- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
Cenneti Tasiyan Adam
20 Yılı aşkın süredir oturmakta oldu um mahallemizde, evliya oldu u söylenen asırlık bir ihtiyar vardı.İsmi pek bilinmedi i için kısaca "Nur Dede" diye ça ırılan bu ihtiyar, insanın karşısına hiç umulmadık zamanlarda çıkar ve kerametli sözleriyle onların dertlerine derman olurdu.
Bir gün karşılaştı ımızda, kısa bir sohbetten sonra:
Bana da dua et dede, dedim. Dünyanın yükü, benim omuzlarımda sanki.
Titrek elleriyle kula ımı çeker gibi yaparak:
Cenneti taşıyanların yanında dünyayı taşıyanların lâfı olmaz evlât, dedi. Ve hemen sonra, Cenneti yüklenen o adamı nerede görebilece imi tarif etmeye çalıştı.
Nur Dedenin bahsetti i kişi, yakın köylerin birinde oturan ve her cuma günü şehre gelen bir gençti. Bu bahtiyar insan, dedenin anlattı ına göre son zamanlarda hep aynı binaya u ruyor ve sırtındaki o mübarek yükü, bir an bile olsun bırakmıyordu.
Nur Dede ile karşılaşmamızdan sonraki ilk cuma günü, tarif etti i yere giderek beklemeye koyuldum. Burası, merkezî bir binanın en üst katıydı. Büroların açıldı ı koridorda uzun süre gezindikten sonra, merdivenlerde ayak sesleri duydum. Atılan adımların yorgunlu u sebebiyle onların bir gence ait oldu unda tereddüt etmeme ra men, Cennet'i taşıyan adamın geldi ini hissediyordum. Merakımı yenemeyip merdivene do ru ilerledi imde, bir anda onunla karşı karşıya geldim. 25-30 yaşları arasında çelimsiz bir insandı ve yaşlı annesini sırtına almış vaziyette, asansörü her zaman bozuk olan işyerinin beşinci katındaki doktor muayenehanesine tırmanmaya çalışıyordu. Delikanlının annesi, güçsüz kollarını evlâdına dolamış ve işlemeli yemenisi ile çevreledi i nurlu yüzünü, hafifçe yana çevirmiş vaziyette o lunun omuzlarına dayamıştı.
Sırtındaki mukaddes yükü rahatsız etmekten korktu um için o gence yardım edemedim. Ama yanına yaklaşarak:
Allah senden razı olsun kardeşim, dedim. Cennet'i taşıdı ının farkında mısın? Delikanlının terli ve solgun yüzü, sıcak bir tebessümle aydınlandı. Fakat nedense tek kelime bile konuşmadı. Ama Rabbim biliyor ki, o tebessümde, ömrüm boyunca hiç kimsede görmedi im bir sıcaklık ve güzellik vardı. Belki de haşir ve sırattan sonra, ebedî saadet diyarına do ru uçan Cennet insanlarının mutlulu u...
20 Yılı aşkın süredir oturmakta oldu um mahallemizde, evliya oldu u söylenen asırlık bir ihtiyar vardı.İsmi pek bilinmedi i için kısaca "Nur Dede" diye ça ırılan bu ihtiyar, insanın karşısına hiç umulmadık zamanlarda çıkar ve kerametli sözleriyle onların dertlerine derman olurdu.
Bir gün karşılaştı ımızda, kısa bir sohbetten sonra:
Bana da dua et dede, dedim. Dünyanın yükü, benim omuzlarımda sanki.
Titrek elleriyle kula ımı çeker gibi yaparak:
Cenneti taşıyanların yanında dünyayı taşıyanların lâfı olmaz evlât, dedi. Ve hemen sonra, Cenneti yüklenen o adamı nerede görebilece imi tarif etmeye çalıştı.
Nur Dedenin bahsetti i kişi, yakın köylerin birinde oturan ve her cuma günü şehre gelen bir gençti. Bu bahtiyar insan, dedenin anlattı ına göre son zamanlarda hep aynı binaya u ruyor ve sırtındaki o mübarek yükü, bir an bile olsun bırakmıyordu.
Nur Dede ile karşılaşmamızdan sonraki ilk cuma günü, tarif etti i yere giderek beklemeye koyuldum. Burası, merkezî bir binanın en üst katıydı. Büroların açıldı ı koridorda uzun süre gezindikten sonra, merdivenlerde ayak sesleri duydum. Atılan adımların yorgunlu u sebebiyle onların bir gence ait oldu unda tereddüt etmeme ra men, Cennet'i taşıyan adamın geldi ini hissediyordum. Merakımı yenemeyip merdivene do ru ilerledi imde, bir anda onunla karşı karşıya geldim. 25-30 yaşları arasında çelimsiz bir insandı ve yaşlı annesini sırtına almış vaziyette, asansörü her zaman bozuk olan işyerinin beşinci katındaki doktor muayenehanesine tırmanmaya çalışıyordu. Delikanlının annesi, güçsüz kollarını evlâdına dolamış ve işlemeli yemenisi ile çevreledi i nurlu yüzünü, hafifçe yana çevirmiş vaziyette o lunun omuzlarına dayamıştı.
Sırtındaki mukaddes yükü rahatsız etmekten korktu um için o gence yardım edemedim. Ama yanına yaklaşarak:
Allah senden razı olsun kardeşim, dedim. Cennet'i taşıdı ının farkında mısın? Delikanlının terli ve solgun yüzü, sıcak bir tebessümle aydınlandı. Fakat nedense tek kelime bile konuşmadı. Ama Rabbim biliyor ki, o tebessümde, ömrüm boyunca hiç kimsede görmedi im bir sıcaklık ve güzellik vardı. Belki de haşir ve sırattan sonra, ebedî saadet diyarına do ru uçan Cennet insanlarının mutlulu u...
