- Üyelik Tarihi
- 20 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,305
- Aldığı Beğeniler
- 26
- Takım
- Diğer
DOĞUM
Abdullah’ın mahzun dulu Amine,
Erdi gayelerin gêye demine.
Diyor ki: “Çekmedim tek lahza sancı;
Birden bir sesleniş duydum, yakıcı:
Amine, ne güzel hal oldu sana!
Gebesin, Varlığın Nuru İnsana!
Arkamı sığadı bir beyaz kanat;
Ve şerbet sundular; cennetten bir tad.
Silindi içimden korku ve tasa…
Sanki doldurmuşlar göğü bir tasa,
Döküyorlar, güneş güneş tepemden.
Geceler kalktı mı yoksa alemden?
Nur yağmuru… Artık uzaklar yakın…
Önümde, haşmetli yurtları Şarkın;
Sütun sütun İran, kubbe kubbe Rum.
İşte parmağımı değdiriyorum.
Etrafımda kızlar, ahenkten ince;
Hiç şekil görmedim şekillerince.
Esrarlı ellerde ibrik ve leğen,
Bir soluk, bir soluk yelpazeleyen;
Ve o ses, hep dağ taş eriten seda;
İnsanlar, ediniz yokluğa veda!
Var olmaya sebep, aleme rahmet
Son Peygamber doğdu, ismi Muhammed!...
Doğmuştu öksüzüm, haber doğruydu;
Şahadet parmağı göğe doğruydu.
Üstad Necip Fazıl KISAKÜREK
