- Üyelik Tarihi
- 17 Tem 2009
- Mesajlar
- 9,052
- Aldığı Beğeniler
- 63
- Takım
- Galatasaray
EVLİLER OKUYUN BEKARLAR DERS ALIN.
Can Dündar yine üstatlığını konuşturmuş.
Evlilik , inanmadığım halde içerisinde 17seneyi bitirdiğim bir
kurum benim için 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği
kurum ayni zamanda da.
Evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de kuruma
inanmamaktan geçiyor.
Evliliği toplumun dayattığı şekilde yasamamaktan.
Nedir bu dayatmalar?
Erkeğin muhakkak kadından yasça büyük olması , eğitim
seviyesinin erkeğin lehine yada en azından eşit olması bunların sadece ikisi.
Olmaz,yürümez diyor toplum.
Erkek yaşça büyük olmalı ki, kadına 'höt' dediğinde oturmalı kadın.
Ya da yumuşatıyorlar;
Efendim kadın erkekten önce çöktüğü için (hani doğum felan)
küçük olmalıymış yaşı.
Eğitimde de böyle
Kadının çok okumuşu bilmiş olurmuş,evde kalmakmış layıkı
EŞiM BENDEN 2 YAŞ BÜYÜK; ne 'höt' dememe gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü.
Yıllar içinde ben yaşlandıkça o gençleşti,
-'Ooo Can bey kapmışsınız çıtırı 'esprilerine muhatap dahi oldum.
EŞiM 3 ÜNiVERSiTE BiTiRDi; ben bi taneyi 9 senede bitirdim
Ne o bana bilmişlik tasladı , ne ben ona ezik baktım.
Kulağa gelen müzik tekse de, onu oluşturan notalar farklıdır der
Halil Cibran.
Bunu unutmadık biz.
Ben konuşurken o dinledi,ben dinlerken o konuştu 17 sene. O
öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklısın bitanem.'dedik,
Öfke bitip fırtına durulduğunda 'ama bi de böyle düşün' de dedik
fikrimizi savunurken.
Farklı insanlar olarak görmedik birbirimizi, aynı amaç için savaşan
neferlerdik bu hayatta.
Asla bilmedik ne kadar para kazandığımızı, ortak cüzdanımızdan
gerektiği
kadar aldık
Ne kadar çalarsa çalsın masanın üstünde telefon, kim bu saatte
arayan karşı cins diye sorgulamadık da ama.
Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven'. Ve güvenin ardına
saklanmış bir 'saygı' vardı daima.
Ne kavgalar, ne badireler atlattık 17 senede.
Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman
yaşayacaktık.
Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamın
dışında yattım bi gece, misafir odasında.
Gece yarısı kapı açıldı eşim;
-Ne yapıyorsun burda?' diye sordu kapının eşiğinden, 'uyuyorum'
dedim buz gibi bi sesle.
Gitti, gelmesi 1 dakikasını almıştı elinde yastıkla. 'kay yana'
dedi daracık yatakta. 'ne yapıyorsun?'dediğimde 'benim yerim senin
yanın, sen gelmezsen ben gelirim' dedi.
Anladım ki o gece, en uzun kavgamız yat saatine kadar sürecek.
Ve bence doğrusu da bu.Özen gösterdik o günden sonra, evin her
yerinde kavga ettik, yatak odamız hariç
Kırsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadık
birbirimize.
Toplum kurallarıyla oynasaydık bu oyunu belki de 41 inci
çift olacaktık o listede.
Ama oyunun kurallarını biz koyduk. Nede olsa bizim
oyunumuzdu, oynanan.
Evlilik; hesapsız içine dalınması gereken bi oyun bence.
Topluma kulaklarını tıkayarak hem de. Ne benim, ne de
bizim sözlerimizle.
Sadece gönlünüzden geçtiğince .Dediği gibi Ataol
Behramoğlu'nun ;
'.Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mi büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün
Evrene karışırcasına.Çünkü ömür dediğimiz şey,
hayata sunulmuş bir armağandır.Ve hayat, sunulmuş bir armağandır
insana.
