- Üyelik Tarihi
- 16 May 2012
- Mesajlar
- 5,191
- Aldığı Beğeniler
- 11,197
- Konum
- Olduğum Yerden
- Takım
- Galatasaray
Cami Değil İnsan İnşa Edilmeli!
İnsan inşa edecek projeler üretmeyen - üretemeyenler,
Daha lüks, daha büyük cami inşa etme
Projeleriyle zaman ve para israfımı yapıyorlar Acaba!!.
İşte Eğitimci Yazar..Sait ÇAMLICA'nın Yazısı
'Bizim köyün minaresi, sizin köyün minaresinden uzun!' diyerek, karşısında ki insana hava atan ve minare uzunluğunu 'daha dindar insan olmanın göstergesi gibi' gören, Anadolu insanımız var. Cahil bir insanın, mabedin boyutu ile sevinmesini anlarımda, okumuş ve söz sahibi insanların 'İnsan inşa etmenin cami inşa etmekten çok daha önemli olduğunu' anlamamalarına kızıyorum.
Caminin konforu değil, işlevi arttırılmalı
Daha lüks, daha büyük camiler yapmak, dinimizin bir emri değil. Hz. Peygamberimizin inşa ettiği Mescid-i Nebevi çok sade bir mabed olmasına rağmen, işlevi ile birlikte, hayatın merkezinde bulunuyordu.
Hasta olanda o kapıya geliyordu, aç kalanda. Öğrenmek isteyen de o kapıya koşuyordu, adalet isteyende. Zekat verecek olan kişide o kapıdaydı, zekata muhtaç olan kişide.
'Sen cami düşmanı mısınız?' diyerek, beni eleştirecek olanlar, ya beni tanımıyorlar, ya okuduklarını anlayamayacak kadar cahildirler.
Mabedden önce abid kul yetiştirmeli
Hz. Peygamberin inşa ettirdiği, inşaatında bizzat çalıştığı Mescid-i Nebevi tam bir eğitim kurumu olarak işlev görüyordu. Caminin varlık sebebi, çevresini aydınlatmak ve eğitmektir. Namaz sonrası tespih çekmek için değil, kısa bir süre eğitim vermek için cemaate dönermiş Hz. Peygamber. 'Beşikten mezara kadar ilim tahsil edin!' diyen Peygamberimiz, ilahi emirlerle cemaati buluşturmak için her fırsatı değerlendirirmiş.
Hz. Peygamberin bu örnekliğini unutup, sadece mabed inşa etme yarışına girmiş olmamız, bugün yaşadığımız birçok sıkıntını da sebebidir aslında.
Prefabrik yapılarda kılınan namaz kabul olur. Ancak, sokak çocuklarının ve tinercilerin çok olduğu bir ortamda, lüks camilerde kılınan namaz kabul olur mu bilmiyorum?
"Vay o namaz kılanların haline!" ayeti düşündürmeli, lüks cami inşa etme yarışı içinde olanları.
Cami inşa etmek için bir araya gelenler, sokak çocukları ve tinercilerin elinden tutmak için de bir araya gelecekler mi bir gün?
Çocuk - Cami buluşmasına ilgisizlik!
2011 yılı, Camiler ve Din Görevlileri Haftasında ki bir gözlemim, 'İnsan inşa etmenin önemini' daha iyi görmemi sağladı. Türkiye'de ki okumuş, söz sahibi dindarların, fırsatları görme konusunda ne kadar geride kaldığına da şahit oldum
Cumhuriyet tarihinde ilk defa Milli Eğitim Bakanlığı ve Diyanet İşleri Başkanlığı "Çocuk - Cami Buluşması" tertipledi. İlköğretim öğrencileri, öğretmenleri eşliğinde mahallelerindeki camileri ziyaret edip, cami ve din görevlisi ile buluşacaklardı.
Proje çok güzel bir proje... Hatta bu proje, Cumhuriyet tarihinde bir devrim sayılır. Ben bu projeyi duyunca çok sevinmiştim. Ancaaak!
