- Üyelik Tarihi
- 30 Eki 2007
- Mesajlar
- 872
- Aldığı Beğeniler
- 9
- Takım
- Diğer
Dü$ünüyorum
Dünyada iki hal vardir. Biri; her $ey gelip geciyor. Nasil ki akan nehirde kabarciklar cikar ve kaybolur.
Bu hal gösterir ki nehir devamli, kabarciklar gecicidir. Hayat devam ediyor, hayat denilen bu nehir üzerinde hadiseler cikip cikip batiyor. Öyleyse insanin ba$ina iyi ve kötü adina ne gelirse onlar hayat nehrinde kabarciktir, gelir, gecerler. Ikinci önemli husus $udur: Canlilar bir ba$ka alemden dünyaya akarlar, dünyadan da bir ba$ka aleme akarlar. Bu geli$-gidi$te acayip bir denge vardir. Hayat, Allah'in sifati oldugundan canlilar bir hayat $eklinden, bir diger hayat $ekline gecse de ölü ya da diri hayatin di$ina cikamaz. Mesela bir menek$e kururken biz ona üzülürüz. Onun dili olsa $öyle der: Ben ölmekle anam-babam olan topraga kavu$acagim. O topraktan ba$ka bitkilere gececegim. Onlardan hayvan hayatina, hayvan hayatindan insan hayatina gececek, böylece ebediyete yol bulacagim. Siz insanlar menek$enin kurumasini yokluk kabul ederken biz bitkiler daha iyi hayata gecmenin ne$esindeyiz.
$imdi hastalik ve ölüm olmasaydi, o hal büyük felaketti. Öyle gencler tanirim ki tahsil ve ticarette zengin olup dine, imana sava$ acmak istiyordu. Ona göre din, hayati sinirlandiriyordu. Caninin istedigi gibi ya$ayabilmek icin dinsiz bir hayat istiyordu. I$te böyle insanlarin hastalanmasi kayakcinin dagdan a$agi hizla inmesi gibidir. Birdenbire a$agidaki nehri görüyor. Kurtulu$ ihtimali azdir. O zaman iradesi di$inda Allah diye bagiriyor. Nehre ula$tiginda nehrin buz tutmu$ oldugunu görüp onun üzerinden hizla geciyor. Yine inkari ele almak isterken o Allah kelimesi onun kalbini hizla sIkIyor. Yani hastalik onu ölüm denilen ucurumun yanina getiriyor. Yine Allah diye bagiriyor. Inkarcilara Allah dedirten hastalik güzeldir.
Ölüme gelince $imdi dedemiz, onun dedesi, ninesi, hepsi sag olsalardi, hepsi bakima muhtac olacaklardi. Bizim gücümüz ise onlarin hepsine bakmaya yeterli degildir. Onlarin peri$an halleri ise her tatliyi aci etmektedir. O zaman dü$ünürüz ki o cok ya$li olan ecdadimiz vefat etse, hem onlar, hem de biz kurtuluruz. Demek ki ölüm cok ya$lilar ve agir hastalar icin rahmettir. Rahman ve Rahim olan Allah bazi kullarina hadiselerle der ki: Kulum, dünyada cok cektin, ce$itli dertlere müptela oldun, $imdi seni sarayima alayim. Orada hastalik, dert, elem yoktur. I$te ölüm budur. Biz öyle insanlar gördük ki mezarliga gelip bir mezara sarilarak Ah ben ölseydim diye hüngür hüngür aglami$tir. Ölüm musibetzedeler icin bir kurtulu$, sag olanlara da ibretli bir derstir.
Hangi me$hura kaldi ki dünya
Bastigin yer belki Fatih'in kalbidir,
Gururlanma el oglu degmez,
Insan neyin sahibidir.
I$te ölüm öldürülemedi. Dertlere derman bulunamadi. Zengin olup saraylarda oturanlar huzur bulamadi, en güzel sofralara oturanlar mide hastaligindan, yemekten zevk alamadi. En güzel yerlerde en büyük günahlar i$lendi. Vizon kürk icinde aglayan hanimlar, tahta oturan krallar, padi$ahlar saraylarin geni$liginden mezarlarin darligina atilanlar anlar ki; incir cekirdeginden incir agacini yaratan, tuzlu denizlerde tuzsuz baliklari yaratip insanlara ikram eden, fezada yildizlari, gezegenleri bir ordunun neferi gibi yöneten, damarlarimizda kan dola$tiran, ölü gidalari bize yedirip canli canli gezmemizi temin eden Allah'tan ba$kasi olamaz.
Evvela akil, kitaplara, hadiselere bakarak iman alemine girmek ister. Sonra hadiseler onu iman aleminde olgunla$tirir. Zitlar dünyasinda insan karanliktan i$iga, ki$tan bahara, felaketten rahmete kavu$mak ister. I$te bu gidi$ Islami bir atmosfer ortaya koyar. Islamiyet de inananlara bir nur olur. O nur ile insan hak ile batili ayirir. Hakk'a tabi olanlarin dünya ve ahireti cennet olur.
