- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Esme Deli Rüzgar...
"Duygularımı saklayamıyorum rüzgarın şiddetinden ne varsa işte ortalığa saçıldı. Rüzgarda, ceketine sıkıca sarılan adamın hali gibi kalbimin hali güneş doğmadan bu şiddetli esinti geçmeyecek gibi..."
Oysa saklanmayı seviyordum yıllardır rüzgarla cedelleşmemiştim böylesine, doğduğumdan beridir. Rüzgar savrukluğu haykırıyor savruluşumu izliyorum kalp cehennemimde. Oysa kendime meskendim nicedir bu çığlık şimdi niye. Ateşim söner diye beklerken, rüzgarın şiddetiyle daha da alevlendim. Su olup akarken sevdiklerim, ben yüreğime kilitlendim. Sırlı bir kutu gibiyken şimdi, rüzgarın şiddetiyle kendime serildim gördükçe çıplaklığımı, bir kez daha yenildim...
Esme deli rüzgar savurdukça yüreğimi, içimi acıtıyorsun. Sıkıca sarıldıkça ben mazime, daha da eziyorsun beni şiddetinle kendimle yüzleşmeye hazır değilim henüz. Çıplaklığımı izlemeye de oysa hep kılıflar buldum kendime el sürdürmedim mazime. Kalbimi çaldıklarında daha çocuktum kırılacak diye aşk fanusum, hep biraz buruktum. Sır vermedim , öyle ki kimseye hissettirmedim deliliğimi. Aklı kendine fazla gelenlere, narinliğimi...
Büyümek böyle oluyormuş demek en sevdiklerinden bir bir yüz çevirmek. Aşk deryasında yüzerken ansızın, kalbi yüzülmek kolsuz kanatsız kalmak derinliklerde. Kıyının varlığını bilmeden, rıza ile sürüklenmek şimdi anlıyorum vefayı. Gerçekten seveni dost saymayı yeri geldiğinde okyanustan ayrılıp, kuyuda karada nefes almayı. Balığa ne kadar övseniz adayı bırakmaz o deryayı bilir başka yerde nefes alamayacağını. Su olmadan yaşayamayacağını ama öyle anlar vardır ki, kuyu derya olur ruhlara. İçinde doğruları buldukça orada öğrenir insan birçok şeyi. Bütün bir ömürde öğrenilemeyecek tecrübeyi...
Esme deli rüzgar!..Sürükleme benliğimi çırpındıkça, hiçliğimi. Hem yağmurumu çağırıyorsun bu halinle bunca gözyaşı, değer mi sevgi bilmeyenlere söyle. Küçüktük ve oyunlarımız vardı çoğunda mızmızlık yapan birileri çıkar, ya da gizli savaşlar olurdu. Evde ana babalar sıkıca tembihlerdi çocuklarına, vurana sen de vur, altta kalma diye. Savunmasız kalmak saflık olarak görülürdü sürekli yaramazlık yapan, haşarı çocuklar ısrarla övülürdü. Hele bir de erkek çocuğuysa hepsi helal oğlumuza. Bütün mahalle kurban olsun yavrumuza cümlelerini işitmek mümkündü komşu sohbetlerinde...
Şimdi düşünüyorum da ana babalar, keşke sevgiye karşılık vermenin güzelliğini de öğretselermiş çocuklarına. Varsın altta kalsın sevilen varsın ben sevdim diye hava atamasın. Varsın eller, sevmiş de almış demesinler kurban olunacaksa ille, sevgide mütevaziliği seçenlere olunsun. Olunsun da, gençler bir ömür prens ya da prenses beklemekten kurtulsun. Şiddete meyilli bir toplumun sevgide gizli, öfkede açık ve net bireyleriyiz sevgiyi bir ömür gizleriz de öfkemizi bir an bekletemeyiz. Aşk, sevgi deyince inadına susarız da, intikam, hırs deyince ordan oraya atlarız. Tepkiselliğimizi kime borçlu olalım, kaybettiklerimizi kime soralım...
