- Üyelik Tarihi
- 10 Nis 2019
- Mesajlar
- 127
- Aldığı Beğeniler
- 14
Çocukları televizyon bağımlılığından kurtarmanın tek çaresi onlara zaman ayırmaktır.
Anne baba olarak öncelikli görevimiz çocuklarımıza iyi bir eğitim kazandırmaktır.
Hiçbir işimiz çocuk eğitiminden daha önemli değildir.
Eğer çocukların yapmaktan zevk alacakları
müzik, resim, spor, kitap okumak gibi faydalı bir becerileri yoksa;
anne babaların televizyonu yasaklamaları problemi çözmeyecek, daha da ağırlaştıracaktır.
Çocuğunun inatçılığından, söz dinlememesinden, aşırı televizyon izlemesinden
ve okuldaki başarısızlığından yakınan bir babaya
“çocuğunuza zaman ayırın” tavsiyesinde bulunduğumuzda,
“her akşam en az bir saat beraber ders çalışıyoruz,
ödevlerine yardım ediyorum, ama değişen bir şey yok” demişti.
Gülerek: “Hayır, dedim, bizim kastettiğimiz beraberlik bu değil.
Çocuk bu beraberlikten zevk almaz, aksine bir an önce bitmesini ister.
Siz çocuğunuza zaman ayırmıyorsunuz, ona ders çalıştırıyorsunuz.”
Çocuğunuza ayırdığınız zamanın süresi değil, kalitesi önemlidir.
Eğer bu beraberlikten iki taraf da zevk alıyorsa, kaliteli bir beraberlik var demektir.
Birlikte yürüyüşe çıkmak, çocuk parkına gitmek, piknik yapmak,
akşam yemeğinden sonra ailece çaylı-pastalı sohbet etmek,
birlikte televizyonda kaliteli bir film veya program izlemek,
uyku saatinde çocuğunuza masal veya kısa bir hikaye okumak
ilk anda aklımıza gelebilen kaliteli beraberliklerdir.
Çocuğunuzla birlikte iken iyi bir dinleyici olmalısınız.
Çocuk duygularını, hayallerini, düşüncelerini, endişelerini,
korkularını çekinmeden dile getirmeli ve sizinle paylaşmalıdır.
Çocuklarını dinlemeyen anne babalar onları tanımakta güçlük çekerler.
Çocuğunuzu ne kadar çok tanırsanız, yetenekleri konusunda beklentileriniz o kadar gerçekçi olur.
Anne baba olarak öncelikli görevimiz çocuklarımıza iyi bir eğitim kazandırmaktır.
Hiçbir işimiz çocuk eğitiminden daha önemli değildir.
Eğer çocukların yapmaktan zevk alacakları
müzik, resim, spor, kitap okumak gibi faydalı bir becerileri yoksa;
anne babaların televizyonu yasaklamaları problemi çözmeyecek, daha da ağırlaştıracaktır.
Çocuğunun inatçılığından, söz dinlememesinden, aşırı televizyon izlemesinden
ve okuldaki başarısızlığından yakınan bir babaya
“çocuğunuza zaman ayırın” tavsiyesinde bulunduğumuzda,
“her akşam en az bir saat beraber ders çalışıyoruz,
ödevlerine yardım ediyorum, ama değişen bir şey yok” demişti.
Gülerek: “Hayır, dedim, bizim kastettiğimiz beraberlik bu değil.
Çocuk bu beraberlikten zevk almaz, aksine bir an önce bitmesini ister.
Siz çocuğunuza zaman ayırmıyorsunuz, ona ders çalıştırıyorsunuz.”
Çocuğunuza ayırdığınız zamanın süresi değil, kalitesi önemlidir.
Eğer bu beraberlikten iki taraf da zevk alıyorsa, kaliteli bir beraberlik var demektir.
Birlikte yürüyüşe çıkmak, çocuk parkına gitmek, piknik yapmak,
akşam yemeğinden sonra ailece çaylı-pastalı sohbet etmek,
birlikte televizyonda kaliteli bir film veya program izlemek,
uyku saatinde çocuğunuza masal veya kısa bir hikaye okumak
ilk anda aklımıza gelebilen kaliteli beraberliklerdir.
Çocuğunuzla birlikte iken iyi bir dinleyici olmalısınız.
Çocuk duygularını, hayallerini, düşüncelerini, endişelerini,
korkularını çekinmeden dile getirmeli ve sizinle paylaşmalıdır.
Çocuklarını dinlemeyen anne babalar onları tanımakta güçlük çekerler.
Çocuğunuzu ne kadar çok tanırsanız, yetenekleri konusunda beklentileriniz o kadar gerçekçi olur.
