- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Dinle Ahûzâr’ım!..
“Zahm-ı hicrân şerhi çün mümkün değildir dostum
Sîne-çâkinden haber versin girîbânım sana”
Avnî
Bir yürek yangınına düçâr oldum ahûzârım...Alevlerin ortasında cayır cayır yanarken kaybetmenin derin sızısı kapladı içimi. Yanıyordum... Tam buldum derken seni, tekrar kaybettim.''Bir gün'' dedim içimden, bir gün tekrar bulabilir miyim seni? Yokluğumun, kimsesizliğimin içinden çıkagelir misin ansızın? Bir dağ başı yalnızlığının ortasında yine ağlayabilir misin yanı başımda?
Payımıza hasret düştü ahûzârım. Yaşamak zorunda olduğumuz bu hasretliğe daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var; sensiz koca bir yürek yangınının ortasındayım. arem sensin ahûzârım...
Kendimi aradığım kuyunun başından elini uzat bana. Ne olur bir daha ellerimi bırakma. Korkuyorum... Dünya çilehânesinde hasret zincirine vurulmuşum. Bana özgürlüğümü geri ver ahûzârım. Bu kadar anlamsızlığın ortasında yorgunum. Hâlim kalmadı söz söylemeye. Kelimeler bile anlamını tek tek yitirirken, ben tükenmeyen bir ümitle bekliyorum seni. Anlamını yitirmeyen bir tek sen kaldın ahûzârım. Ne olur yeniden yokluğa fırlatıp atma beni.
Seni kör bir gecenin ortasında yitirdim ahûzârım...Dünya bütün acımasızlığı ile sırtıma bindiğinde seni hesaba katmadan harab ettim. Suçluyum biliyorum. Bak işte cezamı çekiyorum. Dar zamanların ortasında seni arıyorum hiç durmadan. Gündüz hasretinden dem vuruyorum bulutlara. Gecelere ''günaydın'' diyemez oldum artık. Sen yanımdayken gecelerim bir bahar aydınlığından farksızdı.
Şimdi gündüzün ortasında bile karanlıklar kaplıyor içimi. Biliyorum aydınlık günler uzak değil. Gelişinle bahar rüzgârları esecek dört bir yanımda. ''Ben'' diyebileceğim artık. Aydınlık günlerin ışığında yokluğun içinden bir '' ben'' olacağım artık.
Bekliyorum ahuzârım...Şu gök kubbbe altında her karanlığın sonu aydınlıktır. Hükmü bâki değildir karanlıkların. Sessiz sedasız seni beklediğim sabır dolu günlerde aydınlığındır tek umudum. Türküler yaktım ardından. Sen gel diye ahuzârım.
'Gam elinden benim zülfü siyahım
Peykan değdi sinem yaralandı gel
Suna başım için ağlatma beni
Bugün sevda candan aralandı gel''
Kübra Gülaltun
“Zahm-ı hicrân şerhi çün mümkün değildir dostum
Sîne-çâkinden haber versin girîbânım sana”
Avnî
Bir yürek yangınına düçâr oldum ahûzârım...Alevlerin ortasında cayır cayır yanarken kaybetmenin derin sızısı kapladı içimi. Yanıyordum... Tam buldum derken seni, tekrar kaybettim.''Bir gün'' dedim içimden, bir gün tekrar bulabilir miyim seni? Yokluğumun, kimsesizliğimin içinden çıkagelir misin ansızın? Bir dağ başı yalnızlığının ortasında yine ağlayabilir misin yanı başımda?
Payımıza hasret düştü ahûzârım. Yaşamak zorunda olduğumuz bu hasretliğe daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var; sensiz koca bir yürek yangınının ortasındayım. arem sensin ahûzârım...
Kendimi aradığım kuyunun başından elini uzat bana. Ne olur bir daha ellerimi bırakma. Korkuyorum... Dünya çilehânesinde hasret zincirine vurulmuşum. Bana özgürlüğümü geri ver ahûzârım. Bu kadar anlamsızlığın ortasında yorgunum. Hâlim kalmadı söz söylemeye. Kelimeler bile anlamını tek tek yitirirken, ben tükenmeyen bir ümitle bekliyorum seni. Anlamını yitirmeyen bir tek sen kaldın ahûzârım. Ne olur yeniden yokluğa fırlatıp atma beni.
Seni kör bir gecenin ortasında yitirdim ahûzârım...Dünya bütün acımasızlığı ile sırtıma bindiğinde seni hesaba katmadan harab ettim. Suçluyum biliyorum. Bak işte cezamı çekiyorum. Dar zamanların ortasında seni arıyorum hiç durmadan. Gündüz hasretinden dem vuruyorum bulutlara. Gecelere ''günaydın'' diyemez oldum artık. Sen yanımdayken gecelerim bir bahar aydınlığından farksızdı.
Şimdi gündüzün ortasında bile karanlıklar kaplıyor içimi. Biliyorum aydınlık günler uzak değil. Gelişinle bahar rüzgârları esecek dört bir yanımda. ''Ben'' diyebileceğim artık. Aydınlık günlerin ışığında yokluğun içinden bir '' ben'' olacağım artık.
Bekliyorum ahuzârım...Şu gök kubbbe altında her karanlığın sonu aydınlıktır. Hükmü bâki değildir karanlıkların. Sessiz sedasız seni beklediğim sabır dolu günlerde aydınlığındır tek umudum. Türküler yaktım ardından. Sen gel diye ahuzârım.
'Gam elinden benim zülfü siyahım
Peykan değdi sinem yaralandı gel
Suna başım için ağlatma beni
Bugün sevda candan aralandı gel''
Kübra Gülaltun
