DÜNYEVÎ MENFAAT BEKLEMEMEK
İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî hazretleri dünyaya meyleden din âlimlerini kötü âlimler olarak vasıflandırmış ve dînî hususlardaki her zaaf ve fetretin bu âlimler yüzünden oldu unu beyân buyurmuştur. Bu hususta yazdı ı bir mektupta hulâsa olarak şöyle buyurur:
Âlimlerin dünya sevgisi, onların güzellikleri üzerinde bir lekedir. Halk onlardan faydalansa bile, onların ilminin kendilerine faydası yoktur. Hatta bu ilim onlar için zarardır. Çünkü bu ilim onların aleyhinde tam bir huccettir... Nasıl zarar vermesin ki, Allah katında eşyanın en azîzi ve mevcûdâtın en şereflisi olan ilmi, mal, makam ve ahbab gibi denî dünyanın menfaatlerini cem etmeye âlet ediyorlar. Halbuki dünya, Allah katında zelîl, hakîr ve mahlûkâtın en sevimsizidir. Allah katında azîz olan bir şeyi zelîl, zelîl olan bir şeyi de azîz kabul etmek son derece çirkindir. Hattâ bu hakikatta Allah ile zıtlaşmak demektir...
Müderrislik ve müftülük yapmak ancak hâlisâne Allah rızâsı için yapılırsa ve makâm-mevki, mal-mülk sevgisinin kokusundan ârî olursa menfaat verir.
Bu belâya mübtelâ ve dünya sevgisinin esiri olan âlimler dünya âlimleridir. İşte onlar kötü âlimlerdir. İnsanların en şerlileri olup din hırsızıdırlar.
Hakîkat şu ki, bu zamanda umûr-ı şerıyyede vâki olan her türlü zâfiyet, tervîc-i millet ve takviye-i dinde zuhûr eden her fetret, kötü âlimlerin kötülü ünden ve niyetlerinin bozuklu undandır.
Evet, e er âlimler dünyadan yüz çevirir, makâm-mevki, mal ve yücelik arzusunun esâretinden kurtulurlarsa işte onlar âhiret âlimleri ve Enbiya (a.s.) vârisleridir. Mahlûkatın en fazîletlisi onlardır. Onların mürekkebi Allah yolunda şehîd olanların kanları ile tartılır da a ır gelir. Onların uykusu ibâdettir. (İmâm-ı Rabbânî, Mektûbât 1/33)
Büyük müceddid Süleyman Hilmi Silistrevî (k.s.) hazretleri de, binbir emek ve zahmetle yetiştirdi i talebelerine şöyle buyurmuştur:
Evlatlarım! Bu ilimleri okumak isteyen bir kimse dâimâ: Ben bu ilimleri Allah rızâsı için okuyaca ım, okuduklarımı da Ümmet-i Muhammedin evladına ö retece im. Bu suretle bata a düşmüş insanları kurtarmaya çalışaca ım., diye düşünmeli.
İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî hazretleri dünyaya meyleden din âlimlerini kötü âlimler olarak vasıflandırmış ve dînî hususlardaki her zaaf ve fetretin bu âlimler yüzünden oldu unu beyân buyurmuştur. Bu hususta yazdı ı bir mektupta hulâsa olarak şöyle buyurur:
Âlimlerin dünya sevgisi, onların güzellikleri üzerinde bir lekedir. Halk onlardan faydalansa bile, onların ilminin kendilerine faydası yoktur. Hatta bu ilim onlar için zarardır. Çünkü bu ilim onların aleyhinde tam bir huccettir... Nasıl zarar vermesin ki, Allah katında eşyanın en azîzi ve mevcûdâtın en şereflisi olan ilmi, mal, makam ve ahbab gibi denî dünyanın menfaatlerini cem etmeye âlet ediyorlar. Halbuki dünya, Allah katında zelîl, hakîr ve mahlûkâtın en sevimsizidir. Allah katında azîz olan bir şeyi zelîl, zelîl olan bir şeyi de azîz kabul etmek son derece çirkindir. Hattâ bu hakikatta Allah ile zıtlaşmak demektir...
Müderrislik ve müftülük yapmak ancak hâlisâne Allah rızâsı için yapılırsa ve makâm-mevki, mal-mülk sevgisinin kokusundan ârî olursa menfaat verir.
Bu belâya mübtelâ ve dünya sevgisinin esiri olan âlimler dünya âlimleridir. İşte onlar kötü âlimlerdir. İnsanların en şerlileri olup din hırsızıdırlar.
Hakîkat şu ki, bu zamanda umûr-ı şerıyyede vâki olan her türlü zâfiyet, tervîc-i millet ve takviye-i dinde zuhûr eden her fetret, kötü âlimlerin kötülü ünden ve niyetlerinin bozuklu undandır.
Evet, e er âlimler dünyadan yüz çevirir, makâm-mevki, mal ve yücelik arzusunun esâretinden kurtulurlarsa işte onlar âhiret âlimleri ve Enbiya (a.s.) vârisleridir. Mahlûkatın en fazîletlisi onlardır. Onların mürekkebi Allah yolunda şehîd olanların kanları ile tartılır da a ır gelir. Onların uykusu ibâdettir. (İmâm-ı Rabbânî, Mektûbât 1/33)
Büyük müceddid Süleyman Hilmi Silistrevî (k.s.) hazretleri de, binbir emek ve zahmetle yetiştirdi i talebelerine şöyle buyurmuştur:
Evlatlarım! Bu ilimleri okumak isteyen bir kimse dâimâ: Ben bu ilimleri Allah rızâsı için okuyaca ım, okuduklarımı da Ümmet-i Muhammedin evladına ö retece im. Bu suretle bata a düşmüş insanları kurtarmaya çalışaca ım., diye düşünmeli.
