Yaklaşık yirmi yaşlarındaydı.Fakat yaşının üzerinde bir tavır sergiliyor,olgun bir insan görüntüsü veriyordu.Gittiği her yerde yoğun bir ilgiyle karşılanıyordu.Eşsiz dehası ve ilmiyle gündemin baş sıralarındaydı.
Onu misafir etmek,ağırlamak,sohbetinden birşeyler öğrenmek herkesin can attığı birşeydi.
Zamanın yöneticileriyle samimi dostu.El üztünde tutuluyor,ikram ve izzetlere boğuluyordu.
Bu günlerde zamanın Bitlis Valisi Ömer Paşa Bediüzzaman'ı yüksek ilim ve faziletinden dolayı evinde misafir etmek istedi.Bediüzzaman Valinin ısrarı üzerine buna razı oldu.
Vali kendisine özel bir oda verdi.Burada çeşitli ilimlere dair kitapları okumaya ve ezberlemeye başladı.
Valinin hanımı vefat etmişti.Evinde üçü küçük üçü büyük altı kızı vardı bir gün büyük kızlarından biri,bir iş için Bediüzzamanın odasına girmek istedi.Bediüzzaman buna izin vermedi.Kız ise üzülerek geri döndü.
Aynı gün Bediüzzamanı kıskananlardan biri,hükümete Valini kulağına şu sözleri fısıldadı:
-"Said-i nasıl evede bırakıyorsun*kızların bakire,karın yok kedisi genç ve delikanlı,bunu nasıl kabul ediyorsun.?"
Valinin fikrini bozmak istemiş,Bediüzzamanla ilgili yanlış bir kanaat edinmesine çalışmıştı.
Vali akşam evine geldiğinde büyük kızı ağlıyarak karşıladı babasını:
-"Baba bu odada,bıraktığımız Said deli,bizi odaya bırakmıyor!."
Vali düşüncesinde yanılmış olduğunu anladı.Bediüzzaman'ın odasına girdi:
-"Herkesin bir üstad-ı var benimde hocam ve üstadım sensin." dedi,Bediüzzaman'ın elini öptü ona iltifat ve ikramlarda bulundu.
Bu olayı Bediüzzaman,daha sonra yazdığı bir eserinde şöyle anlatmıştı:
-"Yirmi yaşlarında iken Bitlis'te Vali Ömer Paşa hanesinde,iki sene onun ısrarıyla ve ilmeziyade hürmetiyle kaldım.Onun altı adet kızı vardı.Üçü küçük üçü büyüktü."
-"Ben üç büyükleri,iki sene beraber bir hanede kaldığım halde,birbirinden ayırt edip tanıyamıyordum.O derece dikkat etmiyordumki tanıyayım."
-"Hatta bir alim misafirim yanıma geldi,iki günde onları birbirinden ayırt etti,tanıdı.Herkes bendeki hale hayret ederek bana sordular:
-"Neden bakmıyorsun?"
-Dedim: ilim hizmetini muhafaza etmek beni baktırmıyor."
Alim insan ALLAH'ı sever ve ondan korkar.Onun emirlerine karşı gelmekten çekinir.İlminin şeref ve üstünlüğünü korumak için gözüne ve gönlüne hakim olur....
Onu misafir etmek,ağırlamak,sohbetinden birşeyler öğrenmek herkesin can attığı birşeydi.
Zamanın yöneticileriyle samimi dostu.El üztünde tutuluyor,ikram ve izzetlere boğuluyordu.
Bu günlerde zamanın Bitlis Valisi Ömer Paşa Bediüzzaman'ı yüksek ilim ve faziletinden dolayı evinde misafir etmek istedi.Bediüzzaman Valinin ısrarı üzerine buna razı oldu.
Vali kendisine özel bir oda verdi.Burada çeşitli ilimlere dair kitapları okumaya ve ezberlemeye başladı.
Valinin hanımı vefat etmişti.Evinde üçü küçük üçü büyük altı kızı vardı bir gün büyük kızlarından biri,bir iş için Bediüzzamanın odasına girmek istedi.Bediüzzaman buna izin vermedi.Kız ise üzülerek geri döndü.
Aynı gün Bediüzzamanı kıskananlardan biri,hükümete Valini kulağına şu sözleri fısıldadı:
-"Said-i nasıl evede bırakıyorsun*kızların bakire,karın yok kedisi genç ve delikanlı,bunu nasıl kabul ediyorsun.?"
Valinin fikrini bozmak istemiş,Bediüzzamanla ilgili yanlış bir kanaat edinmesine çalışmıştı.
Vali akşam evine geldiğinde büyük kızı ağlıyarak karşıladı babasını:
-"Baba bu odada,bıraktığımız Said deli,bizi odaya bırakmıyor!."
Vali düşüncesinde yanılmış olduğunu anladı.Bediüzzaman'ın odasına girdi:
-"Herkesin bir üstad-ı var benimde hocam ve üstadım sensin." dedi,Bediüzzaman'ın elini öptü ona iltifat ve ikramlarda bulundu.
Bu olayı Bediüzzaman,daha sonra yazdığı bir eserinde şöyle anlatmıştı:
-"Yirmi yaşlarında iken Bitlis'te Vali Ömer Paşa hanesinde,iki sene onun ısrarıyla ve ilmeziyade hürmetiyle kaldım.Onun altı adet kızı vardı.Üçü küçük üçü büyüktü."
-"Ben üç büyükleri,iki sene beraber bir hanede kaldığım halde,birbirinden ayırt edip tanıyamıyordum.O derece dikkat etmiyordumki tanıyayım."
-"Hatta bir alim misafirim yanıma geldi,iki günde onları birbirinden ayırt etti,tanıdı.Herkes bendeki hale hayret ederek bana sordular:
-"Neden bakmıyorsun?"
-Dedim: ilim hizmetini muhafaza etmek beni baktırmıyor."
Alim insan ALLAH'ı sever ve ondan korkar.Onun emirlerine karşı gelmekten çekinir.İlminin şeref ve üstünlüğünü korumak için gözüne ve gönlüne hakim olur....
paylaştığın için sendende razı olsun Yüce Mevlam abi...