Uzun uzun baktım bu fotoğrafa bugün, gözlerim dolarak...
Bu insanları size tanıtmak istiyorum:
Fotoğraftaki baba, İsâm Attâr... Suriye Müslüman Kardeşler Teşkilâtı'nın 1975'e kadar başkanı. Hanımı, Suriyeli meşhur âlim Ali Tantâvî'nin kızı Benân Hanım. Soldaki, kızları Hâdiye, sağdaki de oğulları Eymen.
Fotoğraf, 1964'te Suriye'den ayrılmak durumunda kalarak yerleştikleri Almanya'nın Aachen kentinde, sürgünde yaşarken çekilmiş. 1970'ler olmalı...
* * *
17 Mart 1981 günü, Benân Hanım evde yalnızken, babası Ali Tantâvî, Suudi Arabistan'dan kendisini aradı. "Kızım" dedi, "Lütfen dikkatli olun. Hâfız Esed'in İsâm'ı öldürtmeye çalıştığı söyleniyor. Sakın kapıyı yabancılara açmayın."
Benân Hanım güldü, babasına şöyle cevap verdi: "Merak etme, çok dikkatliyiz. Kapı zaten ben açmazsam açılmıyor. Ben de ancak, dışarıdan seslerini tanıdıklarıma açıyorum."
Dualaşıp telefonu kapattılar.
Bir saat kadar sonra kapının zili çaldı. Benân Hanım kim olduğunu sordu. Yan dairedeki Alman komşu kadındı. Müslüman değildi, ama sık ve samimi görüşürlerdi. Benân Hanım tanıdık sesi duyduğu için kapıyı rahatça açıvermişti.
O anda, üç silahlı adam içeri daldı. Komşu kadının başına silah dayayıp ona zorla zili çaldırmışlardı. Ev halkını ve çevreyle münasebetlerini uzun süredir izledikleri belliydi. Hâfız Esed'in emriyle Aachen'e gönderilen suikast timi, Benân Hanım'ın vücuduna dört kurşun sıktıktan sonra, içlerinden biri, öldüğünden emin olmak için göğsünün üzerine çıkıp çizmeleriyle ezdi. Birkaç dakika sonra, geldikleri gibi çıkıp gittiler.
Eşini, çocuklarını, anne-babasını ve kardeşlerini tarifsiz bir acı içinde bırakarak fânî âlemden gerçek hayata uyanan Benân Hanım, suikast sırasında henüz 38 yaşındaydı.
Mevlâ, tertemiz yaşayan ve gurbet elde mazlum olarak can veren Benân Ali Tantâvî'yi şehitler kervanına dahil etsin.
* * *
Bizde İhvân çizgisi, genellikle erkek mensuplarının ve lider kadronun hayatları ve mücadeleleri üzerinden okunur.
Oysa, en az onlar kadar çile çeken, acılara göğüs geren ve zulme hedef olan eşleri, kızları, anneleri de var...
Oturup, o kadınların hikâyelerini yazmak nasip olsa keşke... Hiç dokunulmamış, üstü açılmamış, bakılmamış sayfalar var orada...
| Taha KILINÇ
Bu insanları size tanıtmak istiyorum:
Fotoğraftaki baba, İsâm Attâr... Suriye Müslüman Kardeşler Teşkilâtı'nın 1975'e kadar başkanı. Hanımı, Suriyeli meşhur âlim Ali Tantâvî'nin kızı Benân Hanım. Soldaki, kızları Hâdiye, sağdaki de oğulları Eymen.
Fotoğraf, 1964'te Suriye'den ayrılmak durumunda kalarak yerleştikleri Almanya'nın Aachen kentinde, sürgünde yaşarken çekilmiş. 1970'ler olmalı...
* * *
17 Mart 1981 günü, Benân Hanım evde yalnızken, babası Ali Tantâvî, Suudi Arabistan'dan kendisini aradı. "Kızım" dedi, "Lütfen dikkatli olun. Hâfız Esed'in İsâm'ı öldürtmeye çalıştığı söyleniyor. Sakın kapıyı yabancılara açmayın."
Benân Hanım güldü, babasına şöyle cevap verdi: "Merak etme, çok dikkatliyiz. Kapı zaten ben açmazsam açılmıyor. Ben de ancak, dışarıdan seslerini tanıdıklarıma açıyorum."
Dualaşıp telefonu kapattılar.
Bir saat kadar sonra kapının zili çaldı. Benân Hanım kim olduğunu sordu. Yan dairedeki Alman komşu kadındı. Müslüman değildi, ama sık ve samimi görüşürlerdi. Benân Hanım tanıdık sesi duyduğu için kapıyı rahatça açıvermişti.
O anda, üç silahlı adam içeri daldı. Komşu kadının başına silah dayayıp ona zorla zili çaldırmışlardı. Ev halkını ve çevreyle münasebetlerini uzun süredir izledikleri belliydi. Hâfız Esed'in emriyle Aachen'e gönderilen suikast timi, Benân Hanım'ın vücuduna dört kurşun sıktıktan sonra, içlerinden biri, öldüğünden emin olmak için göğsünün üzerine çıkıp çizmeleriyle ezdi. Birkaç dakika sonra, geldikleri gibi çıkıp gittiler.
Eşini, çocuklarını, anne-babasını ve kardeşlerini tarifsiz bir acı içinde bırakarak fânî âlemden gerçek hayata uyanan Benân Hanım, suikast sırasında henüz 38 yaşındaydı.
Mevlâ, tertemiz yaşayan ve gurbet elde mazlum olarak can veren Benân Ali Tantâvî'yi şehitler kervanına dahil etsin.
* * *
Bizde İhvân çizgisi, genellikle erkek mensuplarının ve lider kadronun hayatları ve mücadeleleri üzerinden okunur.
Oysa, en az onlar kadar çile çeken, acılara göğüs geren ve zulme hedef olan eşleri, kızları, anneleri de var...
Oturup, o kadınların hikâyelerini yazmak nasip olsa keşke... Hiç dokunulmamış, üstü açılmamış, bakılmamış sayfalar var orada...
| Taha KILINÇ