CAN DÜNDAR
Can Dündar yine üstatlığını konuşturmuş.
Evlilik , inanmadığım halde içerisinde 17seneyi bitirdiğim bir
kurum benim için 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği
kurum ayni zamanda da.
Evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de kuruma
inanmamaktan geçiyor.
Evliliği toplumun dayattığı şekilde yasamamaktan.
Nedir bu dayatmalar?
Erkeğin muhakkak kadından yasça büyük olması , eğitim
seviyesinin erkeğin lehine yada en azından eşit olması bunların sadece ikisi.
Olmaz,yürümez diyor toplum.
Erkek yaşça büyük olmalı ki, kadına 'höt' dediğinde oturmalı kadın.
Ya da yumuşatıyorlar;
Efendim kadın erkekten önce çöktüğü için (hani doğum felan)
küçük olmalıymış yaşı.
Eğitimde de böyle
Kadının çok okumuşu bilmiş olurmuş,evde kalmakmış layıkı
EŞiM BENDEN 2 YAŞ BÜYÜK; ne 'höt' dememe gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü.
Yıllar içinde ben yaşlandıkça o gençleşti,
-'Ooo Can bey kapmışsınız çıtırı 'esprilerine muhatap dahi oldum.
EŞiM 3 ÜNiVERSiTE BiTiRDi; ben bi taneyi 9 senede bitirdim
Ne o bana bilmişlik tasladı , ne ben ona ezik baktım.
Kulağa gelen müzik tekse de, onu oluşturan notalar farklıdır der
Halil Cibran.
Bunu unutmadık biz.
Ben konuşurken o dinledi,ben dinlerken o konuştu 17 sene. O
öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklısın bitanem.'dedik,
Öfke bitip fırtına durulduğunda 'ama bi de böyle düşün' de dedik
fikrimizi savunurken.
Farklı insanlar olarak görmedik birbirimizi, aynı amaç için savaşan
neferlerdik bu hayatta.
Asla bilmedik ne kadar para kazandığımızı, ortak cüzdanımızdan
gerektiği
kadar aldık
Ne kadar çalarsa çalsın masanın üstünde telefon, kim bu saatte
arayan karşı cins diye sorgulamadık da ama.
Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven'. Ve güvenin ardına
saklanmış bir 'saygı' vardı daima.
Ne kavgalar, ne badireler atlattık 17 senede.
Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman
yaşayacaktık.
Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamın
dışında yattım bi gece, misafir odasında.
Gece yarısı kapı açıldı eşim;
-Ne yapıyorsun burda?' diye sordu kapının eşiğinden, 'uyuyorum'
dedim buz gibi bi sesle.
Gitti, gelmesi 1 dakikasını almıştı elinde yastıkla. 'kay yana'
dedi daracık yatakta. 'ne yapıyorsun?'dediğimde 'benim yerim senin
yanın, sen gelmezsen ben gelirim' dedi.
Anladım ki o gece, en uzun kavgamız yat saatine kadar sürecek.
Ve bence doğrusu da bu.Özen gösterdik o günden sonra, evin her
yerinde kavga ettik, yatak odamız hariç
Kırsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadık
birbirimize.
Toplum kurallarıyla oynasaydık bu oyunu belki de 41 inci
çift olacaktık o listede.
Ama oyunun kurallarını biz koyduk. Nede olsa bizim
oyunumuzdu, oynanan.
Evlilik; hesapsız içine dalınması gereken bi oyun bence.
Topluma kulaklarını tıkayarak hem de. Ne benim, ne de
bizim sözlerimizle.
Sadece gönlünüzden geçtiğince .Dediği gibi Ataol
Behramoğlu'nun ;
'.Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mi büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün
Evrene karışırcasına.Çünkü ömür dediğimiz şey,
hayata sunulmuş bir armağandır.Ve hayat, sunulmuş bir armağandır
insana.
CAN DÜNDAR