Şimdi sevdiklerim kadar savunmasızım, sevildiklerime, şimdi söz söyleyemiyorum kimseye. Kalbime çarpan şiddetli eller kadar elsiz, sevgimi yeren diller kadar dilsizim işte. Esme deli rüzgar deliliklerimi vurma yüzüme. "İnsanları sevebilmek için, önce onlara sevgiyi öğretmeliyiz belki sevginin gücünün, şiddetten daha etkli olduğunu göstermeliyiz sevgimizle. Zorla hiçbir şeyin olmayacağını, ama paylaşmanın güzelliğinin güneş kadar tesirli olduğunu hissettirmeliyiz herkese..." Belki o zaman son bulur yersiz inatlaşmalar çoğalır birgün, eleştirmeyi sevenler kadar, sevmeyi sevenler de. Uzman eleştirmenlere diyoruz ya hani, eleştirmeyi iyi biliyor, olur ya, her bir insan için, O sevmeyi iyi biliyor demek de nasip olur hepimize...
Rüzgarın haşinliğine inat, küsmüyorum güneşe, çetinliğine rağmen sevmek eyleminin, korkmuyorum rüzgardan. Kalbimi zorla alsa da hayat, kalpsiz kalmamaya yeminliyim, güneşle açılmak en kolayıyken sevgilerde, bunca anlamsız kavga ne diye. Artık bu soruları erteliyorum güneşli sabahlara kadar, sarılıp kalbime, çıplaklığımı seçiyorum. Ama kimseyi küstürmeden adına yüzleşmek diyorum bu savaşın. Yüzleşmeden erilemeyen aşk makamının adına özgürlük diyorum tevazu içre. Esareti kabul etmiyorum, içinde şiddet varsa...
Aşk bu, anladım herkes eremez çetin olmasaydı bu kadar , adına aşk denmezdi. Sevip sevilmek en güzeliymiş aşkların. Unuttum nasibi olmayanları, yakındır sevginin ışıklı sabahları...
Esme deli Rüzgar...!
Şule Meryem Canpolat ..
"Duygularımı saklayamıyorum rüzgarın şiddetinden ne varsa işte ortalığa saçıldı. Rüzgarda, ceketine sıkıca sarılan adamın hali gibi kalbimin hali güneş doğmadan bu şiddetli esinti geçmeyecek gibi..."
Oysa saklanmayı seviyordum yıllardır rüzgarla cedelleşmemiştim böylesine, doğduğumdan beridir. Rüzgar savrukluğu haykırıyor savruluşumu izliyorum kalp cehennemimde. Oysa kendime meskendim nicedir bu çığlık şimdi niye. Ateşim söner diye beklerken, rüzgarın şiddetiyle daha da alevlendim. Su olup akarken sevdiklerim, ben yüreğime kilitlendim. Sırlı bir kutu gibiyken şimdi, rüzgarın şiddetiyle kendime serildim gördükçe çıplaklığımı, bir kez daha yenildim...
Esme deli rüzgar savurdukça yüreğimi, içimi acıtıyorsun. Sıkıca sarıldıkça ben mazime, daha da eziyorsun beni şiddetinle kendimle yüzleşmeye hazır değilim henüz. Çıplaklığımı izlemeye de oysa hep kılıflar buldum kendime el sürdürmedim mazime. Kalbimi çaldıklarında daha çocuktum kırılacak diye aşk fanusum, hep biraz buruktum. Sır vermedim , öyle ki kimseye hissettirmedim deliliğimi. Aklı kendine fazla gelenlere, narinliğimi...
Büyümek böyle oluyormuş demek en sevdiklerinden bir bir yüz çevirmek. Aşk deryasında yüzerken ansızın, kalbi yüzülmek kolsuz kanatsız kalmak derinliklerde. Kıyının varlığını bilmeden, rıza ile sürüklenmek şimdi anlıyorum vefayı. Gerçekten seveni dost saymayı yeri geldiğinde okyanustan ayrılıp, kuyuda karada nefes almayı. Balığa ne kadar övseniz adayı bırakmaz o deryayı bilir başka yerde nefes alamayacağını. Su olmadan yaşayamayacağını ama öyle anlar vardır ki, kuyu derya olur ruhlara. İçinde doğruları buldukça orada öğrenir insan birçok şeyi. Bütün bir ömürde öğrenilemeyecek tecrübeyi...
