- Üyelik Tarihi
- 19 Tem 2010
- Mesajlar
- 1,008
- Aldığı Beğeniler
- 3
- Takım
- Galatasaray
Rızkını arayan bir sinek dolaşıp dururken bir köşede duran bal küpünü gördü.
Balın arzusuyla gönlü elinden gitti. Coştu, köpürdü, feryada başladı;
‘Nerede bir er ki’ dedi, ‘Benden bir arpa alsın da o küpe atılmamı sağlasın.
Vuslat böyle meyve verir mi bir daha? Baldan daha iyi ne var ki dünyada?’
Birisi sineğin muradını yerine getirdi. Küpün ağzını açtı, sinek de aralıktan içeri süzülüverdi.
Fakat bala konmasıyla yapışması bir oldu. Kurtulmak istedikçe daha çok yapıştı sinek,
sıçramaya çalıştıkça daha fazla daldı. Feryat etti:
“Beni bu bal kahretti, zehirden beter oldu. Demin bir arpa verdim, şimdi iki arpa vereceğim.
Yeter ki birisi çıksın da beni şu beladan kurtarsın.”
Bu vadiye aklı başında olan erden başkası girmemeli.
Giren de bir an bile aylak durmamalı.
Ey gaflet içindeki gönül, kalk!
Bu aşılması güç vadiyi aş.
Uç, kol kanat aç, candan gönülden alakanı kes.
Çünkü bu yola canla, gönülle giren gafildir. Sen de gafil olma!
Canını yola saç, gönlünü feda et. Yoksa istisna ile işi değiştirirler.
Mantık’ut-Tayr/Ferîdüddîn-i Attâr
