Kalem tutan ellerin yazacak bir şeyleri olur mutlak. Ama yazmak istedikleri ertelenebilir. Önemsiz bulundugundan degil. Vakit ayrılmadıgı veya vakti var deyip, zamana bırakıldıgı için gecikir. Oysa ki, bir an önce yazılması gerekir. Ellerimiz kalem tutuyorken. Bir şeye zaman ayırmakla, zamana bırakmak farklıdır. Zira zamanı geleni yapmak, onu ertelememek, zamana bıraktıklarımıza yardımcı olur. Ancak o vakit, zamana bıraktıklarımıza sıra gelebilir.
Niye bahsediyorum bunlardan, biliyor mu sunuz? Epeydir dualarımı yazmak istiyordum. Bunun için sorun sadece zaman degildi. Tereddüt de vardı biraz. Çünkü duanın dili farklıdır. Dile getirirken hissetti inizi aynısı gibi hissettirememek ve de kelimelere dökerken eksik kalmasından korkmak. Duayı dile getirmek, söze dökmek zorken, bunu bir de yazıya dökmek daha zordur. Hissettiginiz gibi, duyumsadıgınız gibi anlatmak için kelimeler arasında gider gelirsiniz.
Buna ragmen, yazıyorum dualarımı. Çünkü dua ile hayat arasında ince bir çizgi seziyorum. Hayat mı bu çizgiden geçiyor, dua mı o çizgide duruyor? Bilmek zor! Merak ediyorum bir de, duaya başlarken, hayatın hangi yönüne öncelik veriyoruz? Dualarımız, yürek dolusu mu, yoksa agız veya kulak dolusu mu? Gözlerimiz yerde dua ederken. Bu utancımızdan mı, dua adabından mı, yoksa dualarımız dökülüyor ondan mı? Kimbilir..
Ve, ne vakit duaya kaldırsam ellerimi, yoruluyorlar. Onları tutamıyorum bir arada. Ne duasızlıgı kaldırabiliyorum, ne de öylesine dua etmiş olmayı. Bu mümkün mü demeyin. Çogu kez kendimizi avutmak için söylüyor dillerimiz. Ama söyledigimizi kalbimiz, kulagımız dinliyor mu? Şüpheli...
Oysa ki Önce kendimiz işitmeliyiz, duamızı. Ne söylüyoruz, ne istiyoruz bilmeliyiz.
Ve artık girmeliyiz duanın iklimine.
Allah'ım! Sana karşı açık olmak ne güzel! Bir şey gizlememek, bu duyguyu dahi hissetmemek. Çünkü sen en iyi kuşatansın.
Hayatımı, razı olmadıklarının ve benim de razı olmadıklarımın elinden al. Sana istedigin gibi adayabilmek için güçle birlikte bana bagışla. Ben de sana razı oldugun gibi adayayım.
Aklımı karışıklıktan koru. Bana cehennem olmasına, sana karşı koymasına, felsefe yapmasına, mantık dayatmasına, kaybolmasına, delirmesine, çıkmaza düşmesine, düşürmesine izin verme. Onu çagdaş akıl, felsefi akıl gibi kirlilikten koru. Onu yalnız bana, beni yalnız ona bırakma. Onu dinine katarak koru. Ona dogruyu buldu unda kararlılık, kötülüge karşı koyuşunda mukavemet, zorluk, acı, çıkmaz üçgeninde selamet ver. Onu edepsizlikten koru. Çünkü aklın edepsizligi hiçbir edepsizli e benzemez. O, büyük nimet, o hesaba çekilmenin ve müslümanlıgın gerekçesi.
Allah'ım kalbimi de koru. Onu, aklın yaptıkları hususunda ince, duyarlı kıl ki; onu, akılla çatıştırıp durmayayım. Nefretlerini yumuşat, onu rehin alamasın. Üzüntülerini ölç, onu iş göremez duruma getirmesin. Sevgilerini dengele ki, onu kör etmesin.
Yürüt beni Allah'ım! Koştur yolunda. Ne yapacagını bilmez bırakma. Azasız, azıksız da bırakma. Taşıt bana, çekilmez bırakma.
Hayatımı kuşat. Ben de hayatta kuşattıklarımı istedigin gibi kuşatabileyim. Sorunlarımın beni,aklımı,sevgimi, heyecanımı, ümitlerimi, kalbimi, boyumu, duygularımı, ferasetimi, basiretimi, aşmasından koru.
Yol aç, sana giden yol. Rahmet denizinde soluklandır. Kirlenmiş dünyalar da nefes alışsız, soluksuz bırakma.
İyi yaptıklarıma razılıgını hissettir ki devam edebileyim.
Yanlışlarıma uyarını hissettir ki geri çekilebileyim. Unutursam hatırlat. Hayatımı kalbimi, beynimi, aklımı sana göre döşeyebilmek için güç ver. Azıgımı ilim, bilgi ve takva kıl. Senden razı olmamak mümkün mü?
