Evet,
Hala vicdanlar
Hala prangaya maruz kalıyor
Her çırpınışında,
Yalın bir kamçı enseye iniyor
Ve o an bir
Şaşkınlık sökün ediyor
Nefesler daralıyor,
Takat çaresizce uzaklaşıyor
Yaşamak haksa
Murat refah için varsa
Feveranlar çıkıyor karşıma
Çok anlamsız olsa da
Asırlardır inliyor
Fetret ama ne değişiyor
Sürekli oku deniyor,
Fakat kime hizmet ediliyor
Nesillere tebarüz
Edilen marazlar hep artıyor
Sancılar çoğalıyor ağrı kesici
Ne kadar işe yarıyor
Kontrol edilenler
Nizam için onuru hiçleyenler
Haysiyet nedir bilmeyenler,
Yönetmekten acizler
Zihniyetler rövanşı
İlmi siyasette kimler yol aldı
Korkaklık sinelere musallat olan
Bir hancı nede acı
Ecdattan bahsederler
Hani o kutlu nefesler nerde var
Hazin şarkılar,
Müzelik sanatlar,
Ruhsuzdur vaazlar
Her şeyin cılkı çıktı
Âdem, adabı muaşereti söküp attı
Nisa perişanlıkta bir sancı,
Yıllardır kimler aldatmadı
Çocuklar neye susadı
Sevgi adına anlamlı olan ne kaldı
Teknoloji, ayrıştırmalarda
En vazgeçilemez bir sanattı
Millet mi uluslaştı
Derinlik ne kadar hız kazandı
Her yanı anlamsızlık kuşattı
Starlık çöpçatanlıkla anlaştı
Hüsran, hicran ve an
Kimliksizlikte nefesleri zorlayan
Ruhundan habersiz yaşayan
Ve kalbiyle hüzün soluyan
Mustafa CİLASUN