- Üyelik Tarihi
- 3 Eki 2008
- Mesajlar
- 1,199
- Aldığı Beğeniler
- 15
Dostum...
Ya bir yıl önce idi, ya da bir daha fazla
Buluştuk onunla biz dostluk denen o hazda
Gündüze güneş idi gecemize doğan ay
Cana can olan bir dost, onun adı Sevilay
Ya bir yıl önce idi, ya da bir daha fazla
Buluştuk onunla biz dostluk denen o hazda
Gündüze güneş idi gecemize doğan ay
Cana can olan bir dost, onun adı Sevilay
Bir sofra kurduk sonra, sevgi ile süsledik
Aç gelen yürekleri, hep el ele besledik
Aramıza katıldı, dedik kimdir bu gelen
Adı Semiha idi rumuzuysa k@rdelen
Biz beraber geçirdik uykusuz geceleri
O ilk göz ağrımızdı gelse de niceleri
Radyoda nöbet tuttu, her gün oldu devriye
Ağzından lokmayı al, sitem etmez Nevriye
Bir akşam yayınıydı gece on otuz gibi
Hüzünlü saatlerdi, yandı yüreğin dibi
Ağabey yettim dedi, devret bana nöbeti
Arzuhaldi şiiri ve tanıdık Mehmet’i
Radyomuz siyah idi, şablon falan bilmezdik
Bozarız korkusuyla hiçbir şeyi silmezdik
Bir yiğit çıka geldi, gözleri boncuk boncuk
O bir aslan yavrusu, muhterem denen çocuk
Sonbahara ererken radyoya düştü yaprak
Can dediğim Sevilay diyordu ona toprak
Karadeniz rüzgârı, düştü dostluğa nail
O bir peyzaj ustası İnebolulu İsmail
Baharları geçtik biz, vardık nihayet yaza
Birden kanım kaynadı, egeli gelin kıza
Eşini de tanıdık oldu bize bir onur
Rumuzu yağmur idi, ismi ile o bir Nur
Tatlı gıcık bir şeydi, vefasıydı sureti
Dışındaki ne ise, aynısıydı sıreti
Dilerim daim olsun, bozulmasın kalp neşen
Rumuzuyla sardunya, varlığıyla bir Gülşen
Bir türkü duyduk bir gün, kendi çalıp söylemiş
Oğluna bestelemiş ne güzelde eylemiş
Hopidik lopidikle evlat diyordu beslen
Evladınla bin yaşa ciğerim Gürkan aslan
Gelip gidenler oldu sitsem edenler oldu
Kimi kalbimizde gül kimi açmadan soldu
Onu hiç unutmadık, O Türk kızı bir Türk
Sesin kulağımdadır sevgili Gülten Ertürk
Sırayı şaşırdımsa kusuruma bakmayın
Sakın gönül koyup ta ciğerime akmayın
Belki de radyomuzda yaptığı bir tek sunu
Onu da unutmadım hatırladım Aysun’u
Geldiği günden beri şiire âşık bir can
Sözleriyle yakamoz sözleriyle bir mercan
Edebiyat bir deniz yüreği olmuş gemi
Adını bilmiyoruz rumuzu emi demi
Ara sıra kızarım sitem eder yazarım
Ne yapsam da kin tutmam yeminimi bozarım
Kayıt düşmüşler zaten deli diye rapora
Sakın ha elleşmeyin Mainz’li o şopara
O şimdi okuyordur, adını arıyordur
Kel başında üç tek saç onları tarıyordur
Hadi benim egelim sen geç kalma nöbete
Nur bulaşık yıkatma sakın bizim Mehmet’e
Erzurum çarşı Pazar, aman olmasın nazar
Sanki on beş yaşında yaşlı deyince kızar
Epeydir yayın almaz, iyi bir dinleyici
Rumuzu umut adam can Sezai Binici
Kadife sesi ile gönlümüze taht kurdu
Düğününe çağırdı o anda kalpten vurdu
Karizması acayip yüreğiydi kır atı
Daha ne anlatayım gelin görün muratı
Emeği geçenler var adını yazmadığım
Hakkımı helal edip yürekte ezmediğim
Dilerim ki onlar da hakkı helal etsinler
Allah utandırmasın da yollarına gitsinler
Hangini anlatayım hepsi ayrı sevgimde
Yalan ya da riya yok inanın bu övgümde
Benimkisi sadece gönülden bir izleme
