Yeniden Doğuş

Sen düşünceme düştün, ben hasret türkülerine, dalıp gitmelere...

Senin düşünceme düşmen, ne demek bir bilsen!...

Çalışmaların bir yerinde, birdenbire okuduğum literatürün her kelimesinde gözlerini görmem, konuştuğum insanların yüzlerine bakarken seni hayal etmem, demlenmesini beklediğim çayın buharının kolumu yakması, kimyasal listesine ismini yazmam, yetiştirilmesi gereken laboratuvar çalışmasının en önemli yerinde benim durup düşünmeye başlamam, yapacağım işi unutarak!!! Sesindeki sevdiğim o şen kahkahayı duymak isteyip telefona sarılmam, telefonla süren bir saatlik uğraşım sonunda, kendime yenik düşerek, seni arayıp sesini duymam!... Sabaha kadar, sesini duymanın verdiği heyecanla uyuyamamam!... Uyandığım sabahın, bayram sabahı olmadığını bildiğim halde; heyecanımdan elimi, kolumu nereye koyacağımı bilememem, gün boyu!...

Düşünceme düştün derken, sanma ki aklımda değildin de birdenbire düştün, fikrime... Tam tersine, yüreğimdeki hasret sınırlarını aşıp düşünceme sıçrıyor artık, günün her saatinde...

Desem ki seni özledim, hasretim bir tek sözüne, sesinin içinde olduğu bir tek şen kahkahaya...



ANLAR MISIN, O AN İÇİMDEKİ DEPREMLERİ...

Anlar mısın, özleminin damarlarımdaki kan gibi içimde dolaştığını...

Sen de beni özler misin???

Benim seni özlediğim kadar!!!...

Özlemim, özlemin midir???...



SEVGİLİ!...​