Yeniden Doğuş

CENNETLİK SEVDALAR KİMLERE KALMADI


Asırlara yenik düşmüş bir kelebeğim ben.Rengarenk kanatlarım yok artık kısacık ömürlerime fazlaca çiçekler sığmıyor.Dahası canana düşler gelmiyor narinliğimden.


Bağrıma ateş düşeli ve ben o ateşe odun düşeli yanmadı kainat böylesine.Kalmadı kimselere cennetlik sevdalar.


Kalmadı kimselere ahretlik dualar.Ete kemiğe sarılalı aşıklar duyulmadı sinemdeki gibi figanlar.


Hakk yoluna çağırışlar kalmadı dilde ezanlara can veren sedalar kalmadı hiçbir nefeste.


Öylesine vurdu aşık saza öylesine kaldı maşuk serapta.


Sevmek nedir bilmedi serseri kalplerin sahibi.İnadıyla muradını umdu gönlüdeli.Bulamadı delirdi rastlamadı delirdi.Kalmadı bir nebze dahi kendini kaybetti sonra tekrar belirdi.


“Rabbim bizi Cennetinde de beraber eyle komşu eyle” diyemedi kimse.Sözler küstü çekildi kalp usandı sertleşti.


“ -Dünya dendi hey gidi koca dünya…


-Ölmek yazılmasın bana bırakma beni toprağa ölümsüzlük mührünü vur alnıma.Hadi vur kalmayayım hesaba.Ayrılığı sevmem ben yapamam.Ayırma beni yar koynundan ayırma beni sevdiğim omzundan bin yıl geçse doyamam…”


Ve böylesi sözler kaldı kelamdan düştü semadan.Kısıtlandı aşk denen el-aman.Olmadı duyan anlamadı yaşayan.Dal olsa kırılırdı kalbin metaneti.Yaprak olsa çoktan savrulurdu hazandan.Gün olsa geceye salardı kendini çoktan.Ve tükendi sevdam tükendi bağrımda yanan.


Farkına varmadı okuyan.


Ebedi bir saadetti Adem ile Havva’dan kalana sunulan.
Olamadı hiç kendini Leyla ile Mecnun Kamber ile Zühre sanan.
Olamadı gitti gerçek aşka köle olan.
Züleyha kadar hırçın Yusuf kadar gülyüze kilit vuran olamadı.
Et sandı sarıldığını kemik sandı ağrıdığını.
Masumluğunu yele verdi sızısını şarkıya serdi.
Ölüm geldi aşk bitti
ve aşk
Artık her yerdeydi…

İlahi aşk ile tutuşan gönüller,
Biri Şems idi biri Mevlana.

Işığın etrafında iki pervane,
Biri Şems idi biri Mevlana.

Patlayan bir volkan ki aşmış bendini,
Ateş Şems idi volkan Mevlana.

Öyle bir püskürdü savruldu ateşi,
Yaktı gönülleri,yandı Mevlana.

Yudum yudum içti aşk şarabını,
Kadeh Şems idi şarap Mevlana.

Aynaya baktı gördü o gül cemali,
Ayna Şems idi akis Mevlana.

Hakkı aşk ile arar aşık ve maşuk,
Aşık Şems idi maşuk Mevlana.

Zat-ı ali derki:''Hamdım,piştim,yandım''.
Yakan Şems idi yanan Mevlana.

Aşk-ı muhabbet ile eyledi sema,
Muhabbet Şems idi dönen Mevlana.

Hak Teala katında iki kutlu ruh,
Biri Şems idi biri Mevlana.