Bundan Daha Büyük Bir Keramet Olabilir Mi
Aziz Mahmud Hüdâyî Hazretleri, Sultan Ahmed'in mürsidi idi. Aralarinda büyük bir dostluk, muhabbet ve yakinlik vardi.
Hükümdardan büyük saygi görüyor, kendi de hükümdari seviyor ve sayiyordu.
Arayi pek fazla uzatmadan birbirlerini ziyaret ederlerdi.
Biri din ve mâneviyatin ulusu, digeri devletin ulusuydu.
Bu iki yüce insan, uzun süre birbirini görmeden duramazdi.
Hazret, Sultan Ahmed'in ziyaretine geldiginde, Sultan onunla bizzat ilgilenir ve hizmetini kendisi yapardi.
Bu büyük velinin, sultani ziyaret ettigi bir gün namaz vakti yaklasmisti.
Aziz Mahmud Hazretleri de abdest alip namaza hazirlanmak istemisti.
Derhal legen ve ibrik istendi.
Padisah bu firsati kaçirmadi ve suyu kendisi dökerek seyhinin abdest almasina yardimci oldu.
Padisahin annesi valide sultan da, abdestten sonra seyhin kurulanmasi için geride, elinde havlu, bekliyordu.
Bu sirada valide sultan içinden sunu geçiriyordu: "Su mübarek Allah dostu, ne olurdu bir keramet gösterseydi de gözümüz gönlümüz açilsaydi."
Valide sultanin içinden geçenlere Allah'in izniyle vâkif olan Aziz Mahmud Hüdâyî Hazretleri söyle buyurdu:
"Hiçbir sifati bulunmayan siradan bir abd-i âcize, dünyanin en büyük devletinin hükümdari ibrikle su döküyor, muhterem valideleri de abdest havlusunu tutuyor. Bundan daha büyük bir keramet olabilir mi?"
