Erkek kadına seni seviyorum der kadın sessizce susar belki içinden kızar erkeğine.
Basitlemiş bu kısacık cümle nasıl tarif eder sana sevgimi der gibi bakar, bende der.
Evet bende!
Bir kadın içinde bende demek öyle kısaca üstüne durulup bir kenara atılacak sıradan bir karşı cevap değildir.
Sevdim seni
Sevgi bende
Sende yaşıyorum
Hayat bende
Savaşıyorum
Seni alan yokluklarla
Güç bende
Alfabe susar ben konuşursam
Aşkın imlası bende
Sen erkeksin seviyorsun
Ama aşk bende
Çünkü ben kadınım
Çünkü seni ben doğurdum
ayaklarımın altına cennet verdi
Sen peygamberdin ama ben annendim
Her şey bende
Çünkü sen çıkıp giderken bırakılanlar hep bende kalır
Sana şiirler yazdırır
Bana baktığında anda bin parça olur kalırsın
Her parçan ben olurum
Tek minik bir parçanı bile esirgemezsin benden
Ben konuşurken sana bakar
Sözlerimin yüzündeki tesirini anlamaya çalışırken
Sen sözlerini sarf ettiğin zaman
Sigaranla ya da çevrenle meşgulsündür
Ben kadınım
Çünkü ben
Senin başladığın ve bittiğin ilk ve son durağım
Ben senden çok yaşarım
Sen daha çocukken ben filizlenir
Yüzüm kışa dönerken sen baharın kollarında bir papatyasındır
Oysa ben çoktan dağların zirvesinde
Acıyla karışık bir biçimde ama cesurca açarım kollarımı
Tüm acılara göğüs gerip gel de sar
Tüm soğuk iklimleri yaza çevir diye
Ben senin ikinci baharında olurum
Sen erkeğim olarak kollarımda ölürsün
Ben senin mezarın başında en sevdiğin çiçek olur
Tuzunu eler gözyaşlarımla beslerim toprağını
Aynada seni görür
Ruhunu bende yaşatırım
Belki adım
Yaşım
Saçımın rengi
Boyum değişir
Ama ben hep aynıyımdır
Kadınımdır
Eğer anlamasını biliyorsan
Anla
Çünkü ben kadınım
Basitlemiş bu kısacık cümle nasıl tarif eder sana sevgimi der gibi bakar, bende der.
Evet bende!
Bir kadın içinde bende demek öyle kısaca üstüne durulup bir kenara atılacak sıradan bir karşı cevap değildir.
Sevdim seni
Sevgi bende
Sende yaşıyorum
Hayat bende
Savaşıyorum
Seni alan yokluklarla
Güç bende
Alfabe susar ben konuşursam
Aşkın imlası bende
Sen erkeksin seviyorsun
Ama aşk bende
Çünkü ben kadınım
Çünkü seni ben doğurdum
ayaklarımın altına cennet verdi
Sen peygamberdin ama ben annendim
Her şey bende
Çünkü sen çıkıp giderken bırakılanlar hep bende kalır
Sana şiirler yazdırır
Bana baktığında anda bin parça olur kalırsın
Her parçan ben olurum
Tek minik bir parçanı bile esirgemezsin benden
Ben konuşurken sana bakar
Sözlerimin yüzündeki tesirini anlamaya çalışırken
Sen sözlerini sarf ettiğin zaman
Sigaranla ya da çevrenle meşgulsündür
Ben kadınım
Çünkü ben
Senin başladığın ve bittiğin ilk ve son durağım
Ben senden çok yaşarım
Sen daha çocukken ben filizlenir
Yüzüm kışa dönerken sen baharın kollarında bir papatyasındır
Oysa ben çoktan dağların zirvesinde
Acıyla karışık bir biçimde ama cesurca açarım kollarımı
Tüm acılara göğüs gerip gel de sar
Tüm soğuk iklimleri yaza çevir diye
Ben senin ikinci baharında olurum
Sen erkeğim olarak kollarımda ölürsün
Ben senin mezarın başında en sevdiğin çiçek olur
Tuzunu eler gözyaşlarımla beslerim toprağını
Aynada seni görür
Ruhunu bende yaşatırım
Belki adım
Yaşım
Saçımın rengi
Boyum değişir
Ama ben hep aynıyımdır
Kadınımdır
Eğer anlamasını biliyorsan
Anla
Çünkü ben kadınım
