SEVGiVE HOSGÖRÜ
Hicr,88
Sevgi,her kalbe Allah tarafından yerleştirilmiş ilahi bir cevherdir.İçindeki sevgiyi keşfedenler,dış dünyaya daha anlamlı bakabilmektedir.Bir adı da Vedut (çok seven) olan Allah Teala,bu özelli ini insanların kaynaşması ve mutlu olması için imanın mahalli olan gönüllere yerleştirmiştir. Hoşgörü ise, kalpteki sevginin orijinalitesini koruyan,kalbe dışarıdan kin ve düşmanlık duygusunun girmesini engelleyen bir gönül kapısıdır. Hoşgörü, yapılan yanlışlıkları iyi görmek de ildir. Hoşgörü, insanın yanılabilen bir varlık oldu unu kabullenmek ve karşılaşılan yanlışlıklara ister istemez katlanmaktır.
Sevgi ile iman kalpte aynı mekanı paylaşmakta ve birbirine güç vermektedir. Peygamberimiz (s.a.v), İman etmedikçe Cennete giremezsiniz,birbirinizi sevmedikçe de gerçekten iman etmiş sayılmazsınız. Size bir yol göstereyim ki onu yaptı ınızda aranızda sevgi artsın: Aranızda selamı yayın. [1] buyurmuşlardır. Allah Teala da bir kutsi hadiste, Benim için birbirini sevenlere ahirette nebilerin ve şehitlerin bile imrenece i nurdan minberler vardır. [2] buyurmaktadır. E er bir arkadaşımızı seviyorsak bu,içimizde kalmamalıdır. Efendimiz (s.a.v), Bir kimse kardeşini severse sevdi ini ona haber versin [3] buyurmuştur.
Sevgiyle mutlu ve huzurlu olmak varken,kin ve nefret duygularıyla kişinin kendisini tahrip etmesi akıl karı mıdır? Önyargılarla,yanlış anlamalarla,sui zanla, gıybet ve iftiralarla kendi öz malımız olan sevgiyi yok etti imiz gibi,hoşgörüye de fırsat tanımamış oluyoruz. Gayri müslimler,aralarındaki derin farka ra men sınırlarını kaldırarak dünya çapında bir güç oluştururken biz müslümanlar bir mahallede bir cemiyette bile arzu edilen bir birlik kuramıyoruz. Çirkin işlerin kalbimize girmemesi için yerine göre nefret duygusu da gereklidir ama onu da yerli yerince kullanmak gerekir. Unutmayınız ki kin ve nefret duygusu en fazla sahibini yıpratır ve bir müminin bir mümine kin beslemesi günah olarak yeter. Bir defasında Eshab-ı Kiram bir cenaze defninden sonra Efendimize Ya Resulallah! Tabutu ne kadar a ırdı diyorlar. Efendimiz, Sevabı çokmuş demek ki diyor. Başka bir cenaze defninden sonra Tabutu ne kadar hafifti diyorlar. Efendimiz buna da günahı çok azmış demek ki diyor. İşte size sevgi ve hoşgörünün en güzel örne i.
Hutbemi Yunus Emrenin sevgiye dair mısraları ile bitirmek istiyorum:
Ben gelmedim dava için
Benim işim sevgi için
Dostun evi gönüllerdir.
Gönüller yapmaya geldim
Gelin tanış olalım,işi kolay tutalım
Sevelim sevilelim,dünya kimseye kalmaz.
[1] Müslim,İman,81
[2] Nevevi, Riyazus-Salihin,I/384
[3] Nevevi,a.g.e. I/384
