- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Insanlik Güzeli’ne adanmistir-
ey insan
ey yüz aki gönül aydinligi
kabul olmus sadaka kadar güzel
bir duygu sariyor seni anan yüregimi
bastigin toprakla yikadigin gözüme
simdi günes bile siyah görünüyor
ey yüz aki gönül aydinligi
ben kendime aglarken Uhud’da aglar miymis
Hira’yi mahzun gördüm soramadim sevgili
hasretinin disinda baska derdi var miymis?
ey insan
içimde büyüttügüm tüm çiçekleri
sana adiyorum
itirlari, yaseminleri, menekseleri
lale bana kalsin
kapina çiçeklerin karalisini sunmaktan
utaniyorum
dua çikmayan göge sevdalar çikar miymis?
bülbülünü kaybetmis bu evrensel bahçede
dikenler bile bir hos, gayri gül kokar miymis?
ey insan
göklerin ögrencisi, yerlerin ögretmeni ey
sen ögrettin tasa konusmayi
agaca selam vermeyi
aya yarilmayi, topraga dürülmeyi
göklere kurulmayi, durmayi zamani
yilana ve deveye sevmeyi
ölmeyi, öldürmeyi
yasamayi sen ögrettin insana
o bengisu gözünden fiskiran pinar miymis?
baharlarin kaynagi ve yolunu gözleyen
bir ben sevda sehidi, bir de su çinar miymis?
ey insan
ey tebessümünden cennetler yaratilan
gül bahar geliyor, agla gök seviniyor
gözyasini karanfil diye gögüslerine takan melekler
kapinda divan durup aglamani bekliyor
hüzün kuruluyor ekmekten önce sofrana
bunun için bir bir uçuyor sevdiklerin
bu yüzden öksüz, bu yüzden yetim kaliyor
efendisi yetimlerin.
niçin döndü bu rüzgar yol vermez daglar miymis?
yine Ferhat kesildin bu ne canhiras gönlüm
bagrini deldin diye daglar da aglar miymis?
ey insan
sen olmasaydin
insanlar ölmeyi ögrenmeden öleceklerdi
yasamanin özgül agirligini
kesfetmeden yasayacaklardi
hayat fahise erkeklerin elinde
bir yosma gibi hirpalanacak
hangi mevsime el atsak
elimizde yapis yapis bir seyler kalacakti
acimi tartamayan askimi tartar miymis?
gönlüme yol vermeyen su zifiri perdeyi
o cennet elleriyle lûtfedip yirtar miymis?
ey insan
sen olmasaydin
Yusufçuk kusunun ne dedigini
yilanlarin niçin toprak yedigini bilmeyecektim
hersey çift yaratilirken niçin birsey tek?
bilmeyecektim bir gövdede mücevhere dönüsen tasi
hem yol, hem yolcu, hem hedef olanin
içinde kopan amansiz savasi
olmasaydin sen
çekilen dizde derman gözümdeki fer miymis?
kendimi bir kum diye ativersem çölüne
ona vurgun bulutlar üstümde gezer miymis?
ey insan
senin sirrin
gözyasinin terkibinde sakliymis
bu gerçegi bir denizin dudagindan ögrendim
gecenin bir vaktinde bir sevgili aglarken
bir disi varligini varligina adarken
bir erkegin ellerinde
ölüm havlu atarken
hakliymis
söyle gönlüm bu sevda mahsere kalir miymis?
alisilmis sözcükler yükleyip kanadina
ona dogru uçursam katina alir miymis?
ey insan
ey günes hamilesi
bir kere dogarmissin
bin kez dogururmussun
parmaklarin sevdanin kesilmeyen çesmesi
onun için agliyor yeni dogan bebekler
dogur, dogur ki dünya kaybetti gözlerini
dogur ey Israfil’in nefesi
ey günes hamilesi
sen olmazsan gemide bu tufan diner miymis?
gemilerin de yandi sil aklindan dönüsü
vakt indi yüregim gidenler döner miymis?
ey
ey ins
ey insan
hincini hincima kat
sancini sancima kat
pamuktan ellerini geçir yürek halkama
ister ayagin katina çek
istersen yerlere at.
