Afyonkarahisar'da jandarma kolluk kuvvetleri trafik uygulaması yapmaktadır. Yaşlıca bir amcanın aracını kontrol için çevirirler. Kontrolden sonra amcaya ceza yazılır.
Amca, makbuzunu alıp aracına doğru giderken geri döner ve Jandarma Astsubay Zeki Marmara'ya "evladım sana bir kere sarılabilir miyim" der.
Astsubay Zeki Marmara insanların ceza yazıldıktan sonra söylenmesine alışıktır.
- "Hayırdır amca niye sarılacaksın?" diye sorar.
Amca:
- "İçimden geldi evladım" der.
Astsubay gülerek
- "Gel sarılalım" der.
Sarılırlar.
Ayrıldıklarında amcanın gözleri yaşlıdır. Ve hızla aracına doğru yürüyüp biner.
O esnada Astsubay Zeki Marmara hiçbir şey anlamadığı bu durumu açıklaması için başını aracın camından içeri uzatarak
- "Amca niçin ağladığını bana söyleyeceksin" diye ısrar eder.
Amca gözleri buğulanmış olarak yanındaki hanımına dönüp bakar.
Teyze de ağlamaktadır.
Bu esnada Uzman Çavuş Faruk Yayla da yanlarına gelmiştir.
Amca ısrara dayanamaz. Astsubay Zeki Marmara'ya şefkatle bakar ve "Oğlum yaşasaydı senin yaşlarında olacaktı. Cizre'de şehit düştü" der...
Astsubay Zeki Marmara ve Uzman Çavuş Faruk Yayla kurşun yemiş gibi sarsılırlar. Bir müddet gözleri birbirlerine takılı kalır.
Afyon'un soğuğunda yürekleri alev alev yanmaktadır.
Amca aracını vitese takar yürümek üzereyken ani bir hamleyle durdurur ve ceza makbuzunu geri isterler.
Zorla da olsa elinden alırlar. Ve amcanın ellerini öpüp "biz de senin evladın sayılırız ve evlatlar babalarının cezasını öderler. Gerçi bu cezanın bedeli Cizre'de çoktan ödenmiştir. Lakin kabul edersen bir kere de biz ödemek istiyoruz" deyip amcayı hürmetle uğurlarlar...
Amca, makbuzunu alıp aracına doğru giderken geri döner ve Jandarma Astsubay Zeki Marmara'ya "evladım sana bir kere sarılabilir miyim" der.
Astsubay Zeki Marmara insanların ceza yazıldıktan sonra söylenmesine alışıktır.
- "Hayırdır amca niye sarılacaksın?" diye sorar.
Amca:
- "İçimden geldi evladım" der.
Astsubay gülerek
- "Gel sarılalım" der.
Sarılırlar.
Ayrıldıklarında amcanın gözleri yaşlıdır. Ve hızla aracına doğru yürüyüp biner.
O esnada Astsubay Zeki Marmara hiçbir şey anlamadığı bu durumu açıklaması için başını aracın camından içeri uzatarak
- "Amca niçin ağladığını bana söyleyeceksin" diye ısrar eder.
Amca gözleri buğulanmış olarak yanındaki hanımına dönüp bakar.
Teyze de ağlamaktadır.
Bu esnada Uzman Çavuş Faruk Yayla da yanlarına gelmiştir.
Amca ısrara dayanamaz. Astsubay Zeki Marmara'ya şefkatle bakar ve "Oğlum yaşasaydı senin yaşlarında olacaktı. Cizre'de şehit düştü" der...
Astsubay Zeki Marmara ve Uzman Çavuş Faruk Yayla kurşun yemiş gibi sarsılırlar. Bir müddet gözleri birbirlerine takılı kalır.
Afyon'un soğuğunda yürekleri alev alev yanmaktadır.
Amca aracını vitese takar yürümek üzereyken ani bir hamleyle durdurur ve ceza makbuzunu geri isterler.
Zorla da olsa elinden alırlar. Ve amcanın ellerini öpüp "biz de senin evladın sayılırız ve evlatlar babalarının cezasını öderler. Gerçi bu cezanın bedeli Cizre'de çoktan ödenmiştir. Lakin kabul edersen bir kere de biz ödemek istiyoruz" deyip amcayı hürmetle uğurlarlar...
