- Üyelik Tarihi
- 17 Ocak 2011
- Mesajlar
- 101
- Aldığı Beğeniler
- 4
- Takım
- Galatasaray
Bugün kederliyim, beterim bugün…Sesime ses değse çığlık oluyor…
Üşüyor toprak, taşlar üşüyor…Vuslatı yakın eden yollar üşüyor…
Bilirim acı verir bazen susmak. Konuşmak istersin; kelimeler boğazına düğümlenir. Her şey bitmiştir aslında. Ne kelimeler ne de suskunluk bir işe yarar artık. Zalim acı saplanmıştır en derine; duyulan sadece iç çekişlerdir artık. Bir de; dilinin ucuna hücum eden ve dudak kalesine çarparak bozguna uğrayan kelimeler. Gözyaşı da suskunluğun meyvesidir. Dokunur acının üzerine; ılık, tuzlu bir ilaç gibi. Önce yakar, belki de acıyı azdırır. Ya sonra? Uyuşur kasılan gözlerin. Oradan kalbine damlar susan sesin. Sessizce, kimsesizce ağlarsın; duyarlarsa gelirler ve beni yalnızlığımla ayırırlar diye korkarsın, hıçkırıklarını boğarsın, susarsın!
Yumma gözlerini, uyuma bugün…Bütün gölgeler akşam oluyor…
Üşüyor yaprak, dallar üşüyor…Savrulup yırtılan rüzgar üşüyor…
Kapanmamalı gözlerim…Uykuyu yabancı bilmeliyim kendime…Gündüzlere sığdırmalıyım kederimi…Akşamlar acıtıyor canımı, karanlık üşütüyor dokunduğum her yeri…Sesim üşüyor sessizlikte… Bu ayaz bana ağır…
Oysa ben senden neler neler isterdim…Senli sevdalarda doğmak isterdim…
Sabahlar isterdim, asi ve mavi…Büyüsün isterdim ışığın rengi…
Oysa ben her güne seni sığdırmak isterdim…Seni bilmek, seni öğrenmek isterdim…Ben hergüne asi gözlerinin maviliğinde başlamak, sana düşmek isterdim.Sadece maviye bulanmalıydı tüm dünyam.Öyle ki senin gözlerinde yaşamalıydım, ömrümü tüm renklerden arındırarak…
Ama gel gör ki kötüyüm bugün…Sesime ses değse çığlık oluyor…
Üşüyor toprak, taşlar üşüyor…Vuslatı yakın eden yollar üşüyor…
Ve ben, yorgunum bugün tarifsiz duygularla…Tenime değsem buz kesiyor bedenim…Sözüme ‘sen’ karışsan, üşüyor kelimelerim…Bedenimde bildiğim tüm hücreler çığlık çığlığa…Adını koyamadığım, anlamına ulaştığım vurgunlardayım bugün…
Yumma gözlerini, uyuma bugün…Bütün gölgeler akşam oluyor…
Üşüyor yaprak, dallar üşüyor…İçimde kış gibi bir mevsim üşüyor…
Siyah geceler örtünmesin güneşin yüzüne bugün…Ne olur… Bil ki, nicedir değmiyor göz kapaklarıma uykular…Ve ben üşüyorum, üşümek fiilinin anlamını içimde öğütmeden…Yüreğime seni eyleyen, ateş üşüyor…
Oysa ben senden neler neler isterdim…Senli sevdalarda doğmak isterdim…
Sabahlar isterdim, asi ve mavi…Büyüsün isterdim ışığın rengi …
Ve sensizlik beni böylesine hazana düşüren. Ben seni bilirdim, yüreğim diye…Şimdi, yalnızım sevginin ayazında…Oysa gecelerim asi, sabahlarım maviydi hayallerimde.
Ve bugün
Bu yalnızlıkta
Ne ASİ kaldı, ne MAVİ
alıntı
Üşüyor toprak, taşlar üşüyor…Vuslatı yakın eden yollar üşüyor…
Bilirim acı verir bazen susmak. Konuşmak istersin; kelimeler boğazına düğümlenir. Her şey bitmiştir aslında. Ne kelimeler ne de suskunluk bir işe yarar artık. Zalim acı saplanmıştır en derine; duyulan sadece iç çekişlerdir artık. Bir de; dilinin ucuna hücum eden ve dudak kalesine çarparak bozguna uğrayan kelimeler. Gözyaşı da suskunluğun meyvesidir. Dokunur acının üzerine; ılık, tuzlu bir ilaç gibi. Önce yakar, belki de acıyı azdırır. Ya sonra? Uyuşur kasılan gözlerin. Oradan kalbine damlar susan sesin. Sessizce, kimsesizce ağlarsın; duyarlarsa gelirler ve beni yalnızlığımla ayırırlar diye korkarsın, hıçkırıklarını boğarsın, susarsın!
Yumma gözlerini, uyuma bugün…Bütün gölgeler akşam oluyor…
Üşüyor yaprak, dallar üşüyor…Savrulup yırtılan rüzgar üşüyor…
Kapanmamalı gözlerim…Uykuyu yabancı bilmeliyim kendime…Gündüzlere sığdırmalıyım kederimi…Akşamlar acıtıyor canımı, karanlık üşütüyor dokunduğum her yeri…Sesim üşüyor sessizlikte… Bu ayaz bana ağır…
Oysa ben senden neler neler isterdim…Senli sevdalarda doğmak isterdim…
Sabahlar isterdim, asi ve mavi…Büyüsün isterdim ışığın rengi…
Oysa ben her güne seni sığdırmak isterdim…Seni bilmek, seni öğrenmek isterdim…Ben hergüne asi gözlerinin maviliğinde başlamak, sana düşmek isterdim.Sadece maviye bulanmalıydı tüm dünyam.Öyle ki senin gözlerinde yaşamalıydım, ömrümü tüm renklerden arındırarak…
Ama gel gör ki kötüyüm bugün…Sesime ses değse çığlık oluyor…
Üşüyor toprak, taşlar üşüyor…Vuslatı yakın eden yollar üşüyor…
Ve ben, yorgunum bugün tarifsiz duygularla…Tenime değsem buz kesiyor bedenim…Sözüme ‘sen’ karışsan, üşüyor kelimelerim…Bedenimde bildiğim tüm hücreler çığlık çığlığa…Adını koyamadığım, anlamına ulaştığım vurgunlardayım bugün…
Yumma gözlerini, uyuma bugün…Bütün gölgeler akşam oluyor…
Üşüyor yaprak, dallar üşüyor…İçimde kış gibi bir mevsim üşüyor…
Siyah geceler örtünmesin güneşin yüzüne bugün…Ne olur… Bil ki, nicedir değmiyor göz kapaklarıma uykular…Ve ben üşüyorum, üşümek fiilinin anlamını içimde öğütmeden…Yüreğime seni eyleyen, ateş üşüyor…
Oysa ben senden neler neler isterdim…Senli sevdalarda doğmak isterdim…
Sabahlar isterdim, asi ve mavi…Büyüsün isterdim ışığın rengi …
Ve sensizlik beni böylesine hazana düşüren. Ben seni bilirdim, yüreğim diye…Şimdi, yalnızım sevginin ayazında…Oysa gecelerim asi, sabahlarım maviydi hayallerimde.
Ve bugün
Bu yalnızlıkta
Ne ASİ kaldı, ne MAVİ
alıntı