Üzülerek ifade edeyim ki, bu projeye ne imamlar ne din dersi öğretmenleri nede diğer dindar yetkililer yeterince ilgi göstermedi.
Düşünebiliyor musunuz?
O mahalledeki okulun Müdürü; Ya İmam Hatip Lisesi Mezunu, ya İlahiyat mezunu ya da bir cemaat / tarikat'ta yetişmiş dindar bir insan.
O mahallenin camisinde bir veya birkaç din görevlisi var.
O caminin derneğinde mahallenin cemaati var.
O ilçenin Milli Eğitim Yöneticisi, İlahiyatçı veya İmam Hatip Lisesi mezunu ya da bir cemaat / tarikat'ta yetişmiş dindar bir insan.
O ilçede müftü, vaiz ve yardımcıları var.
O ilçede neredeyse her cemaatin / vakfın şubesi var.
Ancak bu saydığım kişi ve kurumların birçoğu bu projeyle ilgilenmediler veya göstermelik projelerle geçiştirdiler.
Çocuklara Kur'an öğretmek için mağaralarda Kur'an saklayan, karakolda yediği dayaklara rağmen Kur'an hizmeti veren, nezaretlerde yatmayı göze alan insanların torunları, dedelerinin yaptıklarını konuşmaktan, burunlarının uçlarını göremiyorlar.
Daha bundan on sene önce, camiye bırakın çocuk götürmeyi, camiye giden öğretmenler bile fişleniyordu.
Çocuk ve cami buluşmasına ilgisiz kalınması çok, hem de çok acı bir olay.
"Böyle bir proje ülkemiz için bir devrim sayılır" dedim ya. Bırakın devrim sayılmayı, secdeye kapanıp, "Bu günleri bize gösterdiğin için sana şükürler olsun Allahım!" diye ağlamamız gereken bir karardı. Bu projeye ilgisiz kalınması, ağlanacak halimiz olduğunu gösterdi bana bir kez daha.
Ülkemizin, islam coğrafyasının ve insanlığın geleceği için bir şeyler yapmak isteyenler, çocuklara ve gençlere sahip çıkma projelerine kafa yorsunlar.
İnsan inşa edecek projeler üretmeyen - üretemeyenler,
Daha lüks, daha büyük cami inşa etme
Projeleriyle zaman ve para israfımı yapıyorlar Acaba!!.
İşte Eğitimci Yazar..Sait ÇAMLICA'nın Yazısı
'Bizim köyün minaresi, sizin köyün minaresinden uzun!' diyerek, karşısında ki insana hava atan ve minare uzunluğunu 'daha dindar insan olmanın göstergesi gibi' gören, Anadolu insanımız var. Cahil bir insanın, mabedin boyutu ile sevinmesini anlarımda, okumuş ve söz sahibi insanların 'İnsan inşa etmenin cami inşa etmekten çok daha önemli olduğunu' anlamamalarına kızıyorum.
Caminin konforu değil, işlevi arttırılmalı
Daha lüks, daha büyük camiler yapmak, dinimizin bir emri değil. Hz. Peygamberimizin inşa ettiği Mescid-i Nebevi çok sade bir mabed olmasına rağmen, işlevi ile birlikte, hayatın merkezinde bulunuyordu.
Hasta olanda o kapıya geliyordu, aç kalanda. Öğrenmek isteyen de o kapıya koşuyordu, adalet isteyende. Zekat verecek olan kişide o kapıdaydı, zekata muhtaç olan kişide.
'Sen cami düşmanı mısınız?' diyerek, beni eleştirecek olanlar, ya beni tanımıyorlar, ya okuduklarını anlayamayacak kadar cahildirler.
Mabedden önce abid kul yetiştirmeli
Hz. Peygamberin inşa ettirdiği, inşaatında bizzat çalıştığı Mescid-i Nebevi tam bir eğitim kurumu olarak işlev görüyordu. Caminin varlık sebebi, çevresini aydınlatmak ve eğitmektir. Namaz sonrası tespih çekmek için değil, kısa bir süre eğitim vermek için cemaate dönermiş Hz. Peygamber. 'Beşikten mezara kadar ilim tahsil edin!' diyen Peygamberimiz, ilahi emirlerle cemaati buluşturmak için her fırsatı değerlendirirmiş.
