Yeniden Doğuş

Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum!
Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair!
Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

Bulmak isterdim,bulup söylemek..
Belki...anlardın beni.

Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya,şaşırdım,nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken!

Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır.oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta...olsun isterdim,olmadı...

Oldurmak isterdim,
Belki...o zaman anlardın beni.

Sen gittin aşk bana kaldı,aşk yakışanda kalırmış.
Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,


Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm.Kimse girmesin diye yüreğime,aşka küstüm.

Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım...acaba hiç yazmasamıydım?
Ben seni aşk sanmıştım,yanılmışım&öyle olsan yanımda kalırdın.

Şimdi,
seni sevdiğimi unut,
Vazgectim seni sevmekten
Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini,en iyisi unutmalı bu yalan olmuş ikiliyi​

.

-Alıntı-

Yüreğine sağlık canım çok güzel .

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,

kendimi bulduğumda anladım...

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

Kendi yolumu çizdiğimde anladım&

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,

okuyarak,dinleyerek değil..

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım...

Yüreğinde aşk olmadan geçen

her gün kayıpmış,

Aşk peşinden neden yalınayak

koştuğunu anladım...


Acı doruğa ulaştığında gözyaşı

gelmezmiş gözlerden,

Neden hiç ağlamadığını anladım&

Ağlayanı güldürebilmek,

ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

Gözyaşımı kahkahaya

çevirdiğinde anladım...

Bir insanı herhangi biri kırabilir,

ama bir tek en çok sevdiği

acıtabilirmiş,

Çok acıttığında anladım...

Fakat,

hakedermiş sevilen onun için

dökülen her damla gözyaşını,

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler

terkettiğinde anladım...

Yalan söylememek değil,

gerçeği gizlememekmiş marifet,

Yüreğini elime koyduğunda anladım...

´´Sana ihtiyacım var, gel ! ´

diyebilmekmiş güçlü olmak,

Sana ´´git´´ dediğimde anladım...

Biri sana ´´git´´ dediğinde,

´´kalmak istiyorum´´

diyebilmekmiş sevmek,

Git dediklerinde, gittiğimde anladım...


Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,

her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında

anladım...

Özür dilemek değil,

´´affet beni´´

diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

Gerçekten pişman olduğumda anladım...

Ve gurur, kaybedenlerin,

acizlerin maskesiymiş,

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...

Ölürcesine isteyen, beklemez,

sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,

Beni affetmeni ölürcesine

istediğimde anladım...

Sevgi emekmiş,

Emek ise vazgeçmeyecek kadar,

ama özgür bırakacak

kadar sevmekmiş...

Can YÜCEL

umarım yazıya uyar yüreginize sağlık