Hekimoglu Ismail
Dünyada iki hal vardir. Biri; her $ey gelip geciyor. Nasil ki akan nehirde kabarciklar cikar ve kaybolur.
Bu hal gösterir ki nehir devamli, kabarciklar gecicidir. Hayat devam ediyor, hayat denilen bu nehir üzerinde hadiseler cikip cikip batiyor. Öyleyse insanin ba$ina iyi ve kötü adina ne gelirse onlar hayat nehrinde kabarciktir, gelir, gecerler. Ikinci önemli husus $udur: Canlilar bir ba$ka alemden dünyaya akarlar, dünyadan da bir ba$ka aleme akarlar. Bu geli$-gidi$te acayip bir denge vardir. Hayat, Allah'in sifati oldugundan canlilar bir hayat $eklinden, bir diger hayat $ekline gecse de ölü ya da diri hayatin di$ina cikamaz. Mesela bir menek$e kururken biz ona üzülürüz. Onun dili olsa $öyle der: Ben ölmekle anam-babam olan topraga kavu$acagim. O topraktan ba$ka bitkilere gececegim. Onlardan hayvan hayatina, hayvan hayatindan insan hayatina gececek, böylece ebediyete yol bulacagim. Siz insanlar menek$enin kurumasini yokluk kabul ederken biz bitkiler daha iyi hayata gecmenin ne$esindeyiz.
$imdi hastalik ve ölüm olmasaydi, o hal büyük felaketti. Öyle gencler tanirim ki tahsil ve ticarette zengin olup dine, imana sava$ acmak istiyordu. Ona göre din, hayati sinirlandiriyordu. Caninin istedigi gibi ya$ayabilmek icin dinsiz bir hayat istiyordu. I$te böyle insanlarin hastalanmasi kayakcinin dagdan a$agi hizla inmesi gibidir. Birdenbire a$agidaki nehri görüyor. Kurtulu$ ihtimali azdir. O zaman iradesi di$inda Allah diye bagiriyor. Nehre ula$tiginda nehrin buz tutmu$ oldugunu görüp onun üzerinden hizla geciyor. Yine inkari ele almak isterken o Allah kelimesi onun kalbini hizla sIkIyor. Yani hastalik onu ölüm denilen ucurumun yanina getiriyor. Yine Allah diye bagiriyor. Inkarcilara Allah dedirten hastalik güzeldir.
Ölüme gelince $imdi dedemiz, onun dedesi, ninesi, hepsi sag olsalardi, hepsi bakima muhtac olacaklardi. Bizim gücümüz ise onlarin hepsine bakmaya yeterli degildir. Onlarin peri$an halleri ise her tatliyi aci etmektedir. O zaman dü$ünürüz ki o cok ya$li olan ecdadimiz vefat etse, hem onlar, hem de biz kurtuluruz. Demek ki ölüm cok ya$lilar ve agir hastalar icin rahmettir. Rahman ve Rahim olan Allah bazi kullarina hadiselerle der ki: Kulum, dünyada cok cektin, ce$itli dertlere müptela oldun, $imdi seni sarayima alayim. Orada hastalik, dert, elem yoktur. I$te ölüm budur. Biz öyle insanlar gördük ki mezarliga gelip bir mezara sarilarak Ah ben ölseydim diye hüngür hüngür aglami$tir. Ölüm musibetzedeler icin bir kurtulu$, sag olanlara da ibretli bir derstir.
Hangi me$hura kaldi ki dünya
Bastigin yer belki Fatih'in kalbidir,
Gururlanma el oglu degmez,
Insan neyin sahibidir.
I$te ölüm öldürülemedi. Dertlere derman bulunamadi. Zengin olup saraylarda oturanlar huzur bulamadi, en güzel sofralara oturanlar mide hastaligindan, yemekten zevk alamadi. En güzel yerlerde en büyük günahlar i$lendi. Vizon kürk icinde aglayan hanimlar, tahta oturan krallar, padi$ahlar saraylarin geni$liginden mezarlarin darligina atilanlar anlar ki; incir cekirdeginden incir agacini yaratan, tuzlu denizlerde tuzsuz baliklari yaratip insanlara ikram eden, fezada yildizlari, gezegenleri bir ordunun neferi gibi yöneten, damarlarimizda kan dola$tiran, ölü gidalari bize yedirip canli canli gezmemizi temin eden Allah'tan ba$kasi olamaz.
Evvela akil, kitaplara, hadiselere bakarak iman alemine girmek ister. Sonra hadiseler onu iman aleminde olgunla$tirir. Zitlar dünyasinda insan karanliktan i$iga, ki$tan bahara, felaketten rahmete kavu$mak ister. I$te bu gidi$ Islami bir atmosfer ortaya koyar. Islamiyet de inananlara bir nur olur. O nur ile insan hak ile batili ayirir. Hakk'a tabi olanlarin dünya ve ahireti cennet olur.
Hekimoglu Ismail