Hz. Peygamberin bu örnekliğini unutup, sadece mabed inşa etme yarışına girmiş olmamız, bugün yaşadığımız birçok sıkıntını da sebebidir aslında.
Prefabrik yapılarda kılınan namaz kabul olur. Ancak, sokak çocuklarının ve tinercilerin çok olduğu bir ortamda, lüks camilerde kılınan namaz kabul olur mu bilmiyorum?
"Vay o namaz kılanların haline!" ayeti düşündürmeli, lüks cami inşa etme yarışı içinde olanları.
Cami inşa etmek için bir araya gelenler, sokak çocukları ve tinercilerin elinden tutmak için de bir araya gelecekler mi bir gün?
Çocuk - Cami buluşmasına ilgisizlik!
2011 yılı, Camiler ve Din Görevlileri Haftasında ki bir gözlemim, 'İnsan inşa etmenin önemini' daha iyi görmemi sağladı. Türkiye'de ki okumuş, söz sahibi dindarların, fırsatları görme konusunda ne kadar geride kaldığına da şahit oldum
Cumhuriyet tarihinde ilk defa Milli Eğitim Bakanlığı ve Diyanet İşleri Başkanlığı "Çocuk - Cami Buluşması" tertipledi. İlköğretim öğrencileri, öğretmenleri eşliğinde mahallelerindeki camileri ziyaret edip, cami ve din görevlisi ile buluşacaklardı.
Proje çok güzel bir proje... Hatta bu proje, Cumhuriyet tarihinde bir devrim sayılır. Ben bu projeyi duyunca çok sevinmiştim. Ancaaak!
Üzülerek ifade edeyim ki, bu projeye ne imamlar ne din dersi öğretmenleri nede diğer dindar yetkililer yeterince ilgi göstermedi.
Düşünebiliyor musunuz?
O mahalledeki okulun Müdürü; Ya İmam Hatip Lisesi Mezunu, ya İlahiyat mezunu ya da bir cemaat / tarikat'ta yetişmiş dindar bir insan.
O mahallenin camisinde bir veya birkaç din görevlisi var.
O caminin derneğinde mahallenin cemaati var.
O ilçenin Milli Eğitim Yöneticisi, İlahiyatçı veya İmam Hatip Lisesi mezunu ya da bir cemaat / tarikat'ta yetişmiş dindar bir insan.
O ilçede müftü, vaiz ve yardımcıları var.
O ilçede neredeyse her cemaatin / vakfın şubesi var.
Ancak bu saydığım kişi ve kurumların birçoğu bu projeyle ilgilenmediler veya göstermelik projelerle geçiştirdiler.
Çocuklara Kur'an öğretmek için mağaralarda Kur'an saklayan, karakolda yediği dayaklara rağmen Kur'an hizmeti veren, nezaretlerde yatmayı göze alan insanların torunları, dedelerinin yaptıklarını konuşmaktan, burunlarının uçlarını göremiyorlar.
Daha bundan on sene önce, camiye bırakın çocuk götürmeyi, camiye giden öğretmenler bile fişleniyordu.
Çocuk ve cami buluşmasına ilgisiz kalınması çok, hem de çok acı bir olay.
"Böyle bir proje ülkemiz için bir devrim sayılır" dedim ya. Bırakın devrim sayılmayı, secdeye kapanıp, "Bu günleri bize gösterdiğin için sana şükürler olsun Allahım!" diye ağlamamız gereken bir karardı. Bu projeye ilgisiz kalınması, ağlanacak halimiz olduğunu gösterdi bana bir kez daha.
Ülkemizin, islam coğrafyasının ve insanlığın geleceği için bir şeyler yapmak isteyenler, çocuklara ve gençlere sahip çıkma projelerine kafa yorsunlar.
