kelebeği bilirsiniz, baharın taze çiçek kokularına eşlik eder.. bugün de köyümde küçük bir kelebekle tanıştım.. küçük ve mavi bir kelebek.. küçük bir otun üzerinde ilk gördüğümde onu mavi bir çiçek sandım. ama çiçek uçtu... ardı sıra ben de koştum.. nazlı nazlı kanat çırpıp başka çiçeksiz bir otun üzerine konu verdi.. birden o ot da kelebeğin konuşuyla çiçek açmış gibi oldu. anladım ki, kelebek sadece çiçekleri dolaşıyor değil, gittiği yeri çiçekleştiriyor. anladım ki çiçek sadece baharda geliyor değil, vardığı zamanı bahar eyliyor.. belki, dedim, dua da böyledir, hangi hal üzerinde olursak olalım, dilimize dua değiyorsa, kalbimizden dua sızıyorsa, o hal birden çiçek açıyor, birden bahar oluyor. en zor zamanlarda, en büyük acılarımızda, korku ve ürperti anlarında yaptığımız o güzel yakarışlar, sonucu ne olursa olsun, ebedî baharımızın çiçeği olacak değil mi? bir kelebek gibi uçurun ellerinizden duayı.. hafifçe ve fısıltıyla...