Son dörtlükten öncesi, elbette ki özleme
Beni de sorarsanız bir garip gönül dostu
O ki dostluk yoluna sermiş gönülden postu
Naçizane bendeniz size sofrayı kuran
Yolunuza kurbanım adımsa ihsan Turhan
İHSAN TURHAN
Aç gelen yürekleri, hep el ele besledik
Aramıza katıldı, dedik kimdir bu gelen
Adı Semiha idi rumuzuysa k@rdelen
Biz beraber geçirdik uykusuz geceleri
O ilk göz ağrımızdı gelse de niceleri
Radyoda nöbet tuttu, her gün oldu devriye
Ağzından lokmayı al, sitem etmez Nevriye
Bir akşam yayınıydı gece on otuz gibi
Hüzünlü saatlerdi, yandı yüreğin dibi
Ağabey yettim dedi, devret bana nöbeti
Arzuhaldi şiiri ve tanıdık Mehmet’i
Radyomuz siyah idi, şablon falan bilmezdik
Bozarız korkusuyla hiçbir şeyi silmezdik
Bir yiğit çıka geldi, gözleri boncuk boncuk
O bir aslan yavrusu, muhterem denen çocuk
Sonbahara ererken radyoya düştü yaprak
Can dediğim Sevilay diyordu ona toprak
Karadeniz rüzgârı, düştü dostluğa nail
O bir peyzaj ustası İnebolulu İsmail
Baharları geçtik biz, vardık nihayet yaza
Birden kanım kaynadı, egeli gelin kıza
Eşini de tanıdık oldu bize bir onur
Rumuzu yağmur idi, ismi ile o bir Nur
Tatlı gıcık bir şeydi, vefasıydı sureti
Dışındaki ne ise, aynısıydı sıreti
Dilerim daim olsun, bozulmasın kalp neşen
Rumuzuyla sardunya, varlığıyla bir Gülşen
Bir türkü duyduk bir gün, kendi çalıp söylemiş
Oğluna bestelemiş ne güzelde eylemiş
Hopidik lopidikle evlat diyordu beslen
Evladınla bin yaşa ciğerim Gürkan aslan
Gelip gidenler oldu sitsem edenler oldu
Kimi kalbimizde gül kimi açmadan soldu
Onu hiç unutmadık, O Türk kızı bir Türk
Sesin kulağımdadır sevgili Gülten Ertürk
Sırayı şaşırdımsa kusuruma bakmayın
Sakın gönül koyup ta ciğerime akmayın
Belki de radyomuzda yaptığı bir tek sunu
Onu da unutmadım hatırladım Aysun’u
Geldiği günden beri şiire âşık bir can
Sözleriyle yakamoz sözleriyle bir mercan
Edebiyat bir deniz yüreği olmuş gemi
Adını bilmiyoruz rumuzu emi demi
Ara sıra kızarım sitem eder yazarım
Ne yapsam da kin tutmam yeminimi bozarım
Kayıt düşmüşler zaten deli diye rapora
Sakın ha elleşmeyin Mainz’li o şopara
O şimdi okuyordur, adını arıyordur
Kel başında üç tek saç onları tarıyordur
Hadi benim egelim sen geç kalma nöbete
Nur bulaşık yıkatma sakın bizim Mehmet’e
Erzurum çarşı Pazar, aman olmasın nazar
Sanki on beş yaşında yaşlı deyince kızar
Epeydir yayın almaz, iyi bir dinleyici
Rumuzu umut adam can Sezai Binici
Kadife sesi ile gönlümüze taht kurdu
Düğününe çağırdı o anda kalpten vurdu
Karizması acayip yüreğiydi kır atı
Daha ne anlatayım gelin görün muratı
Emeği geçenler var adını yazmadığım
Hakkımı helal edip yürekte ezmediğim
Dilerim ki onlar da hakkı helal etsinler
Allah utandırmasın da yollarına gitsinler
Hangini anlatayım hepsi ayrı sevgimde
Yalan ya da riya yok inanın bu övgümde
Benimkisi sadece gönülden bir izleme
Son dörtlükten öncesi, elbette ki özleme
Beni de sorarsanız bir garip gönül dostu
O ki dostluk yoluna sermiş gönülden postu
Naçizane bendeniz size sofrayı kuran
Yolunuza kurbanım adımsa ihsan Turhan
İHSAN TURHAN
