Kişilik bozuklukları içinde en sinsi olanı “narsist kişilik bozukluğu”dur.
Zira kişi, narsist olduğunu bilmez.
O kendini beğenerek değil, insanları yetersiz bularak
kendini yüceltir.
Nedir narsist kişilik bozukluğu?
Kişinin kendini “bir şey” zannetmesi halidir. Kendini
beğenme, başkalarını yetersiz bulma hastalığına yakalanmasıdır.
Araştırmalara göre, toplumların yüzde birinin narsist kişilik bozukluğu taşıdığını biliyoruz.
Yüzde bir az gelmesin sakın, zira böylesi kişiler duyarsızlıklarından elde ettikleri güç ile
toplumda kolay yer edinir.
Etraflarında zayıf kişilere tesir eder, onları istediği gibi kullanırlar
ve genelde başarılıdırlar.
Ancak bu, başkalarını ezmek ve duyarsızca yaşamaktan
kaynaklandığı için gerçek bir başarı değildir.
Gerçek başarı kişinin başkalarını ezerek değil işbirliği ile elde ettiği başarıdır.
Bu sebeple daha okul öncesi dönemden itibaren çocukta “bireysellik” değil, “kolektif” hayat
becerisi yetenek haline getirilmelidir.
Çocuğa yalnız kendi değil, arkadaşı başarılı olduğunda
onun adına da mutlu olmayı ve onu tebrik etmeyi bilecek şekilde telkinler verilmelidir.
Ebeveynler tek başına başarabilen çocukları ile gurur duysa da, böylesi bir ruh edinen
çocuk bir süre sonra anne babasını bile beğenmez. Zira narsist kişide “acıma”, “sadakat”
yoktur, “vefalı” değildir, kimseye “bağlanamaz”, “âşık” olamaz. Zira o kendisine âşıktır..
-Pedagog ve aile danışmanı Adem Güneş
Zira kişi, narsist olduğunu bilmez.
O kendini beğenerek değil, insanları yetersiz bularak
kendini yüceltir.
Nedir narsist kişilik bozukluğu?
Kişinin kendini “bir şey” zannetmesi halidir. Kendini
beğenme, başkalarını yetersiz bulma hastalığına yakalanmasıdır.
Araştırmalara göre, toplumların yüzde birinin narsist kişilik bozukluğu taşıdığını biliyoruz.
Yüzde bir az gelmesin sakın, zira böylesi kişiler duyarsızlıklarından elde ettikleri güç ile
toplumda kolay yer edinir.
Etraflarında zayıf kişilere tesir eder, onları istediği gibi kullanırlar
ve genelde başarılıdırlar.
Ancak bu, başkalarını ezmek ve duyarsızca yaşamaktan
kaynaklandığı için gerçek bir başarı değildir.
Gerçek başarı kişinin başkalarını ezerek değil işbirliği ile elde ettiği başarıdır.
Bu sebeple daha okul öncesi dönemden itibaren çocukta “bireysellik” değil, “kolektif” hayat
becerisi yetenek haline getirilmelidir.
Çocuğa yalnız kendi değil, arkadaşı başarılı olduğunda
onun adına da mutlu olmayı ve onu tebrik etmeyi bilecek şekilde telkinler verilmelidir.
Ebeveynler tek başına başarabilen çocukları ile gurur duysa da, böylesi bir ruh edinen
çocuk bir süre sonra anne babasını bile beğenmez. Zira narsist kişide “acıma”, “sadakat”
yoktur, “vefalı” değildir, kimseye “bağlanamaz”, “âşık” olamaz. Zira o kendisine âşıktır..
-Pedagog ve aile danışmanı Adem Güneş
