Yeniden Doğuş

Hakkın eri bu yolda mahzun olası değil
Hakka deren gönüller artık ölesi değil

Ten fânidir can ölmez o gider geri gelmez
Ölür ise ten ölür canlar ölesi değil

Cevhersiz gönüllere yüz bin söz söylesen de
Haktan nasip yok ise nasip olası değil

Sakın ha yârin gönlü sırçadır kırmayasın
Sırça kırılır ise tamir olası değil

Çeşmelerden bardağın doldurmadan kor isen
Bin yıl orda dursa da kendi dolası değil

Şu Hızır ile İlyas âb-ı hayat içtiler
Kıyamet kopmadıkça bunlar ölesi değil

Yarattı Hak dünyayı Muhammed dostluğuna
Dünyaya gelen gider bâkî kalası değil

Yunus gözün görürken azığını hemen gör
Giden oraya artık geri gelesi değil

Ey bana derviş diyen, ki neyim derviş benim
Dervişlik yaylasında hareketim kış benim

Derviş adın edindim derviş donun donandım
Yola baktım utandım hep işim yanlış benim

Hırkam tacım gözlerim yalan yanlış sözlerim
Her taraftan gizlerim bin bir kötü iş benim

Yoldan haber sorarlar nedense inanırlar
Kalbimi saf sanırlar, vay ne kötü iş benim

İçerime bakarsan on paralık nesne yok
Dışımın kavgasından âlemler dolmuş benim

Yunus der ki yârenler ey gerçeğe erenler
Bu yolda olan haller Allaha kalmış benim

Ey yarenler, ey kardeşler
Ecel gele ölem bir gün
İşlerime pişman olup
Gerçek öze gelem bir gün

Yanlarıma kona elim
Söz söylemez ola dilim
Karşıma gele amelim
Nettim ise görem bir gün

Lüzum yoktur danışmana
Duyulur dosta düşmana
Şol dört tekbir ile namaz
Dahi tamam kılam bir gün

Beş karış bir bezdir donum
Yılan çıyan yiye tenim
Yıllar geçe eskir sinim
Unutulup kalam bir gün

Başıma dikeler hece
Ne gündüz bilem ne gece
Âlemler umudu hoca
Sana ferman olam bir gün

Yunus Emre sen bu sözü
Dahi tamam etmemişin
Tek yürüyeyim neyleyim
Üstadıma gelem bir gün

Oyalanıp durmayalım
Gel gidelim dosta gönül
Hasretinden yanmayalım
Gel gidelim dosta gönül

Kılavuz ol gönül bana
Gel gidelim yardan yana
Canım kurbandır canana
Gel gidelim dosta gönül

Kara haberin almadan
Can bedenden ayrılmadan
Haydi hiç oyalanmadan
Gel gidelim dosta gönül

Gerçek murada varalım
Yârin hatırın soralım
Şu Yunusu da alalım
Gel gidelim dosta gönül

Gelin bir nazar edin
Noldu cihan içinde
Niceler toprak oldu
Bu az zaman içinde

O taze güller soldu
Bülbüller ötmez oldu
Gözlerimiz kan doldu
Kaldık zindan içinde

Canları oda yandı
Kuzuları kurt aldı
Ardınca baka kaldı
Zâr-u figan içinde

Ey nice yarenleri
Hasret kaldı canları
Meğer ki buluşalar
Yarın Cennet içinde

O ipek don giyenler
Hiç toz kondurmayanlar
Çürüyüp toprak olmuş
Tenler kefen içinde

O gözler ve o kaşlar
O inci gibi dişler
O tenler ve o saçlar
Yılan, çıyan içinde

Kamu çürümüş eller
O dudak ve o diller
O sevgili oğullar
Kalmış toprak içinde

Bu dünyaya inanma
Vefasın bulam sanma
Ömrün veren ziyana
Çoğu pişman içinde

Yunus söyle sözünü
Sağlam kıl kendözünü
Ağardı-gör yüzünü
Koma firak içinde