- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
Bir gün Hz. Ömer r.a., Hz. Ebu Bekir r.a.a bazı sözlerinden dolayı kızmış, yerinden kalkıp gitmişti. Hz. Ebu Bekir r.a. da peşinden giderek Hz. Ömer r.a.ın elbisesinden tutup şöyle demişti:
- Beni hoş gör, bağışla, Allah da seni bağışlasın.
Hz. Ömer r.a. bu sözlere aldırmadan kırgın olarak evine girmiş ve kapıyı kapamıştı.
Bu olay Rasulullah s.a.v.e ulaşınca mübarek yüzlerinde kızgınlık emaresi belirdi. Öğle namazı kılındıktan sonra, Hz. Ömer r.a. gelip Allah Rasulü s.a.v.in huzurunda oturdu. Fakat Rasulullah s.a.v. yüzünü çevirdi. Hz. Ömer r.a. Rasulullah s.a.v.e yöneldikçe, Rasulullah s.a.v. yüzünü öteye çeviriyordu. Bu durum karşısında Hazret-i Ömer r.a. endişelendi ve ağladı. Sonra şöyle konuştu:
- Ya Rasulallah! Benden yüz çevirdiğini görüyorum. Biliyorum ki, hakkımda sana olumsuz bir haber ulaşmadan böyle davranmazsın. Sen bana kızgın olduktan sonra hayatımın hayrı olmaz. Allaha yemin olsun ki, bana kırgın ve öfkeli olduğun sürece, dünyada kalmayı arzu etmem.
Rasulullah s.a.v. şu karşılığı verdi:
- Sen Ebu Bekre kızıp birşeyler söylemişsin. Sonra o senden özür dilemiş. Fakat sen onun özrünü kabul etmemişsin. Allahu Tealâ beni size peygamber gönderince, baştan hepiniz yalancısın dediniz. Arkadaşım Ebu Bekir ise, sen doğru söylersin diye beni tasdik etti. O zaman arkadaşımı terk ediveren siz değil miydiniz?
- Ey Allahın Rasulü! Rab olarak Allaha, Nebi olarak Muhammede, din olarak İslâma inanıp rıza gösterdim.
Bu kez Hz. Ebu Bekr r.a. ayağa kalkarak dedi ki:
- Vallahi bu kırgınlığı önce ben başlattım, ben zulmetmiş oldum!
Hz. Ömer r.a., Hz. Ebu Bekir r.a.a:
- Benden razı ol, Allah da senden razı olsun, dedi. O da:
- Allah seni bağışlasın, deyince, Rasulullah s.a.v.in de öfkesi geçti.
Tarih-u Medinet-i Dimaşk, 30/108
- Beni hoş gör, bağışla, Allah da seni bağışlasın.
Hz. Ömer r.a. bu sözlere aldırmadan kırgın olarak evine girmiş ve kapıyı kapamıştı.
Bu olay Rasulullah s.a.v.e ulaşınca mübarek yüzlerinde kızgınlık emaresi belirdi. Öğle namazı kılındıktan sonra, Hz. Ömer r.a. gelip Allah Rasulü s.a.v.in huzurunda oturdu. Fakat Rasulullah s.a.v. yüzünü çevirdi. Hz. Ömer r.a. Rasulullah s.a.v.e yöneldikçe, Rasulullah s.a.v. yüzünü öteye çeviriyordu. Bu durum karşısında Hazret-i Ömer r.a. endişelendi ve ağladı. Sonra şöyle konuştu:
- Ya Rasulallah! Benden yüz çevirdiğini görüyorum. Biliyorum ki, hakkımda sana olumsuz bir haber ulaşmadan böyle davranmazsın. Sen bana kızgın olduktan sonra hayatımın hayrı olmaz. Allaha yemin olsun ki, bana kırgın ve öfkeli olduğun sürece, dünyada kalmayı arzu etmem.
Rasulullah s.a.v. şu karşılığı verdi:
- Sen Ebu Bekre kızıp birşeyler söylemişsin. Sonra o senden özür dilemiş. Fakat sen onun özrünü kabul etmemişsin. Allahu Tealâ beni size peygamber gönderince, baştan hepiniz yalancısın dediniz. Arkadaşım Ebu Bekir ise, sen doğru söylersin diye beni tasdik etti. O zaman arkadaşımı terk ediveren siz değil miydiniz?
- Ey Allahın Rasulü! Rab olarak Allaha, Nebi olarak Muhammede, din olarak İslâma inanıp rıza gösterdim.
Bu kez Hz. Ebu Bekr r.a. ayağa kalkarak dedi ki:
- Vallahi bu kırgınlığı önce ben başlattım, ben zulmetmiş oldum!
Hz. Ömer r.a., Hz. Ebu Bekir r.a.a:
- Benden razı ol, Allah da senden razı olsun, dedi. O da:
- Allah seni bağışlasın, deyince, Rasulullah s.a.v.in de öfkesi geçti.
Tarih-u Medinet-i Dimaşk, 30/108
