Yeniden Doğuş

Beyaz kıyafetiyle, güler yüzüyle hemşirenin kucağında görürsün ilk. Biran önce kollarına almak için hasretle, heyecanla, mutlulukla açarsın kolla-rını.Ve kucaklaşma anı... O koku, aklını başından alır.Bebek doğduğunda; anne mi doğar, bebek mi belli değildir. Dokuz ayboyunca hiç yüksünmeden taşınan büyük emanet şimdi kollarındadır vetüy gibi hafifler anne...Bebeğinle beraber yeni bir sayfa açarsın hayata. Tertemiz, bembeyaz,cennet kokulu bir sayfa. Sen yorgun, o yorgun, uyursunuz koyun koyuna.Artık sen yoksundur. “Ben” kelimesini silersin lûgatinden. “Biz” vardıro andan itibaren. Cennetin ayaklarının altına serilmesinin hikmetinde,enenden sıyrılmanın katkısı var mıdır?Tam anlamıyla yeni bir hayat, iki kişiyken aziz bir emanete ev sahipliğiyapmaya ve bunu yaparken en misafirperver hâlini almaya başlarsın. Onuen iyi şekilde ağırlar, ne derse, ne isterse yapar, her hâlinle emre amadeolursun.Ve ilk kelime... Anne... Defalarca söylense duymaktan bıkmayacağıntek kelime... Anne...Sonra ilk adım, sana doğru gelen. O ana kadar hepsen gitmişsindir yanına, koşarcasına. Şimdi sana ilk adı-mı attığında dünyalar senin olur.Çok korkarsın aziz emanetinin canı yanacak diye.Sürekli kollar gözetirsin.Sorular sormaya başladığında, büyümeye başlamışdemektir. Her soruyla sen de büyürsün. Algılayabilece-ği seviyede ve kesinlikle doğru cevaplar vermelisin. Hemen anlar yalanı.Çocuğunun gözünde yalancı konumuna düşmekten korkarsın.Artık sadece canı yanacak diye değil, başka birçok şey için de korkma-ya başlarsın. Kendine çeki düzen vermelisin. Sen ne yapıyorsan, o da onuyapıyor. Sen onun tek örneğisin. Asla yanlış yapmamalısın.Tüm hatalarından sen sorumlusundur onun. Takdir edildiği zamanlar-da sen de takdir görür, gururlanırsın. İşin enteresan tarafı, yanlış bir şeyyaptığı ve eleştirildiği zamanlarda; biraz canın sıkılır, üzülürsün. Ama tak-dir edildiği zamanla, eleştirildiği zamanı kıyasladığında hayret edersin.Sevgin artmamıştır, azalmamıştır da.Anne sevgisi zirvededir, sevginin son noktasında, ne artar, ne azalır. Birde bakarsın; düşecek diye korktuğun aziz emanetin, düşmeyesin diye se-nin koluna girmiş, destek oluyor. Sana yol gösteriyor, derdini dinliyor, ça-re arıyor.“Önce anneler çocuklarını büyütür, sonra çocuklar annelerini” diye biryazı okumuştum. Ne güzel bir tespit.Belki de yaşamaya vakit bulamadığın çocukluğunu doyasıya, yaşarsınçocuğunla. Yavaş yavaş büyürsün, büyütmeye çalıştığın aziz emanetinle

RABBIm razı olsun çocuklarımıza gereken islami akideyi vermekte önce örnek olup sonrada rehber olup ögretmeyi MEVLAM cümlemize nasip etsin

teşekkürler gerçektede büyütürken büyüyosun yada yeniden çocuk olup busaflıktan vaz geçemeyim onlar büyüsede sen hep çocuk kalıyosun
örnek olmak önemli tabi çocuklar emir ve ikazları sevmezler ama çok güzel taklit yaparlar
rabbim hayırlı anne babalar ve hayırlı evlatlar olmayı nasip etsin

ALLAH hepnizden razı olsun teşekkürler..

sağolun teşekkürler..