- Üyelik Tarihi
- 26 Ara 2008
- Mesajlar
- 43
- Aldığı Beğeniler
- 0
“Bana Dedemi Anlat”
Rasûlullah (sav) buyuruyor:
"Nefsim kudret elinde olan Allâh’a yemin olsun ki; sizden biriniz, ben kendisine anasından, babasından, evlâdından ve bütün insanlardan daha sevimli olmadıkça hakîkî mânâda îmân etmiş olamaz.” (Buhârî, Îman, 8 )
Emsalsiz Örnek Şahsiyet
Hz. Ali (ra), oğlu Hasan (ra)'ın "Bana dedemi anlat" demesi üzerine Rasûlullah (sav) ile ilgili şu gözlemlerini nakletmiştir:
“-Güler yüzlü, güzel huylu, nazik kalpli. Hiçbir zaman kaba ve sert olmamış. Ağzından hiçbir zaman müstehcen, çirkin bir kelime çıkmamış. Başkalarını tenkit ve takbihten kaçınmış. Sevmediği bir hareket veya durum karşısında bir şey söylemek zorunda kalırsa, onu yapanı kınamadan, incitmeden, kalbini kırmadan vazgeçirmeye çalışmış.”
“-Böyle durumlarda hatayı yapanı şahsen suçlamak yerine "Bazıları şöyle yapar, böyle eder" şeklindeki dolaylı ifadelerle hareketin yanlışlığını belirtip, kimseyi küçük düşürmeden, şahsiyetini rencide etmeden düzeltmeye gayret etmiş.”
......
Bu birkaç cümle bile Efendimizi (a.s) anlatmaya yeter sanırım...
Nasıl bir duygu acaba?
Bu hayatta en merak ettiğim duygulardan biridir, peygamber çocuğu ya da torunu olmak.. Zira "güzel" diye ifade edilemeyecek derece yoğun birşey sanırım bu.
Ha benim dedem; Dili dualı, duygu yüklü bir yağmur bulutu gibi. Bizim biriciğimiz... Zaman zaman hatalarına kızdığımız ama saygıda ve sevgide kusur etmediğimiz. İyi niyetiyle, cömertliği ve merhametiyle, ellerini ve gözlerini unutamayacağım dedem...
Siz de -özel olmazsa- dedenizi anlatır mısınız?
Rasûlullah (sav) buyuruyor:
"Nefsim kudret elinde olan Allâh’a yemin olsun ki; sizden biriniz, ben kendisine anasından, babasından, evlâdından ve bütün insanlardan daha sevimli olmadıkça hakîkî mânâda îmân etmiş olamaz.” (Buhârî, Îman, 8 )
Emsalsiz Örnek Şahsiyet
Hz. Ali (ra), oğlu Hasan (ra)'ın "Bana dedemi anlat" demesi üzerine Rasûlullah (sav) ile ilgili şu gözlemlerini nakletmiştir:
“-Güler yüzlü, güzel huylu, nazik kalpli. Hiçbir zaman kaba ve sert olmamış. Ağzından hiçbir zaman müstehcen, çirkin bir kelime çıkmamış. Başkalarını tenkit ve takbihten kaçınmış. Sevmediği bir hareket veya durum karşısında bir şey söylemek zorunda kalırsa, onu yapanı kınamadan, incitmeden, kalbini kırmadan vazgeçirmeye çalışmış.”
“-Böyle durumlarda hatayı yapanı şahsen suçlamak yerine "Bazıları şöyle yapar, böyle eder" şeklindeki dolaylı ifadelerle hareketin yanlışlığını belirtip, kimseyi küçük düşürmeden, şahsiyetini rencide etmeden düzeltmeye gayret etmiş.”
......
Bu birkaç cümle bile Efendimizi (a.s) anlatmaya yeter sanırım...
Nasıl bir duygu acaba?
Bu hayatta en merak ettiğim duygulardan biridir, peygamber çocuğu ya da torunu olmak.. Zira "güzel" diye ifade edilemeyecek derece yoğun birşey sanırım bu.
Ha benim dedem; Dili dualı, duygu yüklü bir yağmur bulutu gibi. Bizim biriciğimiz... Zaman zaman hatalarına kızdığımız ama saygıda ve sevgide kusur etmediğimiz. İyi niyetiyle, cömertliği ve merhametiyle, ellerini ve gözlerini unutamayacağım dedem...
Siz de -özel olmazsa- dedenizi anlatır mısınız?
oo: