Helekel Müsevvifün
"Erteleyenler Helak Oldu"
Sevgili Kardeşlerim.
Bu gün sizlerle Efendimizin önemli bir ihtarını daha paylaşmak istiyorum.
Zamanımızın en önemli hastalıklarından biri belki de başta geleni ertelemektir.
Elimizi başımızın altına koyup düşünelim.
Neleri Erteliyoruz Hayatımız boyunca?
Kulluğumuzu!
Namazımız başta olmak üzere bütün ibadetlerimizi.
Haccımızı, zekatımızı, adağımızı, sadakamızı, kaza namazlarımızı, kaza oruçlarımızı, fıtır sadakamızı, keffaretlerimizi, yemin keffaretlerimizi, dualarımızı, nafile ibadetleri, kurbanlarımızı.
Hele namazlarımızı vakit varken ve mani yokken erteleyip te apar topar kılmaya kalkışımız ya da kaçırdığımız anlar yok mu?. Aaaah Ah.
Allah(C.C.)'tan Yani bizi yaratan biricik Rabbimizden istemeyi, DUA nimetini erteliyoruz.
Tevbelerimizi Erteliyoruz. Ya gaflet anında ölüm gelirse.! Çünkü azrail ertelemiyor.
Sıla-i Rahim'i Erteliyoruz.
Ya Ötelerde, amelimizden başka yararımızın olmadığı yerde O da bizi ertelerse!
Kur'an okumayı, hatim indirmeyi, Kur'an ile hemhal olmayı erteliyoruz.
Allah (C.C.)'ın emirlerini, yasaklarını, bize gösterdiği misalleri defalarca okuyup, Kur'an'ın neresinde hangi hüküm var şıp diye söylememiz gerekirken daha manasını bilmediğimiz o kadar çok ayet var ki! Ya Kıyamet gününde davacı olursa?
İlim öğrenmeyi, Öğrendiğimizi tatbik edip hayata geçirmeyi, İhlas ile devam etmeyi erteliyoruz.
Nefislerimizi Terbiye etmeyi erteliyoruz. Ya son nefeste Şeytan galip gelirse!
Komşularımızı, komşuluk ilişkilerimizi, Sağdan ve Soldan yetmişer evin komşu olduğu gerçeğini erteliyoruz.
Aynı apartmandaki komşularımızı tanımıyoruz.
Başkaları tanımasın boş ver biz Müslümanız tanıyalım ve hakkı teslim edelim diyemiyoruz.
Helalleşmeyi erteliyoruz.
Ölüm gelip çatmadan kul hakkı ile göçmemenin önemini arkamıza atıp hayatımıza hiç ölmeyecekmiş gibi devam ediyoruz.
Vasiyetimizi erteliyoruz.
Hangimiz vasiyetini yazıp köşesine koydu şu anda?
Bu akşam öldük? Ne olacak kul hakları, bizden sonrası?
Ailelerimizi erteliyoruz.
Ana babalarımızı, o bizleri nice emeklerle, uykusuz kalarak başımızı bekleyen, aç kalıp bizi yediren, yıllarca çile çeken o yüce insanları.
Çocuklarımızı, Allah(C.C.)'ın bize emanet ettiği ve e itinalı bir şekilde yetiştirmemiz gereken varlıkları.
Hanımlarımızı, Beylerimizi erteliyoruz.
Birbirimize emanet oldğumuzu unutup gündelik yaşamın gailesine iteleyiveriyoruz.
Ya Hepsi toplanıp bir gün hesap sorarlarsa!!!
Peki ertelemediklerimiz neler? Yememiz, içmemiz, giyinmemiz, gezmemiz, eğlenmemiz, gülüp oynamamız, uykumuz, rahatımız, planlarımız, programlarımız, kariyerimiz, miz.miz.miz.
Aslında erteleme alışkanlığımızla bunları da erteliyoruz ya neyse!
Allah (C.C.) Bizi uyanık kullarından eylesin. Amin.
