peygamberimizn vefatından sonra ayrılık acısına tahammül edemeyerek,bir daha ezan okuyamadı.RESULULLAH a olan muhabbetiyle her gün yanip tutuşuyor,gözyaşı döküyordu.Sonra da Medine de kalmaya tahammül edemediği için,zamanın halifesi olan HZ.Ebubekir r.a dan izin alip şama gitmeye karar verdi.Böylece şama gidip yerleşti.Hz.Ömer r.a nın hilafetine kadar orada kaldı.
Hz.Ömer ra. ordusuyla şama gelince onlara katılıp orduyla beraber kuduse gitti.
Bir gece rüyasında RESULLULLAH EFENDİMİZ i gördü.Sevgili Peygamberimiz kendisine sitem ettiler.Bunca ayrılık yetmedimi ya Bilal
Hala kabrimi ziyaret etmeyecekmisin.Zavallı yüreği duracak hale geldi.Heyecan ve ter içinde uyandı.
Hemen hazırlığı başladı.Şafak sökerken ince uzun ve garip deveciğiyle mübarek medine yollarına düştü.Biricik efendisine yaklaştıkça havayı kokluyor.taşları toprakları okşuyor ve gözyaşı döküyordu.
Issız çölleri yara yara medineye ulaştı.Ona rastlayanlar selam veriyorlardı.Sonra da yanındakilere diyorlardı ki işte bilal,Bilalı habeşi
işte HZ.PEYGAMBERİN S.A.V in müezzini.Bu dünyada onun gibi ezan okuyan gelmemiştir.Fakat o hiçbirini duymuyor.görmüyordu.Sanki çok kuvvetli bir mıknatıs onu kendisine çekiyordu.Peygamber efendimizin mübarek kabirlerine doğru ilerledi.Yüce makama erişirken
Kuranı kerim okudu .En sonunda sevgilisinin kabrinin yanında bayılarak yıkıldı.
Ayıldığı zaman,başucunda sevgilisinin sevgili torunları Hasan ve Hüseyin hazretleri saçlarını okşuyorlardı.Sanki dünyalar onun oldu.Sarıldılar,kucaklaştılar,ağlaştılar,
Yavrularım,ne kadar da dedeniz HZ.RESULULLAH SA.V gibi kokuyorsunuz dedi.
Hz.hasan r.a sordu .Dedemiz seni de cok severdi.Acaba onun hatırı için,bir şey istesek yaparmısın
Hz.Bilal çok şaşırdı.Bu ne biçim söz?Bu kölenizden ne emredersiniz,yerine getiririm.Senden bir defa da olsa ezan dinlemek istiyoruz.Ricamız sadece buydu dedi.
Ertesi sabah Bilalı Habeşi son ezanını Mescid-i Nebevide okudu.Yanık ve hasret dolu sesiyle ;ALLAH Ü EKBER !ALLAH Ü EKBAR dediği zaman,bütün Medine halkı ayağa kalktı.EŞHEDÜ ENLA İLAHE İLLALLAH EŞHEDÜ ENNE MUHAMMDEN RESULULLAH deyince kadın-erkek genç-ihtiyar,çoluk-çocuk,hatta yataklarındaki hastalar bile,sokaklara döküldüler.
Mescidi Nebeviye koştular.Halk o kadar çoştu ki PEYGAMBER EFENDİMİZ S.A.V yaşıyor sandılar.O günden beri dünyada,bir daha böyle bir ezan okunmadı.Bilalı habeşi hazretleri de başka ezan okumadı.641 senesinde Şamda vefat ettiler.
RABBİM razı olsun.
MEVLAM bizleri onların ahlakı ile ahlaklanıp sahabe hayatı yaşayıp ve SAV böyle seven salih ve saliha kullardan eylesin cümlemizi.AMİN..
Hz.Ömer ra. ordusuyla şama gelince onlara katılıp orduyla beraber kuduse gitti.
Bir gece rüyasında RESULLULLAH EFENDİMİZ i gördü.Sevgili Peygamberimiz kendisine sitem ettiler.Bunca ayrılık yetmedimi ya Bilal
Hala kabrimi ziyaret etmeyecekmisin.Zavallı yüreği duracak hale geldi.Heyecan ve ter içinde uyandı.
Hemen hazırlığı başladı.Şafak sökerken ince uzun ve garip deveciğiyle mübarek medine yollarına düştü.Biricik efendisine yaklaştıkça havayı kokluyor.taşları toprakları okşuyor ve gözyaşı döküyordu.
Issız çölleri yara yara medineye ulaştı.Ona rastlayanlar selam veriyorlardı.Sonra da yanındakilere diyorlardı ki işte bilal,Bilalı habeşi
işte HZ.PEYGAMBERİN S.A.V in müezzini.Bu dünyada onun gibi ezan okuyan gelmemiştir.Fakat o hiçbirini duymuyor.görmüyordu.Sanki çok kuvvetli bir mıknatıs onu kendisine çekiyordu.Peygamber efendimizin mübarek kabirlerine doğru ilerledi.Yüce makama erişirken
Kuranı kerim okudu .En sonunda sevgilisinin kabrinin yanında bayılarak yıkıldı.
Ayıldığı zaman,başucunda sevgilisinin sevgili torunları Hasan ve Hüseyin hazretleri saçlarını okşuyorlardı.Sanki dünyalar onun oldu.Sarıldılar,kucaklaştılar,ağlaştılar,
Yavrularım,ne kadar da dedeniz HZ.RESULULLAH SA.V gibi kokuyorsunuz dedi.
Hz.hasan r.a sordu .Dedemiz seni de cok severdi.Acaba onun hatırı için,bir şey istesek yaparmısın
Hz.Bilal çok şaşırdı.Bu ne biçim söz?Bu kölenizden ne emredersiniz,yerine getiririm.Senden bir defa da olsa ezan dinlemek istiyoruz.Ricamız sadece buydu dedi.
Ertesi sabah Bilalı Habeşi son ezanını Mescid-i Nebevide okudu.Yanık ve hasret dolu sesiyle ;ALLAH Ü EKBER !ALLAH Ü EKBAR dediği zaman,bütün Medine halkı ayağa kalktı.EŞHEDÜ ENLA İLAHE İLLALLAH EŞHEDÜ ENNE MUHAMMDEN RESULULLAH deyince kadın-erkek genç-ihtiyar,çoluk-çocuk,hatta yataklarındaki hastalar bile,sokaklara döküldüler.
Mescidi Nebeviye koştular.Halk o kadar çoştu ki PEYGAMBER EFENDİMİZ S.A.V yaşıyor sandılar.O günden beri dünyada,bir daha böyle bir ezan okunmadı.Bilalı habeşi hazretleri de başka ezan okumadı.641 senesinde Şamda vefat ettiler.
RABBİM razı olsun.
MEVLAM bizleri onların ahlakı ile ahlaklanıp sahabe hayatı yaşayıp ve SAV böyle seven salih ve saliha kullardan eylesin cümlemizi.AMİN..
