ÇİÇEKLE SUYUN HİKÂYESİ
Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar, ilk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lâzımdır birbirlerini tanımak için. Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz, artık ve anlar ki suya aşık olmuştur, ilk kez âşık olan çiçek, etrafa kokular saçar, Sırf senin hatırın için ey su diye... Öyle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı bir şeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki, çiçeğe âşıktır ama su da ilk defa âşık oluyordur.
Günler ve aylar birbirini kovalar ve çiçek acaba, Su beni seviyor mu? diye düşünmeye başlar. Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz. Çiçek, suya, Seni seviyorum der. Su, Ben de seni seviyorum der. Aradan zaman geçer ve çiçek yine, Seni seviyorum der. Su, yine, Ben de der. Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler... Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya Seni seviyorum. der. Su da ona, Söyledim ya ben de seni seviyorum. der ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin. Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine... Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki: Seni ben, gerçekten seviyorum. Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye... Doktor gelir ve muayene eder Sonra şöyle der: Hastanın durumu ümitsiz, artık elimizden bir şey gelmez. Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık nedir diye sorar doktora. Doktor, şöyle bir bakar suya ve der ki: Çiçeğin bir hastalığı yok dostum... Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için der. Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece Seni seviyorum demek yetmemektedir...
