- Peygamberimizin hadisi şerifin de "Din ile Dünyayı isteyene veyl olsun.", diyor.
- Acaba din ile dünyayı istemek nedir, imamlar mıdır?
“Din ile Dünyayı isteyene yazıklar olsun!” anlamında bir rivayeti vardır. (bk. Deylemi, 3/42; İbn Asakir, 5/57; Kenzü’l-ummal, 10/206)
Ancak bu rivayetin sıhhati konusunda bir bilgi bulamadık.
Konuyla ilgili başka bir rivayet de şöyledir:
Burada dinden kasıt, dinin tarif ettiği, yani Allah’ın emrettiği genel kulluk vazifelerimizdir.
İşte bizden istenen de tam olarak bu kulluk vazifelerini eksiksiz ve sırf Allah rızası için yapmamızdır.
İbadetleri yapmak, yasaklardan kaçınmak, ticaret, halka hizmet, ailesine bakmak, ilim öğrenmek, öğretmek, vs… Bunların hepsinde dinin helal dairesinde kalmalı ve bunları yaparken sadece Allah’ın rızasını aramalıyız.
Bu esnada, sebeplere sarılarak dinin helal dairesinde bu işleri yaparken maddi manevi gelirler, makamlar elde edebiliriz. Bunda bir sakınca olmaz. Maddi imkanımız ve makamımız arttıkça mesuliyetimizin de arttığını idrak ederek Allah’ın rızasını kazanmak için yaptığımız hizmetlerimizi ve ibadetlerimizi daha da arttırmalıyız, daha da ihlasla gayret etmeliyiz.
Çünkü unutmamalıyız ki yapmamamız gereken şeylerden hesaba çekileceğimiz gibi, muktedir olup yapmadıklarımızdan da hesaba çekileceğiz.
Bahsettiğiniz hadiste olsun, bu mealdeki başka hadislerde olsun ve hatta Kuran ayetlerinde olsun, bize yapılan ihtarlarla, bizim Allah rızası için gerek ibadet gerek diğer dinin emirlerini yerine getirirken veya dini hassasiyetleri gözetirken, O’nun rızası için değil de, birilerine yaranmak, maddi ve manevi menfaat sağlamak şeklinde riyakarca bir tavır içinde olursak, işte bu ikiyüzlülüğün, yani ameli münafıklığın bedelinin pek ağır olacağı ifade edilmiştir ve onlara “Veyl olsun! Yazıklar olsun!” denmiştir.
- Acaba din ile dünyayı istemek nedir, imamlar mıdır?
“Din ile Dünyayı isteyene yazıklar olsun!” anlamında bir rivayeti vardır. (bk. Deylemi, 3/42; İbn Asakir, 5/57; Kenzü’l-ummal, 10/206)
Ancak bu rivayetin sıhhati konusunda bir bilgi bulamadık.
Konuyla ilgili başka bir rivayet de şöyledir:
Din semavîdir, dünyaya alet edilmez. Dünyaya basamak yapılmaz, din ile dünya kazanılmaz. Din sadece ve sadece Allah rızası için yaşanır.
Burada dinden kasıt, dinin tarif ettiği, yani Allah’ın emrettiği genel kulluk vazifelerimizdir.
İşte bizden istenen de tam olarak bu kulluk vazifelerini eksiksiz ve sırf Allah rızası için yapmamızdır.
İbadetleri yapmak, yasaklardan kaçınmak, ticaret, halka hizmet, ailesine bakmak, ilim öğrenmek, öğretmek, vs… Bunların hepsinde dinin helal dairesinde kalmalı ve bunları yaparken sadece Allah’ın rızasını aramalıyız.
Bu esnada, sebeplere sarılarak dinin helal dairesinde bu işleri yaparken maddi manevi gelirler, makamlar elde edebiliriz. Bunda bir sakınca olmaz. Maddi imkanımız ve makamımız arttıkça mesuliyetimizin de arttığını idrak ederek Allah’ın rızasını kazanmak için yaptığımız hizmetlerimizi ve ibadetlerimizi daha da arttırmalıyız, daha da ihlasla gayret etmeliyiz.
Çünkü unutmamalıyız ki yapmamamız gereken şeylerden hesaba çekileceğimiz gibi, muktedir olup yapmadıklarımızdan da hesaba çekileceğiz.
Bahsettiğiniz hadiste olsun, bu mealdeki başka hadislerde olsun ve hatta Kuran ayetlerinde olsun, bize yapılan ihtarlarla, bizim Allah rızası için gerek ibadet gerek diğer dinin emirlerini yerine getirirken veya dini hassasiyetleri gözetirken, O’nun rızası için değil de, birilerine yaranmak, maddi ve manevi menfaat sağlamak şeklinde riyakarca bir tavır içinde olursak, işte bu ikiyüzlülüğün, yani ameli münafıklığın bedelinin pek ağır olacağı ifade edilmiştir ve onlara “Veyl olsun! Yazıklar olsun!” denmiştir.
