Kucağında hatıralar saklayan güneş yüzlü günlerim... Eksilmeyen mutluluğum... Azalmayan heyecanım...
Masumluğun ülkesi... Güzelliklerin tahtı...
Mevsimlerin şenlendirdiği çocukluk yıllarım...
...
Sonbahar, dökülen yaprak yağmurlarının altında kavuştuğum dosttu... Her yandan ayağıma altınlar akıtıp gelen...
Hüzünler, göç eden kuşların kanatlarında sürgün... Ayrılıklar çok uzaklardaydı...
Güz, dünyamın güzeliydi...
...
Ardından kış, beyaz elbisesiyle...
Soğuktu belki, ama sıcaklığım yeterdi buzlarını eritmeye... Mevsimin ak rengine banmış bir gökyüzü mavisi boşanırdı yere...
Kar da çocuktu benim gibi... Ne çok severdik... Hiç bitmesin isterdik beraberliğimiz...
Yazık ki, gün gelir, el eder giderdi...
“Seneye döner miydi?...”
Gözyaşlarım uğurlardı karları, güneşten evvel...
Renklerin buluştuğu, çiçeklerle bezenen bir resimdi ilkbahar...
Benim için bestelenmiş şarkıydı sanki... Kuşlar okurdu bu ilkbahar şarkısını...
Ben yaşardım...
Sular tablomu çizer, benimle gezerdi ceylanlar... Meyvelerini bana sunan ağaçlarım, sütünü ikram eden koyunlarım vardı...
Dallar uçlarına çağırır; “hele gel, bak” diye. Giderdim, yüreğimde sevgim, yüzümde tebessümle:
“Bir bûse de benden çiçeklerine...”
Sorular, merak denizimin dalgaları...
Sorardım...
Kuşlar uçmayı kimden öğrenmiş?...
Balını sevdiğimi arıya kim söylemiş?..
Kim öğretmiş balıklara yüzmeyi?..
Gök kuşağını kim yazar bir renk şarkısı gibi?.. Güneş nasıl doğar her gün?.. Horozlar mı kaldırır?...
Geceyi kim örter üstümüze yorgan gibi?..
Yıldızları çakan kim gökyüzüne nokta nokta?... Gözlerimi takan kim ışıl ışıl?
Denizleri dolduran kim yeryüzüne?... Tuzunu kim katar içine?...
Kim çakar şimşekleri kibrit gibi?.. Gökgürültüsü ne anlatmak ister?..
Bahar halısını kim serip, kim kaldırır ayağımın altından?..
Yağmurları kim serper damla damla?..
Çiçekler nereden alır renklerini? Kim öğretir açmasını?..
Onlar okula gitmez ki!..
Çocukluk bu ya..
Sorardım işte...
Soramayan büyüklere inat...
Siz sormuş muydunuz çocukluğunuzda?... Çiçeklerin okula gitmeden açmayı nasıl öğrendiklerini merak etmiş miydiniz?..
Etmemişseniz eğer... Ve sormuyorsanız hâlâ...
Keşke büyümeseydiniz, demek geliyor içimden...
Gününüzü deli dolu değil,dolu dolu geçirmek duasıyla..Alınan ve verilen her nefesin hesabı varsa bunun da bir hikmeti vardır..Bugününüz hayır olsun ve hayırlara başlangıç olsun inş..
