Yeniden Doğuş

Buda benim Dügünüm olsun...!

Gelirim ey dost; ayaklarim kanasa da dikenlerden, dar kafeslerden kurtulup, kirip zincirlerimi yine Sana gelirim. Gelmesem Sana, Sensizlikten yok olurum. Yolunda ölmek icin, Seni ararken, Sende tükenmek icin gelirim. Yalinayak, ba$i acik dosta kavu$manin hayaliyle ciktim yola. 'Gül'e dogru savurdu rüzgar beni. Dagin bagrindaki ate$ten, kainati isitan güne$ten sordum gül diyarini. "Güllerin Efendisi'nden destur almak icin ne lazim." dedim. O'nun adini duyunca; dile geldi daglar ve ta$lar, tebessüm etti güne$. Hepsi bir agizdan, "Teri gül kokan Gül Sultani'ndan kabul görmek icin seher kapilarinin önünde kul olasin, bel kirip boyun burasin. Hakk'a yönelip el pence divan durasin." dediler. Sonra, "Insan olana saygi duyasin, kirik gönüllerde tahtlar kurasin, yarali gönüllere muhabbetinle merhem olasin." diye nasihatte bulundular. "Hakk'in sadik dostuna, hidayetin güne$ine, inayetin gözbebegine, rahmetin timsaline, rububiyet saltanatinin dellalina, kainatin muallimine, Habib-i Zi$an'a ve O'nun aline ve ashabina milyon kere salat ve selam olsun." dediler.

Ah Efendim, Can Efendim, Gül Efendim!

Dosta giden cile dolu yollarda, getirdigin huzura, nurunun aydinligina muhtacim. Bilirim kilavuzu Sensin dosta cikan yollarin, haritasi Sana emanet edilmi$tir gül cografyasinin. Günahkar bedenimi yüklenip aziksiz bir heybeyle, nuruna kavu$mak ve $efaatine ula$mak icin yöneldim kapina. Güne$in aglayarak dogdugu bir vakitte, sizlani$im vardir ney misali. Serin seherlerde uykularimi kaciran hasretin vardir. Seni ararken rüzgara döktüm derdimi. Sessiz bir 'ah'la kanatlandi ku$lar. Agir agir akti mavi bir menzile dogru bulutlar. Kanayan gül yapraklarindan, yarali bülbüllerden geldi selami baharin.

Hayalini kurdum binlerce yil uzaktan. Bir tebessümüne hasret kaldi günahkar baki$larim. Sen bir serap gibisin icimin cöllerinde; yakla$tikca uzakla$an, uzakla$tikca yakla$an ve yakan... Hayalin bile serinliktir kavrulan ruhum icin, hayalin bile tat verir aciyan yüregime. Adin geldigi ve ismin can oldugu zaman cümlelerimin özüne, yok olur bütün dü$manliklar ve sava$lar. Ihtiyar dünya bin defa $ahittir buna. Hz. Ömer'in öfkesi, potanda eridi Efendim. Hz. Vahsi, günahlari icin gözya$i dökmeyi Senden aldigi nameyle ögrendi. Gel Efendim, bir gece yarisi cesedime can olmak icin gel, damarlarima a$kinla dolmak icin gel! Ah Efendim, andim yine Seni her $ey yadimdan silindi.

Ke$ke hep a$kinla oturup a$kinla kalksam. A$kinin odunda pervaneler gibi can verip yansam. Ebediyete ayarli kalbimi, "Ya Baki Ente'l-Bâki " sirriyla Hakk'a hediye sunsam. Kalbini nasil yarip arindirdiysa melekler, ben de Seni rehber edinip kirlerimden arinsam. Rabbim'e giden yolda dünyadan firar etsem, merhametinin gölgesine siginsam. Ürkek ceylan misali yanina sokulsam. Bir yolunu bulsam, muhabbet menbai olan gönlüne aksam. Ve yanli$ efendilere köle olmaktan ebediyen kurtulsam. Ke$ke hep a$kinla oturup, a$kinla kalksam..

