Çocukluğum Saklanmış Bir Yerlere...!
1.2.3.....98.99.100
önüm arkam sağım solum sobe..
saklanmayan ebe...
Bir saklambaç oyunu gibiydi hayat.. çocukluğumuz ve biz.. neler sığdırmıştık içine neler.. bizim çocukluğumuzda saklambaç vardı.. sokaklarda futbol oynanırdı.. Taştandı kalelerimiz.. ve gol yediğimizde taş üstü (direk üstü) diye golleri saydırmamaya çalışmaktı bahanemiz.. yakan top.. ebelemece.. kemer saklamaca... daha ne oyunlarımız vardı bizim... hepsi içimde bir yerlerde saklı ne hatıralar... ne izler bıraktı bana çocukluğum.. şimdi bugüne bakıyorumda hiç birisi kalmamış çocukluğumuzdan ve çocukluğumuzun geçtiği günlerden geriye.. Ne eski dostlar kalmışlar ortada.. ne de bizim zamanımızda yaşadığımız dostluklar.. Şimdiki çocuklar eski oyunları çoktan unutmuşlar.. onlarsız dostluk mu olur.. tabiki dostluklarda kaybolmuşlar.. İnternet çıktı çocukluk bozuldumu ne.. Yoksa banamı öyle geliyor.. yoksa hayat böylemiydi... Biz çocukluğumuzda özgürce sokaklarda oynayabilirdik.. Şimdiki çocukları sokağı çıkarmaya korkuyorlar ebeveynleri.. bizim çocukluğumuzda sokaklarda top oynardık.. oyunlar oynardık.. şimdi arabalar müsade etmiyorlar çocuklara.. o zamanlar arabama top geldi diye çocuklara kızılmazdı.. Çocuktur ne yapsa yeridir derdi insanlar.. Bu kadar mı anlayışsız olmutuk biz.. Çocuklar sokaklarda arabalara top atarım diye oynamaya korkarlar.. Anlayacağınız herşeyimizi kaybettiğimiz gibi çocukluklarımızıda kaybettirdiler bizlere.. sokaklarda oynadığımız oyunlardan.. arkadaşlıklarımıza.. sevdalarımızdan dostluklarımıza...
1.2.3.4....98.99.100
önüm arkam sağım solum sobe
çocukluğum saklanmış bir yerlere
bulursam onu ebe...
(Hayatımın bir köşesinden)
(alıntı)
1.2.3.....98.99.100
önüm arkam sağım solum sobe..
saklanmayan ebe...
Bir saklambaç oyunu gibiydi hayat.. çocukluğumuz ve biz.. neler sığdırmıştık içine neler.. bizim çocukluğumuzda saklambaç vardı.. sokaklarda futbol oynanırdı.. Taştandı kalelerimiz.. ve gol yediğimizde taş üstü (direk üstü) diye golleri saydırmamaya çalışmaktı bahanemiz.. yakan top.. ebelemece.. kemer saklamaca... daha ne oyunlarımız vardı bizim... hepsi içimde bir yerlerde saklı ne hatıralar... ne izler bıraktı bana çocukluğum.. şimdi bugüne bakıyorumda hiç birisi kalmamış çocukluğumuzdan ve çocukluğumuzun geçtiği günlerden geriye.. Ne eski dostlar kalmışlar ortada.. ne de bizim zamanımızda yaşadığımız dostluklar.. Şimdiki çocuklar eski oyunları çoktan unutmuşlar.. onlarsız dostluk mu olur.. tabiki dostluklarda kaybolmuşlar.. İnternet çıktı çocukluk bozuldumu ne.. Yoksa banamı öyle geliyor.. yoksa hayat böylemiydi... Biz çocukluğumuzda özgürce sokaklarda oynayabilirdik.. Şimdiki çocukları sokağı çıkarmaya korkuyorlar ebeveynleri.. bizim çocukluğumuzda sokaklarda top oynardık.. oyunlar oynardık.. şimdi arabalar müsade etmiyorlar çocuklara.. o zamanlar arabama top geldi diye çocuklara kızılmazdı.. Çocuktur ne yapsa yeridir derdi insanlar.. Bu kadar mı anlayışsız olmutuk biz.. Çocuklar sokaklarda arabalara top atarım diye oynamaya korkarlar.. Anlayacağınız herşeyimizi kaybettiğimiz gibi çocukluklarımızıda kaybettirdiler bizlere.. sokaklarda oynadığımız oyunlardan.. arkadaşlıklarımıza.. sevdalarımızdan dostluklarımıza...
1.2.3.4....98.99.100
önüm arkam sağım solum sobe
çocukluğum saklanmış bir yerlere
bulursam onu ebe...
(Hayatımın bir köşesinden)
(alıntı)