1990-91 , Medine-Kahire
MUSTAFA ISLAMOGLU
ey insan
ey yüz aki gönül aydinligi
kabul olmus sadaka kadar güzel
bir duygu sariyor seni anan yüregimi
bastigin toprakla yikadigin gözüme
simdi günes bile siyah görünüyor
ey yüz aki gönül aydinligi
ben kendime aglarken Uhud’da aglar miymis
Hira’yi mahzun gördüm soramadim sevgili
hasretinin disinda baska derdi var miymis?
ey insan
içimde büyüttügüm tüm çiçekleri
sana adiyorum
itirlari, yaseminleri, menekseleri
lale bana kalsin
kapina çiçeklerin karalisini sunmaktan
utaniyorum
dua çikmayan göge sevdalar çikar miymis?
bülbülünü kaybetmis bu evrensel bahçede
dikenler bile bir hos, gayri gül kokar miymis?
ey insan
göklerin ögrencisi, yerlerin ögretmeni ey
sen ögrettin tasa konusmayi
agaca selam vermeyi
aya yarilmayi, topraga dürülmeyi
göklere kurulmayi, durmayi zamani
yilana ve deveye sevmeyi
ölmeyi, öldürmeyi
yasamayi sen ögrettin insana
o bengisu gözünden fiskiran pinar miymis?
baharlarin kaynagi ve yolunu gözleyen
bir ben sevda sehidi, bir de su çinar miymis?
ey insan
ey tebessümünden cennetler yaratilan
gül bahar geliyor, agla gök seviniyor
gözyasini karanfil diye gögüslerine takan melekler
kapinda divan durup aglamani bekliyor
hüzün kuruluyor ekmekten önce sofrana
bunun için bir bir uçuyor sevdiklerin
bu yüzden öksüz, bu yüzden yetim kaliyor
efendisi yetimlerin.
niçin döndü bu rüzgar yol vermez daglar miymis?
yine Ferhat kesildin bu ne canhiras gönlüm
bagrini deldin diye daglar da aglar miymis?
ey insan
sen olmasaydin
insanlar ölmeyi ögrenmeden öleceklerdi
yasamanin özgül agirligini
kesfetmeden yasayacaklardi
hayat fahise erkeklerin elinde
bir yosma gibi hirpalanacak
hangi mevsime el atsak
elimizde yapis yapis bir seyler kalacakti
acimi tartamayan askimi tartar miymis?
gönlüme yol vermeyen su zifiri perdeyi
o cennet elleriyle lûtfedip yirtar miymis?
ey insan
sen olmasaydin
Yusufçuk kusunun ne dedigini
yilanlarin niçin toprak yedigini bilmeyecektim
hersey çift yaratilirken niçin birsey tek?
bilmeyecektim bir gövdede mücevhere dönüsen tasi
hem yol, hem yolcu, hem hedef olanin
içinde kopan amansiz savasi
olmasaydin sen
çekilen dizde derman gözümdeki fer miymis?
kendimi bir kum diye ativersem çölüne
ona vurgun bulutlar üstümde gezer miymis?
ey insan
senin sirrin
gözyasinin terkibinde sakliymis
bu gerçegi bir denizin dudagindan ögrendim
gecenin bir vaktinde bir sevgili aglarken
bir disi varligini varligina adarken
bir erkegin ellerinde
ölüm havlu atarken
hakliymis
söyle gönlüm bu sevda mahsere kalir miymis?
alisilmis sözcükler yükleyip kanadina
ona dogru uçursam katina alir miymis?
ey insan
ey günes hamilesi
bir kere dogarmissin
bin kez dogururmussun
parmaklarin sevdanin kesilmeyen çesmesi
onun için agliyor yeni dogan bebekler
dogur, dogur ki dünya kaybetti gözlerini
dogur ey Israfil’in nefesi
ey günes hamilesi
sen olmazsan gemide bu tufan diner miymis?
gemilerin de yandi sil aklindan dönüsü
vakt indi yüregim gidenler döner miymis?
ey
ey ins
ey insan
hincini hincima kat
sancini sancima kat
pamuktan ellerini geçir yürek halkama
ister ayagin katina çek
istersen yerlere at.
1990-91 , Medine-Kahire
MUSTAFA ISLAMOGLU
