- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
Evladım bu ülkede sağcı, solcu; ilerici, gerici yoktur. Namuslular ve namussuzlar vardır. Siz namuslulardan olunuz. Göreceksiniz, çok kalabalık olacaksınız.
------------------
"Sağ okumuyor. Boşuna bağırıyorum. Sol diyalogdan kaçıyor, İslâmcılar ise muallakta."
--------
Napolili bir asilzade:
"Aristo Dante’den büyüktür" diye defalarca düello eder.
Nihayet yaralanmış ölecektir.
Ya hu derler, sahiden de Aristo daha mı büyüktür?..
"Allah ikisinin de belasını versin der adam...
Ne birinden ne diğerinden tek satır okudum..."
Bizde de sağ-sol böyledir...
Cemil Meriç
----------
Sağ ve sol: anladım ki bu iki kelime, aynı anlayışsızlığın, aynı kinlerin, aynı cehaletin ifadesidir.
-----------
"İki taraf da bu ülkenin insanlarıydı ama ya ideolojiler: “Sol-Sağ… çılgın sevgilerin ve şuursuz kinlerin emzirdiği iki ifrit (...) Hint meçhule açılan kapıydı, meçhule, yani insana. Dört yıl Ganj kıyılarında vecdle dolaştım, sağ dediler… Saint- Simon’la uğraştım iki yıl, çağımız onunla başlıyordu, sol dediler. "
------------
"Sol, geniş kalabalıkların refahını, ışığa kavuşturulmasını, fizik ve moral kalkınmasını ister. Sabırsızdır, gençtir. Zafer uğrunda birçok fedakarlıkları göze alır. Tecrübesizdir. Devrimin ve büyük reformların bütün haksızlıklara son vereceğine inanır.
Sağ, sayıya değil değere önem verir. Daha önce kazanılmış hakların devamını ister. Kalabalıkları yok sayar, vesayet bulundurulmalarına taraftardır. Yerleşmiş kuvvetlerle oynanmasına razı olmaz, karamsardır. Devrimlerin faydadan çok zarar getireceğine inanırlar.
İnsan, bazı bahislerde sağdır, bazılarında sol. Bu itibarla bu kelimeleri aşmak lazım."
Sosyoloji Notları ve Konferanslar, Cemil Meriç
------------
“Üzerinde anlaştığımız hiçbir ilke yok. Dil perişan,mefhumlar kaypak,
kelimeler köksüz.Politikanın çığlıkları yanında şiirin ve düşüncenin sesi
boğuk bir inilti. Hıristiyanlaşmadık ama içimizde bir ortaçağ keşişi
yaşıyor. Elbirliğiyle sarıldığımız tek müessese: Aforoz. Sevginin, anlayışın dayanışmanın kaybolduğu karanlık devirlerde tenkit susar, hiciv
konuşur. Sağ uykuda, sol şuursuz.Her iki cephenin ortak vasfı;
Kadırnaşinaslık. İnsanla insanı birbirinden ayıran duvarları hicvin
dinamiti yıkar ancak. Silahların konuştuğu yerde şarkı söylenmez.”
(Cemil Meriç;Mağaradakiler)
------------------
"Sağ okumuyor. Boşuna bağırıyorum. Sol diyalogdan kaçıyor, İslâmcılar ise muallakta."
--------
Napolili bir asilzade:
"Aristo Dante’den büyüktür" diye defalarca düello eder.
Nihayet yaralanmış ölecektir.
Ya hu derler, sahiden de Aristo daha mı büyüktür?..
"Allah ikisinin de belasını versin der adam...
Ne birinden ne diğerinden tek satır okudum..."
Bizde de sağ-sol böyledir...
Cemil Meriç
----------
Sağ ve sol: anladım ki bu iki kelime, aynı anlayışsızlığın, aynı kinlerin, aynı cehaletin ifadesidir.
-----------
"İki taraf da bu ülkenin insanlarıydı ama ya ideolojiler: “Sol-Sağ… çılgın sevgilerin ve şuursuz kinlerin emzirdiği iki ifrit (...) Hint meçhule açılan kapıydı, meçhule, yani insana. Dört yıl Ganj kıyılarında vecdle dolaştım, sağ dediler… Saint- Simon’la uğraştım iki yıl, çağımız onunla başlıyordu, sol dediler. "
------------
"Sol, geniş kalabalıkların refahını, ışığa kavuşturulmasını, fizik ve moral kalkınmasını ister. Sabırsızdır, gençtir. Zafer uğrunda birçok fedakarlıkları göze alır. Tecrübesizdir. Devrimin ve büyük reformların bütün haksızlıklara son vereceğine inanır.
Sağ, sayıya değil değere önem verir. Daha önce kazanılmış hakların devamını ister. Kalabalıkları yok sayar, vesayet bulundurulmalarına taraftardır. Yerleşmiş kuvvetlerle oynanmasına razı olmaz, karamsardır. Devrimlerin faydadan çok zarar getireceğine inanırlar.
İnsan, bazı bahislerde sağdır, bazılarında sol. Bu itibarla bu kelimeleri aşmak lazım."
Sosyoloji Notları ve Konferanslar, Cemil Meriç
------------
“Üzerinde anlaştığımız hiçbir ilke yok. Dil perişan,mefhumlar kaypak,
kelimeler köksüz.Politikanın çığlıkları yanında şiirin ve düşüncenin sesi
boğuk bir inilti. Hıristiyanlaşmadık ama içimizde bir ortaçağ keşişi
yaşıyor. Elbirliğiyle sarıldığımız tek müessese: Aforoz. Sevginin, anlayışın dayanışmanın kaybolduğu karanlık devirlerde tenkit susar, hiciv
konuşur. Sağ uykuda, sol şuursuz.Her iki cephenin ortak vasfı;
Kadırnaşinaslık. İnsanla insanı birbirinden ayıran duvarları hicvin
dinamiti yıkar ancak. Silahların konuştuğu yerde şarkı söylenmez.”
(Cemil Meriç;Mağaradakiler)
