- Üyelik Tarihi
- 25 Eyl 2005
- Mesajlar
- 231
- Aldığı Beğeniler
- 3
inceleme
ibrahim koç
Çagımızda da nice cemaatlerce yapılan hizmet ve fedakârlıklar, destanlık çaptadır. Ama, Allah Resûlü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e ve ashâbının durumuna bakınca, yeniden kendimize çeki düzen verme zaruretini duyacagız.
Bu işi zirvede temsil edenlerin durumuna bakmak zorundayız. Ebû Bekir Radıyallahu Anh efendimiz vefat ederken acaba geriye ne bıraktı? Bugüne dek araştıranlar, onun adına bir mülk tapusuna rastlamadılar. Halbuki üç yıla yakın o muhteşem devletin emirligini de yaptı.
Ömer Radıyallahu Anh vefat ettiginde geriye ne bıraktı? Bu açıdan konuya bakmamız lâzım. Öyle bakmadıkça, konuyu kâmet ve kıymetine uygun temsil edemeyiz. Çünkü, dâvâ çok büyüktür.
Yaptıgımız işlerde Rabb'in rızasını araştırıyor muyuz? "Allah'ım! Bize imkân ver; Senin rızanı kazanmak için, canımıza kadar her şeyimizi verelim." düşüncesine âmâde miyiz? Bunu herkes vicdanında ne kadar duyarsa, o kadar büyük insandır.
Allah Teâlâ korusun bir şey yapmama, yaptı ı işlerde Hakkın rızasını gözetmeme, gibi gafletten Allah bizi korusun. Çünkü bu düşünce ile ön saflarda bile savaşılsa, cennete gitme yolları yine kapalı ve tıkalıdır. Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ordusu içinde, kıyasıya savaşan Kuzman adlı biri vardı. Sahâbîler onun yigitligini takdir ediyordu. Efendimiz ise, "O cehennemliktir." buyurdu. Çünkü cennetlik olabilmek için, insanın kalbinin, rûhunun ve vicdanının birlikte hareket etmesi lâzım.
Biz şu âna dek ne yaptık ve neleri yapmamız bekleniyor? Zira, arkasına düştü ümüz şeyin, cennetin fiyatı çok pahalıdır. işin fiyatını vermeye çalıştı. Yol buydu. Yunus'un diliyle:
"Bu yol uzaktır / menzili çoktur,
Geçidi yoktur / Derin sular var"
Yol çok çetindir. Aşılmaz daglar, geçilmez çöller, kandan irinden deryalar vardır. Bizden önce geçenler hep öyle geçmişler, biz de öyle geçmek zorundayız!
Zekeriya Aleyhisselâm bu işin fiyatını vermek için başında testere çevriliyordu. Bir kavim, kendi Peygamberini tepeden tırna a kalas gibi boydan boya kesiyordu.
İsâ Aleyhisselâm ve havârileri için köşe başlarına idam sehpaları dikiliyordu. Onlar dara açları arasında görev yapıyordu.
Tam üç asra yakın süre, Hıristiyanlık adına görülen şey, daragaçları ve başlarından çivilenmiş, inleye inleye ölen insanlardı!
Ama bu insanlar, zâlim Roma imparatorlugunu yendiler. Nice tahriflere ragmen; bu gün hâlâ yeryüzünde bunca Hıristiyan varsa bu, samimî havârilerin verdigi mücadeleler sonunda olmuştur.
En büyük çilekeş de Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'di. Hâşâ bir şakî gibi evi sarılıyordu. Şakîlerden sıyrılıyor, bir ma arada saklanıyordu. Bir mücrimi arar gibi takip ediliyordu. Mekke'de çile, Medine'de çile çekiyordu. Çünkü bu işin fiyatı buydu. Zira bu verilen şeyler karşılı ında ebedî saltanat satın alınacaktı. Allah Teâlâ'nın rızası satın alınacaktı, ebedî cennet kazanılacaktı.
Allah Resûlü Aleyhisselâm ma aradaydı. Orada yılanlar, çıyanlar cirit atıyordu. Bir Sıddîk dostu vardı. Ma aranın kapısı önünde kâfirler dolaşıp duruyordu. O, itminan içinde bekliyordu.
