Ömür denen hayat tablomuza neler yazdık?
Kaç yaşına geldik? 20 mi? 40 mı? 60 mı?...
Fatih Sultan Mehmet, 21 yaşında İstanbul’u fethetti.
Ehlullahın dikkat çektiği gibi... Ya bizim tablomuz nasıl?
Madem cennette, koltuklara yaslanmış bir şekilde yaşadığımız dünya hayatından konuşulacak, acaba o şartlara uygun söyleyecek sözümüz var mı?
O koltukta ne söylenir?
Benim yaşadığım dönemde enflasyon şöyleydi, ekonomi şu seviyede idi, para piyasası, krediler, borsalar böyleydi...
Veya Fenerbahçe Galatasaray’ın durumu, saatlerce süren maç yorumları mı?
Veya siyaset mi? Senin partinin ve benim partimin durumu şöyledir, böyledir...
Veya makamım, servetim, şöhretim, çağdaşlığım, varlığım, seyahatlerim, görüşlerim, ilkelerim, prensiplerim, milletim, aşiretim, ırkım, ticaretim, kariyerim, diplomalarım, arabam, yazlığım, kışlığım, mallarım, şu kadar çocuğum, vs. vs.
O hakikat âleminde, Cennet tahtında; bir ömrün mahsulâtı olarak bunlar konuşulur mu?
Orada konuşulacak şey Allah için, Allah namına, Kur’an hesabına, sünneti seniyyeleri yaşamak ve yaşatmak uğruna, neler yaptığın olmalı değil mi? Din uğruna yapılan fedakârlıklar, dinin ihyası için yapılan çalışmalar, gözyaşları, hizmetler, ibadetler, din ve mukaddesat için yapılan savaşlar, cihadlar...
Geride kalanlar Kur’an’lı yaşasın, sünnet-i seniyyelerle yaşasın, anaları, bacıları, eşleri, kızları başörtülü, ümmetin evlatlarının Allah’ın emir ve yasaklarıyla, Allah’ın hükümleriyle yaşasın diye, canını veren şehitler gibi bir ömür tablosu ne de güzel bir tablo olurdu!...
Orada; Allah aşkına, Allah için, Allah yolunda yapılanlar dışında konuşmaya değer bir şey olabilir mi?
Ebediyete taşıdığımız ömür tablomuzdan, Allah razı olur mu? Allah Resulü memnun olur mu? Melekler alkışlar mı?
Bu dünyada insan sadece yiyip, içip, gezip, eğlenip, Rabbini bilmese, O’na yönelmese, Allah’ım emirleri, yasakları konusunda müteyakkız olmasa, Allah’ın hükümlerine boyun eğmese o insan sadece yer ve döker. Bir pislik makinesinden, fışkı arabasından bir farkı kalmaz.
Dünyaya sadece bir kere geliniyor. Ahiretin tarlası olması hasebiyle, manevi mahsulât buradan gidecek.
Gafletten uyanmamız duasıyla...
CAN YILMAZ
Kaç yaşına geldik? 20 mi? 40 mı? 60 mı?...
Fatih Sultan Mehmet, 21 yaşında İstanbul’u fethetti.
Ehlullahın dikkat çektiği gibi... Ya bizim tablomuz nasıl?
Madem cennette, koltuklara yaslanmış bir şekilde yaşadığımız dünya hayatından konuşulacak, acaba o şartlara uygun söyleyecek sözümüz var mı?
O koltukta ne söylenir?
Benim yaşadığım dönemde enflasyon şöyleydi, ekonomi şu seviyede idi, para piyasası, krediler, borsalar böyleydi...
Veya Fenerbahçe Galatasaray’ın durumu, saatlerce süren maç yorumları mı?
Veya siyaset mi? Senin partinin ve benim partimin durumu şöyledir, böyledir...
Veya makamım, servetim, şöhretim, çağdaşlığım, varlığım, seyahatlerim, görüşlerim, ilkelerim, prensiplerim, milletim, aşiretim, ırkım, ticaretim, kariyerim, diplomalarım, arabam, yazlığım, kışlığım, mallarım, şu kadar çocuğum, vs. vs.
O hakikat âleminde, Cennet tahtında; bir ömrün mahsulâtı olarak bunlar konuşulur mu?
Orada konuşulacak şey Allah için, Allah namına, Kur’an hesabına, sünneti seniyyeleri yaşamak ve yaşatmak uğruna, neler yaptığın olmalı değil mi? Din uğruna yapılan fedakârlıklar, dinin ihyası için yapılan çalışmalar, gözyaşları, hizmetler, ibadetler, din ve mukaddesat için yapılan savaşlar, cihadlar...
Geride kalanlar Kur’an’lı yaşasın, sünnet-i seniyyelerle yaşasın, anaları, bacıları, eşleri, kızları başörtülü, ümmetin evlatlarının Allah’ın emir ve yasaklarıyla, Allah’ın hükümleriyle yaşasın diye, canını veren şehitler gibi bir ömür tablosu ne de güzel bir tablo olurdu!...
Orada; Allah aşkına, Allah için, Allah yolunda yapılanlar dışında konuşmaya değer bir şey olabilir mi?
Ebediyete taşıdığımız ömür tablomuzdan, Allah razı olur mu? Allah Resulü memnun olur mu? Melekler alkışlar mı?
Bu dünyada insan sadece yiyip, içip, gezip, eğlenip, Rabbini bilmese, O’na yönelmese, Allah’ım emirleri, yasakları konusunda müteyakkız olmasa, Allah’ın hükümlerine boyun eğmese o insan sadece yer ve döker. Bir pislik makinesinden, fışkı arabasından bir farkı kalmaz.
Dünyaya sadece bir kere geliniyor. Ahiretin tarlası olması hasebiyle, manevi mahsulât buradan gidecek.
Gafletten uyanmamız duasıyla...
CAN YILMAZ
Son düzenleme:
