Tavan arasında unuttuğun çocukluğun,
saklambaç oynuyor gölgesiyle.
incir ağaçlarını,
simit satıcılarını,
bayram yerlerini,
arama boşuna.
kırık ve dökük durduğun aynalara sorma,
‘neredeyim?’ diye.
ne ara bıraktılar içimize bu kuyuları?
çığlığımızın yankısında boğuluyoruz.
Hasret bizimkisi bir ele, bir tene, bir göze.
kimse yok! yoksa, herkes mi el oldu bize?
Tavan arasında unuttun çocukluğun,
hayırsız zamanlar biriktiriyor zulasında. yokuşlar da bitti, çıkmaz sokaklar da.
O eli bastonlu,
gönlü kederli ihtiyarları arama boşuna.
Eksik ve anlamsız durduğun insanlara sorma, ‘kimim?’ diye.
Güneş yanığı tende,
aşk yanığı ruhlara kaldık.
Acıyoruz,
acımıza bile söz geçiremiyoruz
bahçe kapılarında ‘dikkat köpek var!’ yazıyor
ama bizi insanlar ısırıyor.
Tanrım herkese benden isyan,
hesaplaşırız sonra.
Tamer Dursun
saklambaç oynuyor gölgesiyle.
incir ağaçlarını,
simit satıcılarını,
bayram yerlerini,
arama boşuna.
kırık ve dökük durduğun aynalara sorma,
‘neredeyim?’ diye.
ne ara bıraktılar içimize bu kuyuları?
çığlığımızın yankısında boğuluyoruz.
Hasret bizimkisi bir ele, bir tene, bir göze.
kimse yok! yoksa, herkes mi el oldu bize?
Tavan arasında unuttun çocukluğun,
hayırsız zamanlar biriktiriyor zulasında. yokuşlar da bitti, çıkmaz sokaklar da.
O eli bastonlu,
gönlü kederli ihtiyarları arama boşuna.
Eksik ve anlamsız durduğun insanlara sorma, ‘kimim?’ diye.
Güneş yanığı tende,
aşk yanığı ruhlara kaldık.
Acıyoruz,
acımıza bile söz geçiremiyoruz
bahçe kapılarında ‘dikkat köpek var!’ yazıyor
ama bizi insanlar ısırıyor.
Tanrım herkese benden isyan,
hesaplaşırız sonra.
Tamer Dursun