[B]"Siz, sizden öncekilerin başına gelen şeyler başınıza gelmeden cennete girebilece inizi mi sanıyorsunuz?"[/B]
ibrahim koç
Çagımızda da nice cemaatlerce yapılan hizmet ve fedakârlıklar, destanlık çaptadır. Ama, Allah Resûlü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e ve ashâbının durumuna bakınca, yeniden kendimize çeki düzen verme zaruretini duyacagız.
Bu işi zirvede temsil edenlerin durumuna bakmak zorundayız. Ebû Bekir Radıyallahu Anh efendimiz vefat ederken acaba geriye ne bıraktı? Bugüne dek araştıranlar, onun adına bir mülk tapusuna rastlamadılar. Halbuki üç yıla yakın o muhteşem devletin emirligini de yaptı.
Ömer Radıyallahu Anh vefat ettiginde geriye ne bıraktı? Bu açıdan konuya bakmamız lâzım. Öyle bakmadıkça, konuyu kâmet ve kıymetine uygun temsil edemeyiz. Çünkü, dâvâ çok büyüktür.
Yaptıgımız işlerde Rabb'in rızasını araştırıyor muyuz? "Allah'ım! Bize imkân ver; Senin rızanı kazanmak için, canımıza kadar her şeyimizi verelim." düşüncesine âmâde miyiz? Bunu herkes vicdanında ne kadar duyarsa, o kadar büyük insandır.
Allah Teâlâ korusun bir şey yapmama, yaptı ı işlerde Hakkın rızasını gözetmeme, gibi gafletten Allah bizi korusun. Çünkü bu düşünce ile ön saflarda bile savaşılsa, cennete gitme yolları yine kapalı ve tıkalıdır. Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ordusu içinde, kıyasıya savaşan Kuzman adlı biri vardı. Sahâbîler onun yigitligini takdir ediyordu. Efendimiz ise, "O cehennemliktir." buyurdu. Çünkü cennetlik olabilmek için, insanın kalbinin, rûhunun ve vicdanının birlikte hareket etmesi lâzım.
Biz şu âna dek ne yaptık ve neleri yapmamız bekleniyor? Zira, arkasına düştü ümüz şeyin, cennetin fiyatı çok pahalıdır. işin fiyatını vermeye çalıştı. Yol buydu. Yunus'un diliyle:
"Bu yol uzaktır / menzili çoktur,
Geçidi yoktur / Derin sular var"
Yol çok çetindir. Aşılmaz daglar, geçilmez çöller, kandan irinden deryalar vardır. Bizden önce geçenler hep öyle geçmişler, biz de öyle geçmek zorundayız!
Zekeriya Aleyhisselâm bu işin fiyatını vermek için başında testere çevriliyordu. Bir kavim, kendi Peygamberini tepeden tırna a kalas gibi boydan boya kesiyordu.
İsâ Aleyhisselâm ve havârileri için köşe başlarına idam sehpaları dikiliyordu. Onlar dara açları arasında görev yapıyordu.
Tam üç asra yakın süre, Hıristiyanlık adına görülen şey, daragaçları ve başlarından çivilenmiş, inleye inleye ölen insanlardı!
Ama bu insanlar, zâlim Roma imparatorlugunu yendiler. Nice tahriflere ragmen; bu gün hâlâ yeryüzünde bunca Hıristiyan varsa bu, samimî havârilerin verdigi mücadeleler sonunda olmuştur.
En büyük çilekeş de Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'di. Hâşâ bir şakî gibi evi sarılıyordu. Şakîlerden sıyrılıyor, bir ma arada saklanıyordu. Bir mücrimi arar gibi takip ediliyordu. Mekke'de çile, Medine'de çile çekiyordu. Çünkü bu işin fiyatı buydu. Zira bu verilen şeyler karşılı ında ebedî saltanat satın alınacaktı. Allah Teâlâ'nın rızası satın alınacaktı, ebedî cennet kazanılacaktı.
Allah Resûlü Aleyhisselâm ma aradaydı. Orada yılanlar, çıyanlar cirit atıyordu. Bir Sıddîk dostu vardı. Ma aranın kapısı önünde kâfirler dolaşıp duruyordu. O, itminan içinde bekliyordu.
[B]"Siz, sizden öncekilerin başına gelen şeyler başınıza gelmeden cennete girebilece inizi mi sanıyorsunuz?"[/B]
