- Üyelik Tarihi
- 19 May 2016
- Mesajlar
- 384
- Aldığı Beğeniler
- 855
Oku ve nereden nereye geldik sadece lisanimizda tahribatın boyutunu gör dostlar
KOMŞU KOMŞUYA SESLENİRKEN DAHİ ZİKİR EDERDİK BİZ!...
“Hu Hu” diye seslenirdik komşumuza...
“Eyvallah” dilimizin pelesengi idi…
“Hay”dan gelip “Hu”ya giderdik…
“Hay, Hay Efendim!.."diye kabul ederdik teklifleri…
“Allah, Allah, Allah, Allah!..” diyerek şehadete koşardık Tuna boylarında…
“Allah Allah”, “Sübhanallah”, “Allahu ekber!.. “ idi hayretlerimiz...
Şimdilerdeki gibi; “Vaaaauuv” diye yada “ ohaa” diye gayr-i müslim kırması çığlıklar atmazdık...
“Tövbe estağfurullah” “Fesubhanallah” zikri anlatırdı kızgınlığımızı...
“Aman Allahım” derdik “oh my God” girmeden dilimize …
“Salavat” anlatırdı bazen yanlış bir iş yapıldığını…
“Neûzubillah” çekmek idi istemediğimiz bir şey görünce zikrimiz…
“Bismillah”ile başlarlardı her hayrın başı..
“Hay Allah” iyiliğimizi vermeye devam ederdi…
“Allah Allah İllallah , Muhammedun Resulullah” sonrası derdik alkışlarla yiğitlere “MaşaAllah”
“Ya Sabır” öfkemizin ilacı idi….
“Hasbünallâhü ve ni’mel-vekîl!.. ” diyerek Allah’ı “vekil” ederdik çaresiz kalınca…
“Ya Şafi” dokunurdu yaramıza merhemden evvel …
“İnna lillah” ayeti teselli ederdi geride kalanları…
“Hak’ka yürürdük” eskiden ölmezdik biz …
“Bu da geçer Ya Hû!.. ”, “Vazgeç Ya Hû!”, “Hoş gör Ya Hû !” hatları süslerdi iş yerlerimizin evlerimizin duvarlarını, psikiyatrik ilaçlarlar dünyamıza girmeden…
-Velhasıl-ı kelam Azizim!..“ eskiden yaşarken zikrederdik , şimdi zikrederken bile o hali yaşa(ya)mıyoruz”…
O güzel hallerimize tekrar dönmemiz ve yaşamamız dileği ile...
Herkese güzel, hayırlı, nurlu, bereketli, feyzli günler, sağlıklı, huzurlu salih(a} ömürler diliyoruz!.. Allah hidayet versin hepimize.
KOMŞU KOMŞUYA SESLENİRKEN DAHİ ZİKİR EDERDİK BİZ!...
“Hu Hu” diye seslenirdik komşumuza...
“Eyvallah” dilimizin pelesengi idi…
“Hay”dan gelip “Hu”ya giderdik…
“Hay, Hay Efendim!.."diye kabul ederdik teklifleri…
“Allah, Allah, Allah, Allah!..” diyerek şehadete koşardık Tuna boylarında…
“Allah Allah”, “Sübhanallah”, “Allahu ekber!.. “ idi hayretlerimiz...
Şimdilerdeki gibi; “Vaaaauuv” diye yada “ ohaa” diye gayr-i müslim kırması çığlıklar atmazdık...
“Tövbe estağfurullah” “Fesubhanallah” zikri anlatırdı kızgınlığımızı...
“Aman Allahım” derdik “oh my God” girmeden dilimize …
“Salavat” anlatırdı bazen yanlış bir iş yapıldığını…
“Neûzubillah” çekmek idi istemediğimiz bir şey görünce zikrimiz…
“Bismillah”ile başlarlardı her hayrın başı..
“Hay Allah” iyiliğimizi vermeye devam ederdi…
“Allah Allah İllallah , Muhammedun Resulullah” sonrası derdik alkışlarla yiğitlere “MaşaAllah”
“Ya Sabır” öfkemizin ilacı idi….
“Hasbünallâhü ve ni’mel-vekîl!.. ” diyerek Allah’ı “vekil” ederdik çaresiz kalınca…
“Ya Şafi” dokunurdu yaramıza merhemden evvel …
“İnna lillah” ayeti teselli ederdi geride kalanları…
“Hak’ka yürürdük” eskiden ölmezdik biz …
“Bu da geçer Ya Hû!.. ”, “Vazgeç Ya Hû!”, “Hoş gör Ya Hû !” hatları süslerdi iş yerlerimizin evlerimizin duvarlarını, psikiyatrik ilaçlarlar dünyamıza girmeden…
-Velhasıl-ı kelam Azizim!..“ eskiden yaşarken zikrederdik , şimdi zikrederken bile o hali yaşa(ya)mıyoruz”…
O güzel hallerimize tekrar dönmemiz ve yaşamamız dileği ile...
Herkese güzel, hayırlı, nurlu, bereketli, feyzli günler, sağlıklı, huzurlu salih(a} ömürler diliyoruz!.. Allah hidayet versin hepimize.