"Erteleyenler Helak Oldu"
Sevgili Kardeşlerim.
Bu gün sizlerle Efendimizin önemli bir ihtarını daha paylaşmak istiyorum.
Zamanımızın en önemli hastalıklarından biri belki de başta geleni ertelemektir.
Elimizi başımızın altına koyup düşünelim.
Neleri Erteliyoruz Hayatımız boyunca?
Kulluğumuzu!
Namazımız başta olmak üzere bütün ibadetlerimizi.
Haccımızı, zekatımızı, adağımızı, sadakamızı, kaza namazlarımızı, kaza oruçlarımızı, fıtır sadakamızı, keffaretlerimizi, yemin keffaretlerimizi, dualarımızı, nafile ibadetleri, kurbanlarımızı.
Hele namazlarımızı vakit varken ve mani yokken erteleyip te apar topar kılmaya kalkışımız ya da kaçırdığımız anlar yok mu?. Aaaah Ah.
Allah(C.C.)'tan Yani bizi yaratan biricik Rabbimizden istemeyi, DUA nimetini erteliyoruz.
Tevbelerimizi Erteliyoruz. Ya gaflet anında ölüm gelirse.! Çünkü azrail ertelemiyor.
Sıla-i Rahim'i Erteliyoruz.
Ya Ötelerde, amelimizden başka yararımızın olmadığı yerde O da bizi ertelerse!
Kur'an okumayı, hatim indirmeyi, Kur'an ile hemhal olmayı erteliyoruz.
Allah (C.C.)'ın emirlerini, yasaklarını, bize gösterdiği misalleri defalarca okuyup, Kur'an'ın neresinde hangi hüküm var şıp diye söylememiz gerekirken daha manasını bilmediğimiz o kadar çok ayet var ki! Ya Kıyamet gününde davacı olursa?
İlim öğrenmeyi, Öğrendiğimizi tatbik edip hayata geçirmeyi, İhlas ile devam etmeyi erteliyoruz.
Nefislerimizi Terbiye etmeyi erteliyoruz. Ya son nefeste Şeytan galip gelirse!
Komşularımızı, komşuluk ilişkilerimizi, Sağdan ve Soldan yetmişer evin komşu olduğu gerçeğini erteliyoruz.
Aynı apartmandaki komşularımızı tanımıyoruz.
Başkaları tanımasın boş ver biz Müslümanız tanıyalım ve hakkı teslim edelim diyemiyoruz.
Helalleşmeyi erteliyoruz.
Ölüm gelip çatmadan kul hakkı ile göçmemenin önemini arkamıza atıp hayatımıza hiç ölmeyecekmiş gibi devam ediyoruz.
Vasiyetimizi erteliyoruz.
Hangimiz vasiyetini yazıp köşesine koydu şu anda?
Bu akşam öldük? Ne olacak kul hakları, bizden sonrası?
Ailelerimizi erteliyoruz.
Ana babalarımızı, o bizleri nice emeklerle, uykusuz kalarak başımızı bekleyen, aç kalıp bizi yediren, yıllarca çile çeken o yüce insanları.
Çocuklarımızı, Allah(C.C.)'ın bize emanet ettiği ve e itinalı bir şekilde yetiştirmemiz gereken varlıkları.
Hanımlarımızı, Beylerimizi erteliyoruz.
Birbirimize emanet oldğumuzu unutup gündelik yaşamın gailesine iteleyiveriyoruz.
Ya Hepsi toplanıp bir gün hesap sorarlarsa!!!
Peki ertelemediklerimiz neler? Yememiz, içmemiz, giyinmemiz, gezmemiz, eğlenmemiz, gülüp oynamamız, uykumuz, rahatımız, planlarımız, programlarımız, kariyerimiz, miz.miz.miz.
Aslında erteleme alışkanlığımızla bunları da erteliyoruz ya neyse!
Allah (C.C.) Bizi uyanık kullarından eylesin. Amin.
