- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
--------------------------------------------------------------------------------
Bir kaçışım esnasında, duraklarda, oradan oraya kendini sürükleyen bir adama rastladım. Otobüsün kalkmasına dakikalar kala, başını ellerinin arasına alan ne yapacağını bilemeden oradan oraya koşturan çaresiz bir adama takıldım&
(Tükenmişlik ya da eriyen bir tarafını durdurmaya çalışırken dehşetengiz manzara karşısında aklını yitirmek!
Bir anlıkmış, meğer insan! Kalemi elime almama izin veren ya vermeseydi bu izni, kim bana yardım edebilirdi?! Bir yaprak kadar teslim değilim rüzgâra. Oysa o her şeye rağmen benim hükümdarım&)
Adamın ilerisinde bir kadın, gözleri nemli adamı seyrediyor, yanına yaklaşıyor, elini uzatıyor adamın omzuna doğru, adam başını çeviriyor kadından tarafa; adam ağlıyor!!!
(Belli ki bir kaza geçirmiş, başı sargılı. Kim bilir belki bir yakınını kaybetti ya da başka bir şey.)
Adam kadının yanında barınamıyor& Bırakamıyor kadını, çaresiz hali orda öylece beklemeyi de kaldıramıyor!
Gidip geliyor kaldırımda, ellerini öfkeyle bırakıyor, çaresizce tekrar başını tutuyor&
Öylece seyrediyorum; kadın banka oturup kaldı bir süre. sonra adama çevirdi gözlerini ve adama umut olamadığı için ağlamaya başladı. Adam çaresizdi, kör bir kuyuya mahkûm edilen bir insan!
Adamın yüz ifadesi donduruyordu her şeyi& Hayat bu idi işte! Bir gün istemesende, elinde olmadan, ansızın gelen bir olayla bu hali sende yaşayacaksın diyordu; adamın yüz ifadesi& Adamın yüz ifadesi donduruyordu her şeyi&
Bir uçurumdan hızla yuvarlanıyordum, aklım artık olayları temaşa edecek gücü bulamıyordu, hızla düşüyordum. Acziyetin nasıl bir şey olduğunu ben orada gördüm& Hacer geldi aklıma birde İbrahim& Ben hangisiydim, ne haldeydim, düşünemedim o an.
Vakit bugün oldu. Tükenmiş iki insanı gördüm biri hastaydı, derdime derman bulabilir miyim korkusu vardı& Biri yalnızdı, denizde yelkenini kaybetmişti, yola nasıl devam edeceğini bilemiyordu.
Ve ben& Öylece seyrederken gördüm ki o çaresiz adam bendim& ve yaralarım henüz sarılmamışken bir Hacer edasıyla dolaşmaya çalışandım&
Ben İbrahimin bıraktığı yerde miydim? İbrahimin teslimiyetine, sadıklığına leke düşürecek miydim? Ben kimdim, çaresizliğimi Hacer gibi neylemiştim?
alıntı
Bir kaçışım esnasında, duraklarda, oradan oraya kendini sürükleyen bir adama rastladım. Otobüsün kalkmasına dakikalar kala, başını ellerinin arasına alan ne yapacağını bilemeden oradan oraya koşturan çaresiz bir adama takıldım&
(Tükenmişlik ya da eriyen bir tarafını durdurmaya çalışırken dehşetengiz manzara karşısında aklını yitirmek!
Bir anlıkmış, meğer insan! Kalemi elime almama izin veren ya vermeseydi bu izni, kim bana yardım edebilirdi?! Bir yaprak kadar teslim değilim rüzgâra. Oysa o her şeye rağmen benim hükümdarım&)
Adamın ilerisinde bir kadın, gözleri nemli adamı seyrediyor, yanına yaklaşıyor, elini uzatıyor adamın omzuna doğru, adam başını çeviriyor kadından tarafa; adam ağlıyor!!!
(Belli ki bir kaza geçirmiş, başı sargılı. Kim bilir belki bir yakınını kaybetti ya da başka bir şey.)
Adam kadının yanında barınamıyor& Bırakamıyor kadını, çaresiz hali orda öylece beklemeyi de kaldıramıyor!
Gidip geliyor kaldırımda, ellerini öfkeyle bırakıyor, çaresizce tekrar başını tutuyor&
Öylece seyrediyorum; kadın banka oturup kaldı bir süre. sonra adama çevirdi gözlerini ve adama umut olamadığı için ağlamaya başladı. Adam çaresizdi, kör bir kuyuya mahkûm edilen bir insan!
Adamın yüz ifadesi donduruyordu her şeyi& Hayat bu idi işte! Bir gün istemesende, elinde olmadan, ansızın gelen bir olayla bu hali sende yaşayacaksın diyordu; adamın yüz ifadesi& Adamın yüz ifadesi donduruyordu her şeyi&
Bir uçurumdan hızla yuvarlanıyordum, aklım artık olayları temaşa edecek gücü bulamıyordu, hızla düşüyordum. Acziyetin nasıl bir şey olduğunu ben orada gördüm& Hacer geldi aklıma birde İbrahim& Ben hangisiydim, ne haldeydim, düşünemedim o an.
Vakit bugün oldu. Tükenmiş iki insanı gördüm biri hastaydı, derdime derman bulabilir miyim korkusu vardı& Biri yalnızdı, denizde yelkenini kaybetmişti, yola nasıl devam edeceğini bilemiyordu.
Ve ben& Öylece seyrederken gördüm ki o çaresiz adam bendim& ve yaralarım henüz sarılmamışken bir Hacer edasıyla dolaşmaya çalışandım&
Ben İbrahimin bıraktığı yerde miydim? İbrahimin teslimiyetine, sadıklığına leke düşürecek miydim? Ben kimdim, çaresizliğimi Hacer gibi neylemiştim?
alıntı
