- Üyelik Tarihi
- 16 May 2012
- Mesajlar
- 5,191
- Aldığı Beğeniler
- 11,197
- Konum
- Olduğum Yerden
- Takım
- Galatasaray
Hem iç dünyamızda hem de içtimai hayatımızda birçok yollarla mutluluğu aramakta
ama maalesef bir türlü bu duyguyu doyasıya yaşayamamaktayız.
Mutluluğun kaynağında para,mal,şan,şöhret var zannettiğimiz için, bu değerleri önce elde etmeye daha sonra da
istif etmeye gayret çaba sarfediyoruz.
Oysa bunlar ancak belli bir süre bizi heyecanlandıran daha sonra çöpe atılası zevkler haline dönüşen nefsi arzuların tatmininden öte işe yaramazlar.Zaten hiçbir zaman ebedi olarakta bizde kalmazlar.
O zaman nedir gerçek mutluluk ?
Gerçek mutluluk; Yaratıcısı olan Allah c.c. ile barışık olma halidir.
Allahı ile barışık olma ;Hazreti Allah 'ı
Onun isteklerinden müteşekkil bir hayat sistemini yaşamaktır.
Severken Onun adına,Onun sevdiklerini sevmektir.Onun sevgisi için kendinden ,zevklerinden vazgeçmektir.
Adeta Onun varlığında erimektir.
Bir kulun Yaratıcısı ile barışık olması önce insanın kendisiyle sonra anne babası daha sonra ailesi,
ve en son toplumla barışık olması demektir.
Bu barışık olma surecinde yaşadığı olaylardan alınan hazlar;
dünya ahiret saadetine sebep teşkil ettiği için
maddi heveslerin tatminiyle elde edilen sevinçlerle mukayese bile edilemezler.
Sevinçlerin en büyüğü ise müjdelerin müjdesi olarak kula sunulur.
Kendisini çok seven kuluna Rabbinin Kitab-ı Mübinde seslenişi şöyledir.
"Allah onları, onlar da Allah’ı severler” .
(Maide: 54).
Helal haram çizgisinde adeta titrerecesine bir dengede yaşayan müslüman
her an acaba Allahımı kırarmıyım titizliğindedir.
İki Cihanın en güzel insanı Güllerin efendisi Hazreti muhammed s.a.v
sözlerinden birinde bu gerçeği şu şeklide bizlere iletmiştir.
"Allah ve Resulünü her şeyden çok sevmek, sevdiklerini Allah için sevmek,
ateşe düşmekten korkar gibi küfre düşmekten korkmak kişinin imanının tadını almasındandır."
Allah için sevmek denilince geçen gün başımdan geçen bir olayı sizlerle paylaşayım istiyorum........
Belediye otobüsü kuyruğunda otobüs beklerken gideceğim yönün otobüsü geldi.
Kalabalık bir insan gurubu birbirini ezercesine otobüsün kapısına canhıraş bir şekilde yüklendiler.
Sıra bana geldiğinde önümde bulunan yaşca en az 15 yaş büyük,gravatlı,temiz giyimli traşlı bir beyfendi
"buyrun" diyerek kibarca sırasını bana vermek istedi.
Şaşkınlıkla
"olur mu lütfen sıra sizin siz buyrun "dedim....
fakat aldığım cevap hayatım boyunca unutamayacağım bir cevaptı....
Ne mi dedi ?
"Efendim siz sakallısınız ben sakallı değilim
sizin önden binmeniz gerekir !"
aman Yarabbi !
Ne mutlu Allahını ve Rasülünü sevenlere,Sevdiklerini onlar seviyor diye sevenlere........
O an dua ettim O güzel insana..
Sohbetimi de aynı dua ile bitireyim....
Allahım Seni ve Senin Sevdiklerini seveni
Sen de sev....
Bizlerin de Seni ve Sevdiklerini sevmemize
izin ver Yarabbi.....
amin !
Gerçek mutluluğun kaynağını idrak edip,ben Sana teslim oldum diyerek Rabbine teslim olanlardan oluruz inşaAllah..
Başınızı ağrıttım.Haklarını helal ediniz.
Hepinizi Bizleri seçip Dinini emanet eden,
Bizi seven ve kendisini sevdiren,
gönüllerimizi imanla süsleyen
Güzeller güzeli Muhammed mustafamıza ümmet eden
Sevgili Allahımıza c.c Emanet Ediyorum....
Esselamü aleyküm ve Rahmetüllah......
M.PaRisa