Esme deli rüzgar!..Sürükleme benliğimi çırpındıkça, hiçliğimi. Hem yağmurumu çağırıyorsun bu halinle bunca gözyaşı, değer mi sevgi bilmeyenlere söyle. Küçüktük ve oyunlarımız vardı çoğunda mızmızlık yapan birileri çıkar, ya da gizli savaşlar olurdu. Evde ana babalar sıkıca tembihlerdi çocuklarına, vurana sen de vur, altta kalma diye. Savunmasız kalmak saflık olarak görülürdü sürekli yaramazlık yapan, haşarı çocuklar ısrarla övülürdü. Hele bir de erkek çocuğuysa hepsi helal oğlumuza. Bütün mahalle kurban olsun yavrumuza cümlelerini işitmek mümkündü komşu sohbetlerinde...
Şimdi düşünüyorum da ana babalar, keşke sevgiye karşılık vermenin güzelliğini de öğretselermiş çocuklarına. Varsın altta kalsın sevilen varsın ben sevdim diye hava atamasın. Varsın eller, sevmiş de almış demesinler kurban olunacaksa ille, sevgide mütevaziliği seçenlere olunsun. Olunsun da, gençler bir ömür prens ya da prenses beklemekten kurtulsun. Şiddete meyilli bir toplumun sevgide gizli, öfkede açık ve net bireyleriyiz sevgiyi bir ömür gizleriz de öfkemizi bir an bekletemeyiz. Aşk, sevgi deyince inadına susarız da, intikam, hırs deyince ordan oraya atlarız. Tepkiselliğimizi kime borçlu olalım, kaybettiklerimizi kime soralım...
Şimdi sevdiklerim kadar savunmasızım, sevildiklerime, şimdi söz söyleyemiyorum kimseye. Kalbime çarpan şiddetli eller kadar elsiz, sevgimi yeren diller kadar dilsizim işte. Esme deli rüzgar deliliklerimi vurma yüzüme. "İnsanları sevebilmek için, önce onlara sevgiyi öğretmeliyiz belki sevginin gücünün, şiddetten daha etkli olduğunu göstermeliyiz sevgimizle. Zorla hiçbir şeyin olmayacağını, ama paylaşmanın güzelliğinin güneş kadar tesirli olduğunu hissettirmeliyiz herkese..." Belki o zaman son bulur yersiz inatlaşmalar çoğalır birgün, eleştirmeyi sevenler kadar, sevmeyi sevenler de. Uzman eleştirmenlere diyoruz ya hani, eleştirmeyi iyi biliyor, olur ya, her bir insan için, O sevmeyi iyi biliyor demek de nasip olur hepimize...
Rüzgarın haşinliğine inat, küsmüyorum güneşe, çetinliğine rağmen sevmek eyleminin, korkmuyorum rüzgardan. Kalbimi zorla alsa da hayat, kalpsiz kalmamaya yeminliyim, güneşle açılmak en kolayıyken sevgilerde, bunca anlamsız kavga ne diye. Artık bu soruları erteliyorum güneşli sabahlara kadar, sarılıp kalbime, çıplaklığımı seçiyorum. Ama kimseyi küstürmeden adına yüzleşmek diyorum bu savaşın. Yüzleşmeden erilemeyen aşk makamının adına özgürlük diyorum tevazu içre. Esareti kabul etmiyorum, içinde şiddet varsa...
Aşk bu, anladım herkes eremez çetin olmasaydı bu kadar , adına aşk denmezdi. Sevip sevilmek en güzeliymiş aşkların. Unuttum nasibi olmayanları, yakındır sevginin ışıklı sabahları...
Esme deli Rüzgar...!
Şule Meryem Canpolat ..
