Ey çiçekleri ilahi aşk ile açan yol!
Sen ne güzel bir yolsun ki sende yürüyen Allahı buluyor.ah birde benim önüme serilsen de ben de yürüsem sende&ben bu aşk için tüm dünyalık sevgimden vazgeçtim.feda ettim uğruna heveslerimi,sevgilerimi.sana gelmek için çaldığım her kapı suratıma kapanıyor fakat ben bunlara aldırmıyorum.biliyorum ki,bir kapı kapanır bin kapı açılır.hem sen de yürümek,senin çiçeklerinden biri olmak,sevgiliye kavuşmak için emek sarfetmek,istemek ve bağlanmak,en önemlisi vazgeçmemek gerekir.emek sarfediyorum,istiyorum ve vazgeçmeyeceğim.inanıyorum,birgün Mevlevi olacağım&
Sana mensup kişileri resmetmek,sevgimi kağıtlara dökmek yetmiyor artık bana.sen de olmak,senle olmak istiyorum,alıyor musun?
Allaha ulaşmak için göüldeki yolda yeterli belki ama benim gönlümde ilahi aşka götüren yolun adı Mevlevilik.be sana
,ben seni seviyorum.senin her halinin,her tavrının öyle derin manası var ki&ney in iniltisi benim gibi ayrılıktan çağlıyor.bir insanın sevgilisinden ayrılması gibi feryat ediyor sanki..hem zaten ayrılığı anlatmıyor mu ney?semazenlerin hele&nurlanmış tenleri ile tebliği ve tevhidi temsil ediyor,ruhu bedenden ayrılıp sema da Allah ile buluşuıyor.her biri nur damlası tennure içinde,her biri huzuruma ilham gözbebeklerimde&karanlığa baksam bile dönüyorlar aşk ile gözlerimin önünde.birden kendimi hayal ediyorum can yine bülbül oldu& diyor ilahi ve be tennure içinde&vücudumun ateşle sarıldığını hissediyorum o an,yüzümün karardığını,kalbimin hızlı hızlı attığını&sonra kollarımdan sanki birileri beni yukarıya çekiyor,kanım coşuyor damarlarımda çağlayanlar misali ve gözlerimin önünde tennure içinde ben,kendinden geçerek dönen&Ey çileli ama sevgi ve ilahi aşkla dolup taşan yol Mevlevilik!hadi bana da aç kapılarını çünkü seni seviyorum,çünkü seni hep gözlerimde yaş ile arıyorum,çünkü seni Rabbimden diliyorum...
