Ey Azrail! Cebrail'i Nerede Bıraktın?
Peygamber efendimiz ruhu almak
için gelen ölüm meleğine; "Ey
Azrail! Cebrail'i nerede bıraktın?"
buyurdu. Cebrail'i dünya
semasında bıraktım. Melekler, onu
senin vefatın sebebiyle taziye
ediyorlar" dedi.
Böyle konuşurlarken Cebrail
aleyhisselam geldi. Resulullah
efendimiz;
"Ey kardeşim Cebrail! Artık
dünyadan göç vakti geldi. Allahü
teâlânın katında benim için ne var?
Bana onu müjdele de gönül
rahatlığı ile emaneti sahibine
teslim edeyim" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam; "Ey Allahü
teâlânın sevgilisi! Ben semanın
kapısını açık bıraktım. Melekler saf
saf olmuşlar, senin ruhunu
sevgiyle beklerler" dedi.
Peygamber efendimiz; "Hamd,
Allahü teâlâya mahsustur. Sen
bana
müjde ver! Rabbimin nezdinde
benim için ne var?" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam; "Ya Resul!
Senin teşrifinden dolayı,
Cennet kapıları açılmış, Cennet'in
nehirleri akmış, Cennet'in
ağaçları sarkmış, huriler
süslenmiştir" dedi.
Peygamber efendimiz yine; "Hamd,
Allahü teâlâya mahsustur. Sen
bana
başka müjde ver ya Cebrail!"
buyurdu. Cebrail aleyhisselam; "Ya
Resul! Sen kıyamet günü ilk şefaat
eden ve ilk şefaatı kabul
olunansın" dedi.
Sevgili Peygamberimiz tekrar;
"Hamd, Allahü teâlâya mahsustur.
Ya
Cebrail! Bana başka müjde ver"
buyurunca, Cebrail aleyhisselam;
"Ya
Resulullah! Neyi soruyorsunuz!"
dedi.
Bunun üzerine Peygamber
efendimiz; "Benim bütün endişem,
üzüntüm
ve kederim, benden sonra geride
bıraktığım ümmetimdir" buyurdu.
Hazret-i Cebrail; "Ey Allahü
teâlânın Habibi! Allahü teâlâ
kıyamet günü, sen razı oluncaya
kadar ümmetini bağışlar.
Bütün peygambelerden önce seni,
bütün ümmetlerden önce senin
ümmetini Cennet'e koyacaktır"
dedi.
Sevgili Peygamberimiz, Cebrail
aleyhisselama; "Allahü teâlâ
katında
üç muradım vardır:
Biri; ümmetimin günahkarlarına
beni
şefaatçı etmesi,
ikincisi; dünyada yaptıkları
günahlardan
dolayı onlara azab etmemesi,
üçüncüsü; Perşembe ve Pazartesi
günleri ümmetimin amellerinin
bana arzedilmesidir. (Eğer amelleri
iyi ise dua ederim, Allahü teâlâ
kabul eder. Kötü ise şefaat
edip, amel defterinden silinmesini
isterim)" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam, Allahü
teâlâdan, bu üç arzusunun da
kabul
edildiği haberini verdi. Bunun
üzerine sevgili Peygamberimiz
rahatladılar.
ŞEFFAT YA RESULALLAH
iktibas
Peygamber efendimiz ruhu almak
için gelen ölüm meleğine; "Ey
Azrail! Cebrail'i nerede bıraktın?"
buyurdu. Cebrail'i dünya
semasında bıraktım. Melekler, onu
senin vefatın sebebiyle taziye
ediyorlar" dedi.
Böyle konuşurlarken Cebrail
aleyhisselam geldi. Resulullah
efendimiz;
"Ey kardeşim Cebrail! Artık
dünyadan göç vakti geldi. Allahü
teâlânın katında benim için ne var?
Bana onu müjdele de gönül
rahatlığı ile emaneti sahibine
teslim edeyim" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam; "Ey Allahü
teâlânın sevgilisi! Ben semanın
kapısını açık bıraktım. Melekler saf
saf olmuşlar, senin ruhunu
sevgiyle beklerler" dedi.
Peygamber efendimiz; "Hamd,
Allahü teâlâya mahsustur. Sen
bana
müjde ver! Rabbimin nezdinde
benim için ne var?" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam; "Ya Resul!
Senin teşrifinden dolayı,
Cennet kapıları açılmış, Cennet'in
nehirleri akmış, Cennet'in
ağaçları sarkmış, huriler
süslenmiştir" dedi.
Peygamber efendimiz yine; "Hamd,
Allahü teâlâya mahsustur. Sen
bana
başka müjde ver ya Cebrail!"
buyurdu. Cebrail aleyhisselam; "Ya
Resul! Sen kıyamet günü ilk şefaat
eden ve ilk şefaatı kabul
olunansın" dedi.
Sevgili Peygamberimiz tekrar;
"Hamd, Allahü teâlâya mahsustur.
Ya
Cebrail! Bana başka müjde ver"
buyurunca, Cebrail aleyhisselam;
"Ya
Resulullah! Neyi soruyorsunuz!"
dedi.
Bunun üzerine Peygamber
efendimiz; "Benim bütün endişem,
üzüntüm
ve kederim, benden sonra geride
bıraktığım ümmetimdir" buyurdu.
Hazret-i Cebrail; "Ey Allahü
teâlânın Habibi! Allahü teâlâ
kıyamet günü, sen razı oluncaya
kadar ümmetini bağışlar.
Bütün peygambelerden önce seni,
bütün ümmetlerden önce senin
ümmetini Cennet'e koyacaktır"
dedi.
Sevgili Peygamberimiz, Cebrail
aleyhisselama; "Allahü teâlâ
katında
üç muradım vardır:
Biri; ümmetimin günahkarlarına
beni
şefaatçı etmesi,
ikincisi; dünyada yaptıkları
günahlardan
dolayı onlara azab etmemesi,
üçüncüsü; Perşembe ve Pazartesi
günleri ümmetimin amellerinin
bana arzedilmesidir. (Eğer amelleri
iyi ise dua ederim, Allahü teâlâ
kabul eder. Kötü ise şefaat
edip, amel defterinden silinmesini
isterim)" buyurdu.
Cebrail aleyhisselam, Allahü
teâlâdan, bu üç arzusunun da
kabul
edildiği haberini verdi. Bunun
üzerine sevgili Peygamberimiz
rahatladılar.
ŞEFFAT YA RESULALLAH
iktibas
