- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Dolunayda ortaya çıkar; aşk limanına /kevser havuzuna/ yol almış yitik kelimeler&
Dolunay için düşer çöllere gözyaşı şebnemi& Dolunayadır; toprağa gülümserken, avucumuzda açan ölüm çiçeğinin busesi& Ve dolunay içindir dağları delen sevdamız&
Biz, dolunayda dolunayla ağlayan bir güvercin idik& Dolunayla hemhal olmuş, yakamoza tutulmuş, yüreğine mil çekilmiş bir güvercin& Kanat çırpıp aşk cemresine uçtuk, yürek ritmimiz beraber atan güvercinlerle. Alevlere emanet ettik yüreğimizi ve çöllere kaçtık yitik yârimizi bulmak için& Görenler bizi tanıyamaz olsa da biz tanımıştık sevgiliyi& Sevgiliye serilmiş aşk yolunun kaldırımlarına atmıştık adımlarımızı arkamıza bakmadan& Araya araya dizlerimizin bağı çözüldüğü gecelerde yaktık, elem yüklü çakmakla hasret meşalesini& Ve gök kubbe buram buram hasret koktu, nefesimizle yüreğimize doldurduk hasreti&
Ve&
Bir gece yarısı dolunayda bulduk yitik yâri& Edep merdiveniyle çıktık asumanlara ve acziyet hırkasını giyindik lal olmuş kâinatta. Yıldızlara anlattık geceleri akan gözyaşlarını ve yıldızların mehtabı okşamasını izledik yüreğimizde& Dolunayda ortaya çıkan Zümrüdüanka kuşunun, kanat çırpması ile kanat çırpmaya başladık hasret yağdıran bulutlarda& Dağları delmeye hazırlandık Mecnunla, Ferhatla, Keremle&
Yüreğin eriyerek, kelimelerin korlardan çıkmasıyla dökülür kâğıda dolunay sevdası& İpeksi meltemin ta süveydalarımıza aksettirdiği bir ışık; nurdan bir sütundur dolunay sevdası& Zemheri karanlıklardan güneş gibi doğar bu sevda gamzelerimizde& Aşk çağlayan gözlere vesile, arefesinde yaşanılan ölüme gülümseyiştir&
Dolunaydır kefenim& Dolunayadır gözyaşım& Dolunaydadır vefa ikliminde sineme çektiğim aşkım&
Üzerime hasret yüklü bulutlar düşse de, uçurumların kıyısındaki gelinciğe uzanacağım ve seni alıp aşkıma yoldaş yapacağım dolunay!
Yunus Emre Tozal
Dolunay için düşer çöllere gözyaşı şebnemi& Dolunayadır; toprağa gülümserken, avucumuzda açan ölüm çiçeğinin busesi& Ve dolunay içindir dağları delen sevdamız&
Biz, dolunayda dolunayla ağlayan bir güvercin idik& Dolunayla hemhal olmuş, yakamoza tutulmuş, yüreğine mil çekilmiş bir güvercin& Kanat çırpıp aşk cemresine uçtuk, yürek ritmimiz beraber atan güvercinlerle. Alevlere emanet ettik yüreğimizi ve çöllere kaçtık yitik yârimizi bulmak için& Görenler bizi tanıyamaz olsa da biz tanımıştık sevgiliyi& Sevgiliye serilmiş aşk yolunun kaldırımlarına atmıştık adımlarımızı arkamıza bakmadan& Araya araya dizlerimizin bağı çözüldüğü gecelerde yaktık, elem yüklü çakmakla hasret meşalesini& Ve gök kubbe buram buram hasret koktu, nefesimizle yüreğimize doldurduk hasreti&
Ve&
Bir gece yarısı dolunayda bulduk yitik yâri& Edep merdiveniyle çıktık asumanlara ve acziyet hırkasını giyindik lal olmuş kâinatta. Yıldızlara anlattık geceleri akan gözyaşlarını ve yıldızların mehtabı okşamasını izledik yüreğimizde& Dolunayda ortaya çıkan Zümrüdüanka kuşunun, kanat çırpması ile kanat çırpmaya başladık hasret yağdıran bulutlarda& Dağları delmeye hazırlandık Mecnunla, Ferhatla, Keremle&
Yüreğin eriyerek, kelimelerin korlardan çıkmasıyla dökülür kâğıda dolunay sevdası& İpeksi meltemin ta süveydalarımıza aksettirdiği bir ışık; nurdan bir sütundur dolunay sevdası& Zemheri karanlıklardan güneş gibi doğar bu sevda gamzelerimizde& Aşk çağlayan gözlere vesile, arefesinde yaşanılan ölüme gülümseyiştir&
Dolunaydır kefenim& Dolunayadır gözyaşım& Dolunaydadır vefa ikliminde sineme çektiğim aşkım&
Üzerime hasret yüklü bulutlar düşse de, uçurumların kıyısındaki gelinciğe uzanacağım ve seni alıp aşkıma yoldaş yapacağım dolunay!
Yunus Emre Tozal
