İnsan için en büyük hedef ölümsüz, gerçek bâkî olan Allah’ın sevgisini, marifetini, rızasını kazanmak, ona uygun yaşamak ve öylece ölmektir. Su testisi su yolunda kırılır. İnsan nasıl yaşarsa öyle ölür. Eğer insan organ, duygu, cihaz ve kabiliyetlerini Allah’a verirse, daha açıkçası Allah yolunda kullanırsa bunların herbiri baki birer elmas olurlar. Eğer Allah’a vermez, O’nun yolunda kullanmazsa, fânî birer şişe olurlar.
Hem, “Bâkì-i Hakikînin muhabbet, marifet, rızası yolunda bir saniye, bir senedir. Eğer O’nun yolunda olmazsa, bir sene bir saniyedir. Belki O’nun yolunda bir saniye lâyemuttur [ölümsüzdür], çok senelerdir. Ve dünya cihetinde ehl-i gafletin yüz senesi bir saniye hükmüne geçer.” Hem de, “Kayyûm-u Bakì olan Zât-ı Zülcelâle verilen ve O’nun yolunda sarfedilen şu ömr-ü zâil [gelip geçici ömür], bakìye inkılâp eder. Bakì meyveler verir.”
Bu hareket, bu davranış Allah rızasını kazanma yolunda olmak demektir. Bunu başarmak zor değil şüphesiz. İnsan nasıl olsa yaşıyor; ya nefsin hoşnut olacağı şekilde yaşayacak, ya da Allah’ın razı olacağı şekilde.
Nefse uymanın bin bir türlü sıkıntı, acı ve ıztırabı var. Hani dünya bir üzüm tanesi yedirse yüz tokat vurur ya! Bir üzüm tanesi uğruna yüz tokata kim razı olur? Sonra Allah için olmayan dünya lezzetleri zehirli bir bal hükmündedir. On beş dakika bal tadı alacaksın, buna karşılık on beş saat karın sancısı çekeceksin. Kim razı olur buna?
En iyisi helâl dairede yaşamak. Helâl daire, Sözler’de (Altıncı Söz) dikkat çekildiği gibi geniştir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur. Hem Allah’ın emirleri kolaydır. Bu yapıldığı takdirde Allah’ın rızası kazanılmış olacaktır. O zaman insan rıza-ı İlâhî dairesinde yaşadığı gibi öyle de ölür. Şu hadis-i şerif buna nasıl ulaşılacağını gayet net olarak şu şekilde açıklıyor:
“Kim hiçbir şeyi Allah’a ortak koşmadan, tam bir ihlâsla Allah’ın birliğine inanarak, O’na ibadet ederek, namazı dosdoğru kıldığı, zekâtı da eksiksiz verdiği halde dünyadan ayrılırsa Allah kendisinden razı olarak ölmüş olur.”
Demek Allah’ın rızası ne kadar kolay!
ŞABAN DÖĞEN
Hem, “Bâkì-i Hakikînin muhabbet, marifet, rızası yolunda bir saniye, bir senedir. Eğer O’nun yolunda olmazsa, bir sene bir saniyedir. Belki O’nun yolunda bir saniye lâyemuttur [ölümsüzdür], çok senelerdir. Ve dünya cihetinde ehl-i gafletin yüz senesi bir saniye hükmüne geçer.” Hem de, “Kayyûm-u Bakì olan Zât-ı Zülcelâle verilen ve O’nun yolunda sarfedilen şu ömr-ü zâil [gelip geçici ömür], bakìye inkılâp eder. Bakì meyveler verir.”
Bu hareket, bu davranış Allah rızasını kazanma yolunda olmak demektir. Bunu başarmak zor değil şüphesiz. İnsan nasıl olsa yaşıyor; ya nefsin hoşnut olacağı şekilde yaşayacak, ya da Allah’ın razı olacağı şekilde.
Nefse uymanın bin bir türlü sıkıntı, acı ve ıztırabı var. Hani dünya bir üzüm tanesi yedirse yüz tokat vurur ya! Bir üzüm tanesi uğruna yüz tokata kim razı olur? Sonra Allah için olmayan dünya lezzetleri zehirli bir bal hükmündedir. On beş dakika bal tadı alacaksın, buna karşılık on beş saat karın sancısı çekeceksin. Kim razı olur buna?
En iyisi helâl dairede yaşamak. Helâl daire, Sözler’de (Altıncı Söz) dikkat çekildiği gibi geniştir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur. Hem Allah’ın emirleri kolaydır. Bu yapıldığı takdirde Allah’ın rızası kazanılmış olacaktır. O zaman insan rıza-ı İlâhî dairesinde yaşadığı gibi öyle de ölür. Şu hadis-i şerif buna nasıl ulaşılacağını gayet net olarak şu şekilde açıklıyor:
“Kim hiçbir şeyi Allah’a ortak koşmadan, tam bir ihlâsla Allah’ın birliğine inanarak, O’na ibadet ederek, namazı dosdoğru kıldığı, zekâtı da eksiksiz verdiği halde dünyadan ayrılırsa Allah kendisinden razı olarak ölmüş olur.”
Demek Allah’ın rızası ne kadar kolay!
ŞABAN DÖĞEN