Esirge, sonsuz ikram edensin.
Sevgi senden, çünkü sevgi sensin.
Kuvvet ver, kadir olan sensin. (Amin)
Duanın iklimindeyiz. Bizden dua bekleyenler çok. Umuyorum gerisi sizden gelecektir
Dua ile kalınız!
Niye bahsediyorum bunlardan, biliyor mu sunuz? Epeydir dualarımı yazmak istiyordum. Bunun için sorun sadece zaman degildi. Tereddüt de vardı biraz. Çünkü duanın dili farklıdır. Dile getirirken hissetti inizi aynısı gibi hissettirememek ve de kelimelere dökerken eksik kalmasından korkmak. Duayı dile getirmek, söze dökmek zorken, bunu bir de yazıya dökmek daha zordur. Hissettiginiz gibi, duyumsadıgınız gibi anlatmak için kelimeler arasında gider gelirsiniz.
Buna ragmen, yazıyorum dualarımı. Çünkü dua ile hayat arasında ince bir çizgi seziyorum. Hayat mı bu çizgiden geçiyor, dua mı o çizgide duruyor? Bilmek zor! Merak ediyorum bir de, duaya başlarken, hayatın hangi yönüne öncelik veriyoruz? Dualarımız, yürek dolusu mu, yoksa agız veya kulak dolusu mu? Gözlerimiz yerde dua ederken. Bu utancımızdan mı, dua adabından mı, yoksa dualarımız dökülüyor ondan mı? Kimbilir..
Ve, ne vakit duaya kaldırsam ellerimi, yoruluyorlar. Onları tutamıyorum bir arada. Ne duasızlıgı kaldırabiliyorum, ne de öylesine dua etmiş olmayı. Bu mümkün mü demeyin. Çogu kez kendimizi avutmak için söylüyor dillerimiz. Ama söyledigimizi kalbimiz, kulagımız dinliyor mu? Şüpheli...
Oysa ki Önce kendimiz işitmeliyiz, duamızı. Ne söylüyoruz, ne istiyoruz bilmeliyiz.
Ve artık girmeliyiz duanın iklimine.
Allah'ım! Sana karşı açık olmak ne güzel! Bir şey gizlememek, bu duyguyu dahi hissetmemek. Çünkü sen en iyi kuşatansın.
Hayatımı, razı olmadıklarının ve benim de razı olmadıklarımın elinden al. Sana istedigin gibi adayabilmek için güçle birlikte bana bagışla. Ben de sana razı oldugun gibi adayayım.
Aklımı karışıklıktan koru. Bana cehennem olmasına, sana karşı koymasına, felsefe yapmasına, mantık dayatmasına, kaybolmasına, delirmesine, çıkmaza düşmesine, düşürmesine izin verme. Onu çagdaş akıl, felsefi akıl gibi kirlilikten koru. Onu yalnız bana, beni yalnız ona bırakma. Onu dinine katarak koru. Ona dogruyu buldu unda kararlılık, kötülüge karşı koyuşunda mukavemet, zorluk, acı, çıkmaz üçgeninde selamet ver. Onu edepsizlikten koru. Çünkü aklın edepsizligi hiçbir edepsizli e benzemez. O, büyük nimet, o hesaba çekilmenin ve müslümanlıgın gerekçesi.
Allah'ım kalbimi de koru. Onu, aklın yaptıkları hususunda ince, duyarlı kıl ki; onu, akılla çatıştırıp durmayayım. Nefretlerini yumuşat, onu rehin alamasın. Üzüntülerini ölç, onu iş göremez duruma getirmesin. Sevgilerini dengele ki, onu kör etmesin.
Yürüt beni Allah'ım! Koştur yolunda. Ne yapacagını bilmez bırakma. Azasız, azıksız da bırakma. Taşıt bana, çekilmez bırakma.
Hayatımı kuşat. Ben de hayatta kuşattıklarımı istedigin gibi kuşatabileyim. Sorunlarımın beni,aklımı,sevgimi, heyecanımı, ümitlerimi, kalbimi, boyumu, duygularımı, ferasetimi, basiretimi, aşmasından koru.
Yol aç, sana giden yol. Rahmet denizinde soluklandır. Kirlenmiş dünyalar da nefes alışsız, soluksuz bırakma.
İyi yaptıklarıma razılıgını hissettir ki devam edebileyim.
Yanlışlarıma uyarını hissettir ki geri çekilebileyim. Unutursam hatırlat. Hayatımı kalbimi, beynimi, aklımı sana göre döşeyebilmek için güç ver. Azıgımı ilim, bilgi ve takva kıl. Senden razı olmamak mümkün mü?
Esirge, sonsuz ikram edensin.
Sevgi senden, çünkü sevgi sensin.
Kuvvet ver, kadir olan sensin. (Amin)
Duanın iklimindeyiz. Bizden dua bekleyenler çok. Umuyorum gerisi sizden gelecektir
Dua ile kalınız!
