Yeniden Doğuş

Yine aylardan Kasım…
Yapraklar döküldü…
Yok artık asfaltın göz alıcılığı..
Etraf yaprak yığını…
aralarında olmayan ben…
Düştüm bende dalımdan..
Kurumuş bir yaprak gibi..
Hiç kimsenin tutmadığı bir anda..
Ayrıldım dalımdan…
Düşmek için avuçlarına..
Sana düşmek için..
Ey kasım…


Yine aylardan Kasım..
Solmuş benizler, gülmez yüzler..
Hani derler ya,
Kanı donar insanın,
İşte öyle bir ay kasım
Kanımı dondurdu benim..
Kimine göre aşkın başkalığı
Aşkın yalınlığı, güzelliği..
Bana göre mi?
Bambaşka bir ay artık Kasım
Doğduğun ay,
Beni yeniden doğurduğun ay…
Kasım…​

Ortada bir yol,
Nerden başlasam hep sonu ben…
Umarsızca dönüp dolaşıyorum..
Bilmiyorum, farkında değilim
Merkezi “sen” olan bir yol çizdiğimin..
Dönüyorum etrafında…
Sana baka baka…
Kasım yapraklarını önüne döke döke
Yürüyorum senle birlikte…


Ve aylardan yine Kasım..
Düştü bütün yapraklar yere,
Aşkımın kalbime yığıldığı gibi,
Yığıldı hepsi yere…
Ey güzel Kasım!!
Ne zaman geldin..
Ne zaman 15’ine geldin?!
Ey güzel Kasım!!


15’i demişken, es geçilmez artık
Ne güzel birgün oldu artık,
İçimde, kafamda,kalbimde, ruhumda..
Ve kulaklarımda…
O sözü duyabilmek senden..
Ne güzel bir şeymiş öyle!!
Sana şarkılar sunabilmek
Kırık plaklarda…
Sana sevgiyi sunabilmek,
Seni seviyorum diyebilmek ne güzel!!​

Ne güzel bi duygu bu
Ey güzel Kasım!!!


Yol bitti artık..
Umarsızca yürümek yok artık…
Yolun sonundayım, senin durduğun yerde..
Yeni bi yol çizelim beraber diye,
Geldim işte…
Sana geldim..
Tıpkı Kasım 15’te bana geldiğin gibi..
Sana geldim işte…


İçinden şehirler geçiyor, biliyorum..
İçinden “ben” geçiyorum, biliyorum…
Umudun yeşerdiği noktadayım,
Seninleyim bitanem, seninleyim..
Sendeyim,
Yüreğimle
Seninim…​