Anlasam vuslata ne zaman ferman gelecek? Beni de cagirir mi caglari delen sesin? Bir dua sonrasi ay yüzünle yüzüme bakip, "Günahkar olsan da gel!" der misin? Icimdeki sancinin adi nedir, Efendim? Nedir beni bu zamansiz mekansiz hasrete ceken, bu yüregimdeki agirlik, bu mücrim halimle ötelere duydugum i$tiyak da ne?

Sadik dostun Ebu Bekir, öfkeye galip gelen Ömer, edep tacini giyen Osman, sirrini emanet ettigin ilim kapisi Ali (r.h.) hürmetine, beni de kucakla $efaatinle. Nerededir gönlüne akan yol? Sana vuslatin $arti can midir söyle? Kurban olsun canim Hakk'in yoluna, vuslatina ferman gönder Efendim.

Bedenim kafes Efendim, kalbim tutsak bir güvercin gibi titriyor kafesinde. Uzakligin cekilesi dert degil. Ismini ansam gecenin issiz saatlerinde, bir cuma sabahi uykuyu beyninden vurarak duaya dursam, gül kokan bir mu$tuyla gelir mi melekler? Korkuyorum bu gurbette Sensiz kalmaktan. Yüregim Sensiz karanlik, yüregim Sensiz gece... Sana dogru kayiyor gönlümün göklerinde yildizlar. Bir gece kirpiklerim kapansa; Sen, gül kokunu yüklenerek bir bahar edasiyla gelsen güne$ gibi isitsan buzdan duygularimi. Rüyalarim $eref bulsa güne$i kiskandiran cemalinle. Kur'an ilmini elinden icsem ab-i hayat misali. Taif dönü$ü ettigin dua hürmetine kabul görsem tarafindan, Efendim...

Ey susuz kalanlar icin parmaklarindan pinarlar akan Sevgili! Yaradan, 'Habibim' demi$ Sana, "Sen olmasaydin gökleri yaratmazdim." diye ilan etmi$ aleme. Agaclar köklerini sökmü$ler topragin bagrindan yanina gelmek icin. Hurma kütügü inlemi$ rihletinin ardindan. Ey ta$larla bile konu$an Sevgili! Bir gün gelsen bana, aglayan gözlerimin ta icine sürmeli gözlerinle nazar kilsan, nurun aksa gözlerimden gönlüme. Ve öylece yanarak menziline varsam.

Eger dünya bir nefeslik dar mekansa ve bu mekana gelmek imtihansa kul icin, Mecnun eyle beni de gercek Leyla'ya. Hubeyb gibi, Mus'ab gibi, Enes bin Nadr gibi, Ashab-i Bedr ve $üheda-yi Uhud gibi... Candan canandan, evlad u iyalden gecerek Sana geleyim. $ehadet olsun sensizligin bedeli. Bir kor sac ki icime, ocaklar gibi yanayim. Bu can yoluna kurban olsun ve anam-babam sana feda olsun ya Rasulallah.

Kalbimin cekirdeginde inceden bir sizi; bu sizi Senden Efendim. Sensizlikle imtihan etmesin beni Yaradan. Sana ula$mak zor olsa da Sana ula$ma arzusunu, Senden uzak kalma korkusunu icimden almasin. Bu diyarlarda vakit dolmadan, ölüm melegi emanetini almadan, güne$ guruba kaymadan vaslina ermekle müjdelesin. Beni bensiz biraksin; ama Sensiz birakmasin.

Ah Efendim, Can Efendim, Gül Efendim!

"Kefenimi saclarimdan giymeye ba$ladigim $u demde", Sana döndüm yüzümü. "Zaifem, bikesem acizem, alilem, medet cuyem zidergah et ilahi." Dualarim, hep Senden yana. Fidanlari bile ye$ertir gözya$larim. Kapanirken bu alemde gözlerimde perdeler, Sen tut ellerimi. Öyle bir alayla gel ki beni almaya, sümbüller, nergisler, laleler e$lik etsin endamina. Her tarafta tamburlar calsin, neyler duyulsun, rüzgar gül kokunu kainata savursun. Agaclar, yapraklar bu nesveyle dügün meclisi kursun. Bari son demimde ruhum huzurla dolsun. Neyin eksik olur Ya Rabbim, bu da benim dügünüm olsun...

Nurgül Özcan​