- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
Kirpiler üşüdüklerinde birbirine yaklaşırlarmış. Ama bu defa çok yaklaşınca dikenleri birbirine batarmış. Uzaklaşsalar tekrar üşüyorlar.
Sonunda Kirpiler buna şöyle bir çözüm bulmuşlar.
Öyle bir mesafe bırakmışlar ki, ne çok fazla uzak ne çok yakın.
Böylelikle ne üşümüşler, ne de dikenleri birbirine değdiği için canları yanmış
Ve bu mesafeyede kirpiler ne dermiş biliyormusunuz? "NEZAKET"
Okuyunca bayıldım. Sizce de çok güzel değil mi?
İnsan doğası gereği yakınlaşma ihtiyacı duyar. Ancak katlanamayacağı durumlar bu defa geri iter.
Arthur Schopenhauer İnsan ilişkilerinin nasıl olması gerektiğini güzel bir metaforla böyle anlatıyor.
Bu minik Kirpi hikayesi bana Şadi Şirazinin şu sözünü de anımsattı "İnsanlarla münasebetin ateşle münasebetin gibi olsun.
Çok uzaklaşma donarsın, çok yaklaşma yanarsın." Bazen insanlarla ilişkilerimizde doğru mesafeyi ayarlayamadığımız da sınırı aşanlar olabiliyor. Haliyle canımız sıkılıyor.
Bu yüzden mesafeler iyidir sizi korur!
Hmm, doğru mesafe nedir derseniz... Canının istediği her şeyi kırılır mı diye düşünmeden söylememek... Ki istediğini söyleyen istemediğini de işitir unutmayın!
Vakitli vakitsiz aramayı, haber vermeden çat kapı evine gitmeyi samimiyet sanmayın. Kapıyı çaldığınızda araba farı görmüş tavşan gibi size bakan birini görmek istemiyorsanız aramadan kimseye gitmeyin.
Herkesin kendi özel alanlarında göstermek istemeyeceği şeyler olabilir. Bu her şey olabilir, evi dağınık olur, ruh hali müsait değildir, başka bir programı vardır vs.. 5 dakika bile önce aramak ona toparlanma şansı verir. O kişiyi de rahatlatır. .
Sormadan akıl vermeye kalkmamak, Size fikrinizi sormadığı sürece, İnsanların özel hayatlarına müdahale etmeyin. Karışmayın. Bazen de insanlar sadece anlatmak ister...
.
İşte bilirsiniz bunun gibi şeyler, meselenin özü kendinize yapılmasını istemediğiniz hiç bir şeyi başkasına yapmayın.
.
Bence doğru mesafe de bu galiba... .
.
___Nur Demir
Sonunda Kirpiler buna şöyle bir çözüm bulmuşlar.
Öyle bir mesafe bırakmışlar ki, ne çok fazla uzak ne çok yakın.
Böylelikle ne üşümüşler, ne de dikenleri birbirine değdiği için canları yanmış
Ve bu mesafeyede kirpiler ne dermiş biliyormusunuz? "NEZAKET"
Okuyunca bayıldım. Sizce de çok güzel değil mi?
İnsan doğası gereği yakınlaşma ihtiyacı duyar. Ancak katlanamayacağı durumlar bu defa geri iter.
Arthur Schopenhauer İnsan ilişkilerinin nasıl olması gerektiğini güzel bir metaforla böyle anlatıyor.
Bu minik Kirpi hikayesi bana Şadi Şirazinin şu sözünü de anımsattı "İnsanlarla münasebetin ateşle münasebetin gibi olsun.
Çok uzaklaşma donarsın, çok yaklaşma yanarsın." Bazen insanlarla ilişkilerimizde doğru mesafeyi ayarlayamadığımız da sınırı aşanlar olabiliyor. Haliyle canımız sıkılıyor.
Bu yüzden mesafeler iyidir sizi korur!
Hmm, doğru mesafe nedir derseniz... Canının istediği her şeyi kırılır mı diye düşünmeden söylememek... Ki istediğini söyleyen istemediğini de işitir unutmayın!
Vakitli vakitsiz aramayı, haber vermeden çat kapı evine gitmeyi samimiyet sanmayın. Kapıyı çaldığınızda araba farı görmüş tavşan gibi size bakan birini görmek istemiyorsanız aramadan kimseye gitmeyin.
Herkesin kendi özel alanlarında göstermek istemeyeceği şeyler olabilir. Bu her şey olabilir, evi dağınık olur, ruh hali müsait değildir, başka bir programı vardır vs.. 5 dakika bile önce aramak ona toparlanma şansı verir. O kişiyi de rahatlatır. .
Sormadan akıl vermeye kalkmamak, Size fikrinizi sormadığı sürece, İnsanların özel hayatlarına müdahale etmeyin. Karışmayın. Bazen de insanlar sadece anlatmak ister...
.
İşte bilirsiniz bunun gibi şeyler, meselenin özü kendinize yapılmasını istemediğiniz hiç bir şeyi başkasına yapmayın.
.
Bence doğru mesafe de bu galiba... .
.
___Nur Demir
